شاید به جرئت بتوان فوتبال را پرطرفدارترین ورزش جمعی در جهان امروز دانست. این ورزش عالمگیر که امروزه مردم به بهانههای مختلف و در قالب جامها و مسابقات متنوع و گوناگون، به تماشای آن مینشینند، از زمان قاجاریه وارد خاک ایران شد. اما سئوال مهم این است که این ورزش پرطرفدار، چگونه به ایران راه یافت.
داریوش شهبازی، مورخ نامآشنا، کوشیده است تا در کتاب «برگهایی از تاریخ تهران» این این پرسش پاسخ دهد: «فوتبال در تهران، اواخر قرن سیزدهم خورشیدی، توسط انگلیسیها رواج یافت. به سال ۱۸۶۵ میلادی، کارکنان سفارت انگلیس در تهران و دیگر انگلیسیهای ساکن پایتخت، در میدان مشق آن روز، در زمین باغ ملی، جایی که امروز بناهای شهربانی، وزارت خارجه، موزه ایران باستان و .... قرار دارد، به بازی فوتبال پرداختند. به این ترتیب، میدان مشق را باید نخستین زمین فوتبال تاریخ تهران به شمار آورد. در سالهای بعد، یعنی پس از مرگ مظفرالدینشاه، انگلیسیها محل بازی خود را تغییر و آن را به مجاورت حصار ناصری، در ضلع شمالی سفارت انگلیس در خیابان فردوسی انتقال دادند. اما این بازیها و زمینها را نمیتوان به رسمیت شناخت. تا اینکه به واپسین سالهای قرن سیزدهم خورشیدی میرسیم؛ وقتی احمدشاه داشت آخرین سالهای سلسله قاجاریه را سپری و سردار سپه پایههای قدرت خود را استوار میکرد، در جنوب اراضی بهجتآباد و خارج از حصار ناصری، ضلع شمالی خیابان انقلاب فعلی و حوالی دبیرستان البرز و دانشگاه امیرکبیر، به وسیله کمپانی لنج نخستین زمین فوتبال شهر تهران ساخته شد.»
نظر شما