تیم ملی فوتبال ایران در یکی از به ‌یاد ماندنی‌ ترین شب‌ های تاریخ حضور خود در جام ‌های جهانی، موفق شد برابر بلژیک، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶، به تساوی بدون گل دست پیدا کند؛ نتیجه ‌ای که اگرچه در جدول تنها یک امتیاز به حساب می‌آید، اما از نظر فنی، روانی و حتی تاریخی ارزشی بسیار فراتر از یک امتیاز داشت.

در شبی که کمتر کسی برای شاگردان امیر قلعه‌ نویی شانسی قائل بود، ایران با نمایشی منظم، جسورانه و جنگنده ثابت کرد که همچنان می‌تواند مقابل قدرت‌ های بزرگ فوتبال جهان قد علم کند و معادلات از پیش نوشته‌ شده را بر هم بزند.

شبی که هیچ‌ کس روی ایران حساب نمی‌کرد

پیش از آغاز مسابقه تقریباً تمام پیش‌بینی‌ها به سود بلژیک بود. تیمی که در ترکیب خود ستاره‌هایی چون کوین دی ‌بروینه، روملو لوکاکو و تیبو کورتوا را داشت و از نگاه کارشناسان یکی از مدعیان جدی صعود از گروه و حتی قهرمانی محسوب می‌شد. در مقابل، ایران با شرایطی متفاوت وارد مسابقه شده بود. مشکلات مربوط به آماده‌ سازی، اردوها، برنامه‌ ریزی‌ها و حتی رسیدن دیرتر از حریف به لس‌آنجلس باعث شده بود کمتر کسی انتظار چنین نمایشی را از تیم ملی داشته باشد.

اما فوتبال ایران بارها ثابت کرده که در سخت ‌ترین شرایط بهترین نسخه خود را ارائه می‌دهد. درست زمانی که تردیدها به اوج می‌رسد، بازیکنان ایرانی به میدان می‌آیند تا ثابت کنند هنوز می‌توانند مقابل بزرگ‌ ترین تیم‌ها بایستند.

بلژیک از همان دقایق ابتدایی مالکیت توپ را در اختیار گرفت و تلاش کرد بازی را تحت کنترل خود درآورد. با این حال ایران با آرایشی منظم و فشرده، فضاها را از ستاره ‌های حریف گرفت و اجازه نداد حملات بلژیک به راحتی شکل بگیرد. در همان دقایق ابتدایی نیز یک صحنه جنجالی رقم خورد؛ برخورد روملو لوکاکو با علیرضا بیرانوند که پس از بررسی تنها با کارت زرد برای مهاجم بلژیک همراه شد، هرچند بعد از مسابقه به یکی از بحث‌ برانگیزترین صحنه‌ های داوری تبدیل شد.

گل مردودی که بلژیک را شوکه کرد

در شرایطی که بسیاری تصور می‌کردند ایران تنها به دفاع فکر می‌کند، شاگردان امیر قلعه ‌نویی نشان دادند برای ضربه زدن به حریف نیز برنامه دارند؛ مهم‌ترین صحنه نیمه نخست روی یک ضربه ایستگاهی تمرین ‌شده رقم خورد؛ جایی که احسان حاج‌ صفی با هوشمندی توپ را به مهدی طارمی رساند و مهاجم ایران نیز با ضربه‌ ای دقیق و زمینی تیبو کورتوا را مغلوب کرد.

برای چند ثانیه ورزشگاه در سکوت فرو رفت و نیمکت ایران غرق شادی شد؛ به نظر می‌رسید یکی از بزرگ‌ ترین گل‌های تاریخ فوتبال ایران در جام جهانی به ثمر رسیده است. حتی تصاویر تلویزیونی خانواده کوین دی‌بروینه را نشان داد که از باز شدن دروازه بلژیک شوکه شده بودند و پسر ستاره بلژیک در آغوش مادرش اشک می‌ریخت.

