هواداران ژاپنی بار دیگر در جام جهانی ۲۰۲۶ با رفتار مثال‌زدنی خود، توجه جهانیان را جلب کردند. آن‌ها نه تنها با تشویق‌های هماهنگ و پرشور تیم ملی‌شان را همراهی می‌کنند، بلکه پس از سوت پایان بازی، ورزشگاه را مانند روز اول تمیز و پاکیزه تحویل می‌دهند. ریشه این فرهنگ به آموزه‌های سنتی ژاپنی بازمی‌گردد. مفاهیمی مانند «وا» به معنای هماهنگی و تعالیم دوران سامورایی و شینتو، بر مسئولیت جمعی و احترام به دیگران تأکید دارند. از کودکی در مدارس ژاپن به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود محیط خود را تمیز نگه دارند؛ عادتی که به مرور به ورزشگاه‌ها نیز منتقل شده است.
با راه‌اندازی لیگ حرفه‌ای ژاپن موسوم به جی‌لیگ در سال ۱۹۹۳ و حضور مداوم تیم ملی در جام‌های جهانی از ۱۹۹۸، این روحیه به یک فرهنگ هواداری متمایز و سازمان‌یافته تبدیل شد.
در ورزشگاه‌ها، هواداران «سامورایی آبی» با لباس‌های یک‌شکل، پرچم‌های بزرگ ملی و کیسه‌های بادکرده آبی‌رنگ برای تشویق شناخته می‌شوند. شعارهای موزون «نیپون! اوله!» فضا را پر می‌کند، اما نکته شگفت‌انگیز، همان کیسه‌های تشویق است که پس از بازی برای جمع‌آوری زباله استفاده می‌شوند. این رسم به نام «گومی هیروی» (پاک‌سازی پس از استفاده) شناخته می‌شود و بارها تصاویر آن در رسانه‌های جهانی پخش شده است.
در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز این رفتار تکرار شد. پس از تساوی ۲-۲ مقابل هلند در دالاس و پیروزی ۴-۰ برابر تونس در مونتری و تساوی برابر سوئد، هواداران ژاپنی سکوها را کاملاً تمیز کردند. مقامات محلی مکزیک نیز با توزیع ۲۰هزار کیسه زباله، از این حرکت استقبال کردند و بسیاری از رسانه‌های معتبر جهان نیز این صحنه‌ها را به صورت گسترده پوشش دادند و آن را نشانه‌ای از احترام به میزبان دانستند.
این فرهنگ از طریق تورهای باشگاهی، شبکه‌های اجتماعی و پوشش مثبت رسانه‌ای در حال گسترش جهانی است. البته این فرهنگ در میان هواداران تیم ملی و باشگاه های کشور ما هرچند در مقیاس کوچک اجرا شد، اما نهادینه کردن نظم و پاکیزگی نیازمند برنامه‌ریزی آموزشی، تلاش فدراسیون و باشگاه‌ها و فرهنگ‌سازی رسانه‌ای است.