داروهای مشتق از پلاسما مانند آلبومین، IVIG و فاکتورهای انعقادی از مهم‌ترین داروهای استراتژیک در نظام سلامت محسوب می‌شوند که تأمین پایدار آن‌ها وابستگی مستقیم به میزان دسترسی کشور به پلاسمای انسانی دارد.

احمد قره‌باغیان، مدیرعامل سازمان انتقال خون، در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اهمیت تأمین پلاسما گفت: بر اساس استانداردهای سازمان جهانی بهداشت، کشورها باید در تأمین ماده اولیه داروهای مشتق از پلاسما به خودکفایی برسند و این موضوع از الزامات حوزه سلامت به شمار می‌رود.

وی افزود: نیاز کشور به پلاسما برای تولید این داروها حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار لیتر در سال برآورد شده است، هرچند به گفته او این رقم می‌تواند کمتر از نیاز واقعی باشد.

قره‌باغیان با تشریح منابع تأمین پلاسما در کشور اظهار کرد: بخشی از پلاسما از خون‌های فرآوری‌شده در مراکز انتقال خون تأمین می‌شود و بخش دیگر از طریق اهدای داوطلبانه یا روش‌های جبرانی به دست می‌آید. با این حال، بخش عمده نیاز کشور همچنان باید از مسیرهای تکمیلی تأمین شود.

به گفته وی، سازمان انتقال خون توانایی تأمین حدود ۳۰۰ هزار لیتر پلاسما در سال را دارد و باقی‌مانده نیاز کشور باید از طریق مراکز جمع‌آوری پلاسما و سایر ظرفیت‌ها تأمین شود.

مدیرعامل سازمان انتقال خون تأکید کرد: بر اساس توصیه سازمان جهانی بهداشت، تأمین پلاسما باید مبتنی بر اهدای داوطلبانه و بدون چشم‌داشت مالی باشد تا هم از نظر اخلاقی و هم از نظر ایمنی در سطح استاندارد قرار گیرد.

او همچنین درباره فرآیند تولید داروهای مشتق از پلاسما گفت: پلاسما پس از جمع‌آوری باید در اختیار پالایشگرهای داخلی و خارجی قرار گیرد تا به دارو تبدیل شود. در حال حاضر دو پالایشگر در کشور فعال هستند و بخشی از پلاسما نیز برای فرآوری به خارج از کشور ارسال و پس از تبدیل به دارو، دوباره وارد می‌شود.

قره‌باغیان در پایان بر ضرورت افزایش ظرفیت پالایش داخلی و حمایت از توسعه زیرساخت‌های مرتبط تأکید کرد و آن را یکی از پیش‌شرط‌های مهم برای دستیابی به خودکفایی در تولید داروهای مشتق از پلاسما دانست.