به‌گزارش قدس آنلاین، امارات پس از آغاز تجاوزات رژیم صهیونیستی به ایران در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵(۲۳ خرداد ماه ۱۴۰۴)، از طریق تریبون رسمی دولتش این حملات را محکوم کرد درحالیکه اقدام عملی ملموسی که نشان دهنده مخالفت با تجاوزگری اسرائیل باشد، از خود نشان نداد.

شبکه خبری بی‌بی‌سی چند روز پس از آتش بس جنگ ۱۲ روزه، در گزارشی در مورد موضع ابوظبی خاطرنشان کرد که در پس «زبان حقوق بین‌الملل و صلح‌سازی» امارات، این کشور هدف عمل‌گرایانه‌تر یعنی «محافظت از خود» را دنبال می‌کرد. به نوشته این رسانه، امارات تلاش‌های پشت پرده خود را برای جلوگیری از حملات تلافی جویانه ایران تشدید کرد.

شبکه خبری بی‌بی‌سی در گزارشی اعلام کرده است که نقش امارات در ایجاد "توافق تاریخی" با میانجیگری ایالات متحده موسوم به توافق ابراهیم برای عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی، بسیار مهم بود. این عادی سازی روابط برای این بود که راه برای سایر کشورهای عربی بمنظور پیروی از این روند هموار شود. با این حال، تغییر روند در منطقه پس از جنگ غزه و اکنون جنگ تحمیلی علیه ایران، تاثیر عمیقی بر چشم‌اندازها و آینده چنین توافق‌هایی خواهد گذاشت.

با اینکه شرط اصلی امارات برای پیوستن به توافق ابراهیم، متوقف کردن طرح شهرک‌سازی‌های رژیم صهیونیستی در کرانه باختری بود اما موسسه «موشه دایان» آن را یک «توجیه واقعی» از سوی ابوظبی برای نزدیک شدن به تل آویو می‌خواند. در واقع شرط اصلی و بنیادی به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی از سوی کشورهای عربی، همواره حل مساله فلسطین و تشکیل یک کشور مستقل برای فلسطینی‌ها بوده، هر چند در توافق ابراهیم این مساله به طور کامل به حاشیه رفته است.

این موسسه مطالعاتی می‌نویسد که اسرائیلی‌ها اشاره امارات به مسئله فلسطین را «ظاهرسازی» می‌دانند، بدون اینکه توجه واقعی به مسئله فلسطین در محافل دولتی و عمومی، به ویژه از ۷ اکتبر، در نظر بگیرند.

سفر مخفیانه نتانیاهو به امارات و استقرار سامانه دفاع هوایی در این کشور

گزارش‌های موجود نشان می‌دهد که پس از شروع جنگ تحمیلی علیه جمهوری اسلامی ایران، همکاری امنیتی امارات و اسرائیل به سطحی رسیده که احتمالا عمیق‌ترین سطح روابط بین دو طرف از زمان امضای توافق ابراهیم تاکنون محسوب می‌شود، هرچند بخش قابل‌توجهی از این همکاری‌ها همچنان دور از چشم رسانه‌ها و به‌صورت غیرعلنی انجام می‌شود.

اوایل اردیبهشت ماه سال جاری، تارنمای آکسیوس به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد که اسرائیل در مراحل اولیه جنگ با ایران که ۹ اسفند ماه سال گذشته آغاز شد، یک سامانه دفاع هوایی گنبد آهنین را به امارات ارسال کرده است. این مساله را مایک هاکبی سفیر آمریکا در سرزمین‌های اشغالی تایید کرده است.

دو هفته بعد مشخص شد که تبادلات بین امارات و اسرائیلدر سطوح بسیار بالا در حال پیگیری است. روزنامه وال‌استریت ژورنال، ۲۳ اردیبهشت ماه به نقل از مقامات عرب و یک منبع آگاه فاش کرد که داوید بارنیا، رئیس وقت موساد در ماه‌های مارس و آوریل (اسفند و فروردین) به ابوظبی سفر کرده و این دیدارها با هدف هماهنگی عملیات نظامی و دفاعی مشترک انجام شده است.

منابع آگاه به این نشریه گفتند که این سفرها بخشی از تلاش گسترده اسرائیل برای ایجاد یک محور امنیتی علیه ایران در خلیج فارس بوده است. وال‌استریت ژورنال همچنین گزارش داد که امارات در عملیات نظامی علیه ایران، چه پیش و چه پس از آتش‌بس مشارکت داشته است.

بعدازظهر همان روز دفتر نخست وزیری رژیم صهیونیستی نیز اعلام کرد که نتانیاهو در جریان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران مخفیانه به امارات سفر کرده و با شیخ محمد بن زاید، رئیس این کشور، دیدار کرده است. در بیانیه دفتر نخست وزیر رژیم صهیونیستی عنوان شد که این دیدار منجر به «پیشرفت تاریخی» در روابط دوجانبه شده است.

روزنامه تایمز اسرائیل به نقل از کارشناسان در مورد روابط ابوظبی و تل آویو نوشت که امارات با نگاهی عمل‌گرایانه اسرائیل را مانند سایرین و آن را شریکی برای امنیت خود می‌داند. این روزنامه عنوان کرد که امارات در خلال جنگ علیه ایران «به اسرائیل نزدیک‌تر شده و شکاف خود را با عربستان سعودی که متحد و رقیبش شده بود، عمیق‌تر کرده است.»

به نوشته این روزنامه صهیونیستی، همکاری نزدیک‌تر امارات با اسرائیل، خطر خصومت بیشتر با ایران را افزایش می‌دهد و ابوظبی را در تضاد بیشتری با عربستان سعودی قرار می‌دهد، کشوری که به همراه بسیاری از کشورهای خلیج فارس، تل آویو را به عنوان بازیگر اصلی سرکش در منطقه می‌بیند.

درحالیکه تایمز اسرائیل در گزارش خود به شکاف در روابط بین امارات و عربستان ناشی از نزدیکی بین تل آویو و ابوظبی اشاره می‌کند، برخی از گزارش‌های غیررسمی و تایید نشده می‌گویند که امارات باند فرودگاهی برای فرود هواپیماهای اسرائیلی در جزیره میون در تنگه باب المندب که به دریای سرخ و آب‌های غربی عربستان راه دارد، ساخته است.

مجموع شواهد بیانگر آن است که امارات، اسرائیل را به یک شریک امنیتی کلیدی ارتقا داده و این تغییر می‌تواند پیامدهای ژئوپلیتیکی مهمی برای آرایش قدرت در منطقه داشته باشد.