اما بازبینی VAR همه چیز را تغییر داد؛ داور پس از بررسی صحنه گل را به دلیل آفساید مردود اعلام کرد. هرچند این تصمیم مطابق قوانین بود، اما چیزی از ارزش تاکتیکی و کیفیت بالای این حرکت کم نکرد. همان صحنه نشان داد ایران فقط برای دفاع وارد زمین نشده و می‌تواند یکی از قدرتمندترین تیم ‌های اروپا را نیز غافلگیر کند.

نقطه عطف بازی؛ اخراجی که معادلات را تغییر داد

در نیمه دوم نیز روند بازی تقریباً مشابه نیمه نخست دنبال شد. بلژیک مالکیت بیشتری داشت اما ایران همچنان منظم و متمرکز بازی می‌کرد. دقیقه ۶۰ اما نقطه عطف مسابقه فرا رسید. مهدی طارمی با یک فرار هوشمندانه پشت خط دفاع بلژیک قرار گرفت و ناتان انگوی برای متوقف کردن او مرتکب خطا شد.

داور بدون تردید کارت قرمز مستقیم را از جیب خود بیرون آورد و مدافع بلژیک را اخراج کرد. این تصمیم معادلات مسابقه را تغییر داد و باعث شد بلژیک بخشی از برتری تاکتیکی خود را از دست بدهد. از آن لحظه به بعد ایران اعتماد به ‌نفس بیشتری پیدا کرد و بلژیک نیز مجبور شد با احتیاط بیشتری بازی کند.

اخراج مدافع بلژیک حتی در تحلیل‌های پس از مسابقه نیز مورد توجه قرار گرفت. تیری آنری، اسطوره فوتبال فرانسه، این صحنه را مهم‌ ترین لحظه مسابقه دانست؛ هرچند معتقد بود شدت خطا می‌توانست محل بحث باشد.

بیرانوند؛ قهرمان بزرگ لس‌آنجلس

اگر قرار باشد تنها یک نام از این مسابقه در حافظه فوتبال ایران باقی بماند، آن نام بدون تردید علیرضا بیرانوند خواهد بود. دروازه ‌بان شماره یک ایران نمایشی ارائه داد که بسیاری آن را بهترین عملکرد یک دروازه‌ بان ایرانی در تاریخ جام‌ های جهانی توصیف کردند.

بیرانوند در طول مسابقه بارها سد راه ستاره‌های بلژیک شد. او چندین مهار در کلاس جهانی داشت، اما اوج نمایش او در دقایق پایانی رقم خورد؛ زمانی که روی یک موقعیت تقریباً صددرصد گل، با واکنشی استثنایی توپ را از فاصله ‌ای بسیار نزدیک مهار کرد و اجازه نداد تلاش نود دقیقه‌ ای ایران از بین برود.

پس از مسابقه رسانه‌ های مختلف از این واکنش به عنوان یکی از بهترین سیوهای جام جهانی ۲۰۲۶ یاد کردند. روزنامه مارکا اسپانیا نیز تصویری از این مهار منتشر کرد و آن را در میان برترین واکنش‌های تورنمنت قرار داد. در پایان مسابقه نیز جایزه بهترین بازیکن زمین به شایستگی به بیرانوند رسید.

فضای مجازی نیز پر از تمجید از دروازه ‌بان ایران شد. کاربران او را «سوپرمن»، «هشت دست» و «نگهبان تنگه بیرانوند» لقب دادند. بسیاری معتقد بودند اگر بیرانوند در آن شب چنین نمایشی ارائه نمی‌داد، ایران هرگز نمی‌توانست برابر بلژیک امتیاز بگیرد.

دیوار سفید ایران؛ وقتی همه مدافع شدند

اما موفقیت ایران تنها حاصل درخشش بیرانوند نبود. خط دفاعی تیم ملی نیز نمایشی کم‌ نظیر ارائه داد. شجاع خلیل ‌زاده، حسین کنعانی‌ زادگان، علی نعمتی و احسان حاج ‌صفی بارها خود را مقابل توپ انداختند و اجازه ندادند حملات بلژیک به گل تبدیل شود.

