حذف تیم ملی ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ پس از تساوی ۳ بر ۳ اتریش و الجزایر، بحثهای زیادی درباره نحوه بازی دو تیم و احتمال تبانی به راه انداخت، اما بررسی شرایط جدول و مسیر مرحله حذفی نشان میدهد این نتیجه بیش از هر چیز تحت تأثیر منافع رقابتی دو تیم بوده است.
تا دقیقه ۶۰ و در شرایطی که بازی با نتیجه ۲ بر ۲ دنبال میشد، هر دو تیم از این نتیجه سود میبردند؛ اتریش به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله حذفی میشد و الجزایر نیز در جمع بهترین تیمهای سوم قرار میگرفت. به همین دلیل، طبیعی بود که هر دو تیم با احتیاط بیشتری بازی کنند و از پذیرش ریسکهای غیرضروری خودداری کنند.
اما در وقتهای تلفشده، گل سوم ریاض محرز شرایط را تغییر داد. با این گل، الجزایر از جایگاه تیم سوم خارج شد و باید در مرحله بعد به مصاف اسپانیا میرفت؛ حریفی که روی کاغذ یکی از سختترین قرعههای ممکن محسوب میشود. در مقابل، اگر الجزایر به عنوان تیم سوم صعود میکرد، حریفش سوئیس بود؛ تیمی که شانس بیشتری برای عبور از آن وجود داشت.
در سوی دیگر، اتریش با شکست از جام جهانی حذف میشد و چارهای جز حمله همهجانبه نداشت. این تیم در نهایت در دقیقه ۶+۹۰ توسط ساسا کالایدزیچ به گل تساوی رسید؛ گلی که نهتنها اتریش را به مرحله بعد رساند، بلکه مسیر صعود الجزایر را نیز تغییر داد و این تیم را دوباره در جایگاه سوم گروه قرار داد تا از تقابل با اسپانیا فرار کند.
این اتفاق یادآور دیدار جنجالی آلمان غربی و اتریش در جام جهانی ۱۹۸۲ بود؛ مسابقهای که با پیروزی یک بر صفر آلمان و بازی کمتحرک دو تیم، به حذف الجزایر انجامید و بعدها فیفا را به برگزاری همزمان دیدارهای هفته پایانی مرحله گروهی وادار کرد.
با این حال، کارشناسان معتقدند شرایط بازی اتریش و الجزایر را نمیتوان با آن مسابقه مقایسه کرد. در نظریه بازیها، زمانی که نتیجهای بیشترین منفعت را برای هر دو طرف داشته باشد، تغییر استراتژی از سوی هر تیم میتواند به زیان خودش تمام شود؛ به همین دلیل، کاهش ریسک در چنین شرایطی امری قابل پیشبینی است.
در نهایت، واقعیت فوتبال حرفهای این است که هر تیم پیش از هر چیز به دنبال حفظ منافع خود است و سرنوشت صعود نیز باید در زمین مسابقات خود هر تیم رقم بخورد. ایران نیز اگرچه تا آخرین لحظه امیدوار به صعود بود، اما با سه تساوی در مرحله گروهی، سرنوشت خود را به نتیجه دیدار دیگران گره زد و در نهایت از رسیدن به مرحله حذفی بازماند.
نظر شما