بستنی به ویژه در روزهای گرم سال، یکی از خوردنی‌های پرطرفدار است. کمتر کسی پیدا می‌شود که بستنی را دوست نداشته‌باشد. با این حال، اطلاعات تاریخی ما درباره این ماده غذایی نشاط‌آور، زیاد نیست. می‌دانیم که قرن‌ها پیش چینی‌ها از یخ‌های یخچال‌های طبیعی برای ساختن نوعی بستنی استفاده می‌کردند و در ایران خودمان هم، مردم شیره انگور یا توت را با برف مخلوط و به عنوان یک دسر خوشمزه استفاده می‌کردند. اما تولید صنعتی بستنی نخستین بار در «ینگه دنیا» و زمانی اتفاق افتاد که فروشنده‌ای خوش‌ذوق در شهر نیویورک اقدام به افتتاح یک مغازه بستنی فروشی کرد؛ یکی از روزهای گرم سال ۱۷۷۶(۱۱۵۵ خورشیدی). ظاهراً برای نخستین بار هم نام انگلیسی بستنی، « ice cream»، از همین زمان بر سر زبان‌ها افتاد. بعدها، در سال ۱۸۷۰، یعنی حدود صد سال بعد، فروش بستنی در اروپا هم رایج شد و برای نخستین‌بار بستنی‌فروش‌های سیار به کار افتادند.

تا سال ۱۹۰۵، تولید بستنی با همان روش قدیمی، یعنی استفاده از خامه و یخ متداول بود؛ اما در این سال، یک اتفاق تصادفی در منزل «فرانک اپرسون»، تاریخ بستنی جهان را وارد مرحله تازه‌ای کرد. او که در یک شب سرد زمستانی، لیوان حاوی شربتی را بیرون خانه جا گذاشته بود، روز بعد در حالی آن را یافت که یخ زده و یک قاشق چوبی در آن گیر کرده بود. به این ترتیب، ایده ساخت بستنی چوبی در ذهن اپرسون شکل گرفت، اما تا سال ۱۹۲۳ موفق نشد آن را به صورت یک اختراع ثبت و اجرایی کند. اپرسون چند سال بعد به دلیل مشکلات مالی، امتیاز تولید بستنی چوبی خودش را که ما امروزه در ایران به آن «آلاسکا» می‌گوییم،

به یک شرکت بزرگ واگذار کرد و به این ترتیب، تولید صنعتی بستنی چوبی مدل اپرسون آغاز شد. مدتی بعد، «تئو شولر» یک نجار خوش ذوق آلمانی، طرحی برای چوب بستنی ریخت و نوع جدیدی از این محصول را به بازار فرستاد. تئو با کمک برادرش، کارگاهی را برای تولید این محصول راه انداخت که شباهت زیادی به کارخانه‌های بستنی‌سازی امروزی داشت. به دنبال فروش بالا، در سال ۱۹۳۷، نخستین کارخانه صنعتی بستنی چوبی هم افتتاح شد؛ تئو روشی را ابداع کرد که بستنی خامه‌ای روی چوب دوام بیاورد و به این ترتیب، بستنی چوبی معروفی که برخی از ما آن را به نام «کیم» می‌شناسیم، به دنیا معرفی و به سرعت محبوب شد. تئو شولر تا سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی) زنده ماند و شاهد جهانی شدن ابداع خوشمزه‌اش بود.

ناگفته نماند که در ایران هم، بستنی با شیوه سنتی آن، از دوره قاجار رواج داشت و به تدریج، این شیوه سنتی با رویکردهای مدرن درآمیخت.