۱۰۰ روز شاید به کلام آسان نماید اما، به هیچ وجه زمان کمی نیست! امروز در صدمین روز از شروع «دفاع مقدس سوم»، باید کمی به ریشهها بپردازیم؛ چراییها و چگونگیها! با هم مرور میکنیم؛ اراده انقلابی و مردمی که در بازه ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ هجری شمسی، خون دادند و جان تا نیل به یک آرمان؛ آرمان استقلال که دههها و قرنها از این ملت ریشهدار دریغ شده بود و حالا یک نوآوری شگرف دینی، در قالب نظام جمهوری اسلامی، ایران را بیش از هر زمان دیگری در آستانه آن قرار میداد؛ یک دولت- ملت مستقل با همه الزامات آن! الگویی برای همه ستمدیدگان و استثمارشدگان تاریخ در گستره جهانی جغرافیا!
آنچه بهعنوان صدور انقلاب از آن یاد شده، نه یک دستورالعمل یا آییننامه اجرایی، که فرایندی کاملاً طبیعی و نتیجه منطقی موفقیت مردم ایران در حرکت به سوی قله رفیع استقلال است و حالا متفکران و اندیشمندان راستین جهان را به این اعتراف واداشته که این مردم و حکومت ایران بوده که توانستهاند یک انحراف از معیار واقعی در مناسبات قدرت جهانی ایجاد کنند؛ معیاری که صرفاً به عریانترین و خشنترین ساحت قدرت، یعنی زور و سلاح تکیه داشته و انحرافی مقدس که جهت این قبلهنما را به سوی معنا، فطرت، انسان و مقاومت تغییر داده است!
دلشکستهایم از فقدان پدر عزیزمان؛ از اینکه او شهید شد و ما شاهد! ما نگران بر اوضاع این کارزار سرنوشتساز و او نگران به آیندهای که باید برای بشریت رقم بزنیم و در این میان، آزردهایم و «خونجگر» از فشاری که بر ولینعمتان انقلاب حادث است آنجا که ناگزیر است و خشمگین بابت آنچه در پوسته نتایج طبیعی جنگ به اولیات زندگی مردم صبور و عزیز تحمیل میشود اما آشکارا ریشه در ضعفهای کارگزاران و سودجویی سوداگران دارد.ما در ۱۰۰روزگی جنگ، ترکیبی نامأنوس از غم، خشم، انگیزه و امیدیم و به تجربه، نیک میدانیم آن دشمنی که «فرشتگان میناب» را «دو»بار زد تا مطمئن شود کسی زنده بیرون نمیآید سزاوار صلح، آشتی یا ترک مخاصمه نیست؛ در واقعیترین حالت، تا روز پایانی این جرثومههای فساد و بردگان منطقهای، بین ما و آنها «سکوت صحنه نبرد نظامی» برقرار است و نه یک کلمه بیشتر!
«روسفیدان» این ۱۰۰روز جنگ، که خود امتداد نبردی ازلی و ابدی است میان خیر و شر؛ در وهله نخست، شهدای والامقام؛ از شخص «سیدعلی حسینی خامنهای» و سربازانش در نیروهای مسلح تا غیرنظامیانی هستند که به دست «الله» سبحانه و تعالی برگزیده شدند تا ستارگان راهنمای آسمان این شب تاریک تاریخ بشر باشند و پس از ایشان، ملت شریف ایران، مقاومین لبنان و فلسطین و عراق و یمن و همه آزادگان جهان که دانهدرشتهای این غربال عظیم انسانیاند که با امنیت خدشهدار شده، عزیزان از دست رفته، معیشت به گروگان گرفته شده و... با فریاد، حمایت، حضور و حتی گاهی با سکوت و «آب به آسیاب دشمن نریختن»، مجاهدانه و آگاهانه با وجود همه تفاوتها، سلایق و دلواپسیهای غالباً برحق، در حال ایفای نقش محول شده توسط زعیم عزیز جامعه اسلامی هستند؛ اللهم احشرنا معهم.
نظر شما