مانگای «گوشبریده» به نویسندگی بهراد مهرجو و طراحی ساناز سهیلی، بهعنوان دومین تجربه مشترک این دو هنرمند و دومین مانگای ایرانی، منتشر شد.
این اثر که با همکاری ماهنامه «تراژدی» و فصلنامه «سرگذشت ما» به چاپ رسیده، داستان جوانی به نام سیامک را روایت میکند؛ شخصیتی که در نبود یک راهنما و تکیهگاه، با تصمیمهای پرریسک و انتخابهای اشتباه، هر بار بیش از گذشته در مسیر سقوط قرار میگیرد.
بخش عمده روایت در فضایی میان پیست اسبسواری، اصطبل و جاده شکل میگیرد؛ جایی که شخصیتهای اصلی، از جمله سیامک، نادر و انوشیروانی، درگیر کشمکشهایی میشوند که فراتر از یک داستان ماجراجویانه، به مفاهیمی چون هویت، شکست، مسئولیت و بلوغ میپردازد.
ساناز سهیلی در طراحی این مانگا تلاش کرده با حفظ اصول رایج این سبک، شخصیتهایی با هویت بصری متمایز خلق کند تا مخاطب بتواند ارتباط آسانتری با آنها برقرار کند. در مقابل، بهراد مهرجو نیز شخصیتهایی را به تصویر کشیده که در طول داستان دچار تحول میشوند و انگیزهها و چالشهای آنها بهتدریج آشکار میشود.
«گوشبریده» پس از مانگای «زخم و جنون»، دومین همکاری مهرجو و سهیلی در این قالب است. «زخم و جنون» یک داستان عاشقانه در دل بیابان بود که با بیش از ۵۰۰ تصویر طراحی شده بود و تجربهای متفاوت در ادبیات تصویری ایران به شمار میرفت.
بهراد مهرجو که علاوه بر فعالیت در حوزه داستاننویسی، سابقه روزنامهنگاری و تألیف آثار پژوهشی و اقتصادی را نیز در کارنامه دارد، در مقدمه این کتاب از دشواریهای انتشار آثار فرهنگی در شرایط امروز سخن گفته و در عین حال ابراز امیدواری کرده است که مسیر تولید مانگا در ایران با حضور نویسندگان و طراحان جوان ادامه پیدا کند و مخاطبان بیشتری با این شیوه روایت تصویری آشنا شوند.
نظر شما