در یکی از حساس‌ ترین لحظات مسابقه، چند بازیکن ایران روی خط دروازه جمع شدند و با بدن‌های خود مانع عبور توپ از خط شدند؛ تصویری که بسیاری را به یاد دیدار ایران و اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۸ انداخت. همان صحنه معروفی که بعدها جمله مشهور «دوستانت را همان‌طور انتخاب کن که ایران مدافعانش را انتخاب می‌کند» را به یکی از پربازدیدترین جملات فوتبالی شبکه‌های اجتماعی تبدیل کرد.

این بار نیز همان روحیه فداکاری و همبستگی در ترکیب ایران دیده می‌شد؛ ویژگی‌ ای که شاید مهم ‌ترین سرمایه فوتبال ایران در سال‌های اخیر بوده است.

تحسین جهانی؛ از تیری آنری تا سردار آزمون

پس از پایان مسابقه، واکنش‌های زیادی نسبت به عملکرد تیم ملی ایران شکل گرفت. مهم ‌ترین اظهار نظر را تیری آنری مطرح کرد. اسطوره فوتبال فرانسه و کارشناس شبکه فاکس اسپورت گفت: «وقتی مقابل تیمی مثل بلژیک امتیاز می‌گیرید، این اتفاق با شانس رخ نمی‌دهد. ایران کاملاً می‌دانست چه کاری باید انجام دهد. آن‌ها منظم بودند، فشرده دفاع کردند و زندگی را برای یکی از بهترین تیم‌های جهان سخت کردند.»

آنری تأکید کرد که ایران با این نمایش ثابت کرده حضورش در جام جهانی اتفاقی نیست و به این سطح از فوتبال تعلق دارد.

در داخل ایران نیز سردار آزمون از نمایش هم‌ تیمی‌هایش تمجید کرد. او گل مردود طارمی را یکی از تاکتیکی‌ترین صحنه‌های جام جهانی دانست و درباره بیرانوند گفت که او بار دیگر ثابت کرده در بازی‌های بزرگ بهترین نسخه خود را ارائه می‌دهد. آزمون همچنین از عملکرد خط دفاعی تیم ملی و تجربه بالای نسل فعلی بازیکنان ایران تمجید کرد.

یک امتیاز، فراتر از یک نتیجه

تساوی برابر بلژیک تنها یک امتیاز نبود؛ پیامی بود برای همه کسانی که پیش از مسابقه ایران را از پیش بازنده می‌دانستند. این مسابقه نشان داد فوتبال ایران همچنان توانایی رقابت با قدرت‌های بزرگ جهان را دارد و می‌تواند در مهم ‌ترین صحنه‌ های فوتبال دنیا شگفتی خلق کند.

اکنون نگاه‌ها به دیدار سرنوشت‌ ساز برابر مصر دوخته شده است؛ مسابقه‌ ای که می‌تواند رؤیای صعود از مرحله گروهی را برای فوتبال ایران به واقعیت تبدیل کند؛ اما حتی پیش از آن بازی نیز ایران در برابر بلژیک دستاورد بزرگی کسب کرده است؛ بازگرداندن باور به میلیون‌ها هوادار.

شاید سال‌ها بعد وقتی از جام جهانی ۲۰۲۶ صحبت شود، نتیجه ایران و بلژیک تنها یک تساوی بدون گل در آمارها باشد؛ اما برای فوتبال ایران، این مسابقه یادآور شبی خواهد بود که یک تیم جنگید، مقاومت کرد، تسلیم نشد و مقابل یکی از بزرگ ‌ترین تیم‌های جهان ایستاد. شبی که ایران دوباره ثابت کرد هر زمان همه تردید دارند، می‌تواند کاری کند که هیچ‌ کس انتظارش را ندارد.