پیش‌تر از این‌ها به «کولینگ بریک» یا همان وقفه و استراحت خنک‌کننده معروف بود و در جام جهانی ۲۰۲۶ به «وقفه آب‌رسانی» معروف و به یکی از پرانتقادترین تصمیم‌های فیفا تبدیل شد. بهانه و توجیه اصلی حفظ سلامتی بازیکنان است، اما خیلی از سرمربی‌ها و کارشناسان اعتراض کردند که وقفه آب‌رسانی روند بازی و برنامه‌های تاکتیکی تیم‌ها را برهم می‌زند. به‌خصوص اینکه معتقد بودند اصلاً معنی این وقفه‌ها را در ورزشگاه‌هایی که سقف و سیستم‌های خنک‌کننده دارند، متوجه نمی‌شوند!
پای تبلیغات تلویزیونی هم البته وسط آمد و منتقدان، وقفه‌ها را نه برای سلامتی بازیکنان که با هدف درآمدزایی از تبلیغات قلمداد کردند. صحنه‌های هو کردن تماشاگران در ورزشگاه‌ها هنگام توقف برای آب‌رسانی در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شد. جالب اینکه در اوج مخالفت‌ها و موافقت‌های جهانی با وقفه آب‌رسانی و خنک شدن بازیکنان و اینکه منتقدان آن را غیرضروری می‌دانستند، در اروپا موافقان پروپاقرصی برای وقفه استراحت پیدا شدند. این موافقان البته بازیکنان فوتبال، تماشاگران حاضر در ورزشگاه‌ها، مربیان و کارشناسان فوتبال نبودند. یورونیوز در این باره نوشت: «با شدت یافتن موج گرما در اروپا اتحادیه‌های کارگری خواستار استراحت‌های خنک‌کننده به سبک جام جهانی برای کارگران در گرما شدند»!ظاهراً کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری اروپا با اعلام اینکه گرمای شدید تهدیدی قابل پیش‌بینی و قابل پیشگیری برای کارگران در سراسر قاره است، از کمیسیون اروپا درخواست کرده قانونی برای حداکثر دمای محل کار وضع کند. «استر لینچ» دبیرکل این کنفدراسیون معتقد است استراحت‌های خنک‌کننده‌ای که در جام جهانی استفاده می‌شود، سبب شده همه به فکر تمهیداتی برای کارگران هم باشند. او می‌گوید البته کارگران برای بازیابی توانشان به بیش از سه دقیقه زمان نیاز دارند و ما اکنون به قانونی درباره حداکثر دمای مجاز در محل کار نیاز داریم. این قانون باید به همه کارگران حق استراحت با حقوق، آب و دسترسی به سرویس بهداشتی را هم بدهد.