۲۵ اسفندماه سال ۱۳۱۱ خورشیدی سنگ بنای بیمارستان فیروزآبادی در شهر ری گذاشته شد. بانی این بیمارستان بزرگ، مجتهدی آگاه و روشن‌ضمیر بود؛ آیت‌ا... سیدرضا فیروزآبادی. آن مرحوم که در سال ۱۳۴۴ دار فانی را وداع گفت، از یاران و همراهان شهید مدرس محسوب می‌شد و همراه با او، علیه اقدامات سردار سپه، به ویژه در ماجرای جمهوری رضاخانی، فعالیت می‌کرد. مرحوم فیروزآبادی به واسطه همین اقدامات، مدتی را به حالت تبعید در کلات نادری گذراند. او در دوره سوم مجلس شورای ملی، در سال ۱۲۹۳، به نمایندگی از مردم ری انتخاب شد و از همان زمان، در عرصه سیاست فعال بود. آیت‌ا... فیروزآبادی پس از بازگشت از تبعید، در زادگاهش، شهر ری، ساکن شد و با مشاهده وضعیت وخیم بهداشت عمومی و مشکلات عدیده بیماران تهیدست برای دسترسی به پزشک و بیمارستان، تصمیم گرفت با سرمایه خود و کمک چند فرد خیّر، باغ حرمت‌الدوله را که مساحتی بالغ بر ۶۲ هزار متر داشت، از قرار متری یک قِران بخرد و پس از انجام این کار، توانست بیمارستان بزرگی با ۱۰۰ تختخواب بنا کند. آیت‌ا... فیروزآبادی، تا پایان عمرش، توانست تعداد تخت‌های این بیمارستان را به بیش از ۶۰۰ برساند.

آیت الله فیروز آبادی در کنار آیت الله کاشانی

او در جریان حمله متفقین به ایران، نقش مهمی در تأمین دارو و درمان فقرا و مستمندان ایفا کرد. یکی از اقدامات مهم او در این دوره، تهیه داروی نایاب پنی‌سیلین و نظارت جدی بر نحوه استفاده از آن در بیمارستان و جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی بود. به طوری که این دارو، توسط شخصِ وی در اختیار بیماران قرار می‌گرفت و پرستاران برای دریافت آمپول بعدی، باید ظرف خالی آن را تحویل می‌دادند. آیت‌ا... فیروزآبادی فعالیت‌های خیریه خود را به تأسیس بیمارستان و تأمین دارو برای مستمندان محدود نکرد؛ او در کنار همین بیمارستان، مسجدی بزرگ ساخت و دارالایتامی مجهز در کنار آن بنا کرد. مدتی بعد و در حالی که نیاز شدید مردم شهر ری به زایشگاه مدرن احساس می‌شد، آن مرحوم با کمک خیّرین، دست به احداث این مکان در همان زمین بیمارستان زد. امروزه بیمارستان فیروزآبادی، یکی از بیمارستان‌های مهم و مجهز کشور محسوب می‌شد. آرامگاه مرحوم آیت‌ا... فیروزآبادی نیز، داخل بیمارستان قرار دارد.