ایران بزرگ، یک هفته استثنایی و تکرارنشدنی را در نمایش عظمت و بزرگی خود طی کرد. حقیقتاً جای تأمل فراوانی دارد که از روزهای پرآشوب دی ۱۴۰۴ تا دفاع مقدس جانانه اسفند ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ و در نهایت وداع باشکوه تیر ۱۴۰۵، چه روزهای پرفراز و نشیبی طی شد.

دقیقاً ۶ ماه پیش همین روزها بود که اعتراض‌های بازاریان و بخشی از مردم به گرانی‌ها و جهش قیمت ارز، با ورود عناصر مزدور و سوار شدن بر احساسات برخی از هموطنان، چه حوادث تلخی را رقم زد. در آن بحبوحه که ترامپ، بوی کباب از تهران استشمام می‌کرد و همراه با نتانیاهو لحن صریحی در حمایت از اغتشاشات به کار بردند و شاهد گسیل ‌شدن تجهیزات نظامی آمریکا به منطقه بودیم، هیچ کس تصور نمی‌کرد از چنان بحرانی، چنین پیروزمندانه خارج شویم. جنگ با تکان‌دهنده‌ترین خبر که شهادت رهبر شهید انقلاب بود، همراه شد. ترور در بالاترین سطح رهبری و فرماندهی و شهادت جمعی از فرماندهان ارشد نیروهای مسلح، این بار ما را در آزمونی سخت‌تر از جنگ ۱۲روزه قرار داد.

از آن روز تاکنون ما به تفاهمی دست یافته‌ایم که امضای ضعف آمریکا و تثبیت قدرت ایران در آن واضح است و شاهد تحمیل اراده ایران بر آتش‌بس در جنوب لبنان و اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز هستیم. این یک هفته و ثبت باشکوه‌ترین تجمعات تاریخ ایران در بدرقه رهبر شهید انقلاب، فصل جدیدی از کتاب قدرت ملی و عزت جمهوری اسلامی ایران است. اگرچه داغ سنگین به‌دوش‌ کشیدن پیکری که جان همه ما بود را تجربه کردیم و با دست خودمان، قلبمان را به خاک سپردیم اما صفوف چند کیلومتری تشییع و وداع با پیکر رهبر شهید و عزتمندمان حضرت آیت‌الله ‌العظمی خامنه‌ای در تهران، قم و مشهد و فراتر از ایران در نجف و کربلا نشان داد ایران، صاحب قدرتی فراتر از هر قدرت سخت‌افزاری است.

اگرچه قدرت موشکی و موقعیت ارزشمند جغرافیایی ما ترکیبی از مؤلفه‌های قدرت را در جنگ ۱۲روزه برای ما حاصل کرد که در کنار فداکاری و سلحشوری رهبری معظم انقلاب، نیروهای مسلح، مسئولان و عموم مردم، دشمن را به تمکین در برابر این قدرت وادار کرد اما قدرت نرمی که از اعتقاد قلبی مردم به امام خود ریشه می‌گیرد، سطحی فراتر از وجوه سخت‌افزاری قدرت ملی ایرانیان را به جهان نشان داد. جهانیان به چشم خود دیدند که یک ایران در سوگ رهبر شهید خود چگونه مرزهای معمول روابط بین حاکمان و مردم را جابه‌جا کرد.

ما در تاریخ، حاکمان محبوب و مردمی که شیفته سیاستمداران قهرمان خود باشند، کم ندیده‌ایم اما آنچه در ایران و در رابطه قلبی مردم با امام راحل و معمار کبیر انقلاب دیدیم و امروز در رابطه قلبی آحاد مردم با رهبر شهید انقلاب لمس کردیم، متفاوت از آن چیزی است که در روابط مردم با سیاستمداران محبوب جریان دارد.

اینجا حرف از وعده و وعید و ژست‌های آنچنانی و ترفندهای سیاستمداران برای محبوب شدن نیست. اینجا مردمی که توسط ترامپ، تهدید به نابودی تمدنی می‌شوند، دلخوش به آن سخن پیر و مراد خود شدند که دقیقاً یک سال پیش در ۲۵ تیرماه در دیدار مسئولان قضایی فرمودند: «همه ‌و همه بدانند که [طبق] همین آیه‌ای که این آقا (قاری قرآن) الان تلاوت کردند: لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن‌ یَنصُرُه، خدای متعال نصرت را برای ملت ایران در ذیل نظام اسلامی و زیر چتر قرآن و اسلام تضمین کرده که ملت ایران حتماً پیروز خواهد شد». مردم به چشم خود دیدند که در برابر قدرتمندترین دشمنان مسلح به انواع سلاح‌ها، می‌توان به خدایی توسل جست که وعده نصرتش را از زبان مردی می‌شنوند که از عمق وجود به خدای خود ایمان داشت.