به‌گزارش قدس آنلاین، بیست سال پس از جنگ ژوئیه ۲۰۰۶ میان اسرائیل و لبنان، اسناد نظامی محرمانه این رژیم که به تازگی از حالت طبقه‌بندی خارج شده و منتشر گردیده، تصویری دقیق از تحولات میدانی و تصمیم‌گیری‌های کلیدی آن دوران را ارائه می‌دهد.

اسناد منتشرشده از سوی آرشیو ارتش و ستاد کل اسرائیل نشان می‌دهد که پیش از وقوع جنگ، برنامه‌ریزی‌ها و آمادگی‌هایی برای مدیریت همزمان عملیات در دو جبهه لبنان و غزه، همگام با افزایش تنش‌های منطقه‌ای، صورت گرفته بود.

در این اسناد، ماجرای ربوده شدن دو سرباز اسرائیلی در منطقه زرعیت به عنوان جرقه آغاز درگیری‌ها ثبت شده است. همچنین تلفات اولیه نیروهای اسرائیلی در جریان نخستین حمله، شامل کشته‌ها و زخمی‌ها، در این اسناد قید گردیده است.

بر اساس اسناد مذکور، فرماندهی نظامی اسرائیل دستور انجام حملات هوایی گسترده و شبانه به جنوب لبنان را صادر کرد و همزمان پیش‌بینی می‌کرد که شهرهای اسرائیل در جبهه داخلی هدف حملات موشکی قرار خواهند گرفت. این عملیات‌ها در حالی انجام می‌شد که تحرکات نظامی در نوار غزه نیز به موازات آن جریان داشت.

اسناد در ادامه به دستورهای کابینه امنیتی اسرائیل اشاره دارد که بر اساس آن، عملیات زمینی تا رودخانه لیطانی گسترش یافت. این عملیات با پشتیبانی هوایی و دریایی انجام شد تا توان شلیک موشکی حزب‌الله را کاهش دهد، فشار نظامی بر این جنبش را افزایش داده و ظرفیت‌های عملیاتی آن را محدود سازد.

به‌گزارش قدس، جنگ ۳۳ روزه جنگ میان اسرائیل و حزب‌الله لبنان در سال ۲۰۰۶میلادی (۱۳۸۵ش) بود. این جنگ به «جنگ تموز» نیز معروف است. اسرائیل در سال ۲۰۰۴میلادی برخلاف توافق با حزب‌الله، سه اسیر لبنانی را آزاد نکرد. حزب‌الله برای آزادی آن‌ها، در جولای ۲۰۰۶میلادی، در عملیات «الوعد الصادق» دو نظامی اسرائیلی را اسیر گرفت.

اسرائیل در مقابل این عملیات، به لبنان اعلام جنگ کرد. محققان معتقدند اسرائیل قصد حمله به لبنان را داشت و عملیات حزب‌الله این حمله را جلو انداخت. اسرائیل به صورت رسمی خلع سلاح حزب‌الله و آزادی دو اسیر خود را خواستار شد. خواسته‌هایی که در پایان جنگ بدان‌ها دست نیافت.

این جنگ خساراتی برای دوطرف داشت با این حال میزان خسارات و تلفات مادی و انسانی دو طرف قابل مقایسه نبود. اسرائیل به جهت برتری تسلیحاتی، ضربات و خسارات مادی و تلفات انسانی قابل توجهی به کشور و مردم لبنان وارد ساخت به نحوی که ۱۵هزار خانه به‌صورت کامل نابود شد و هزاران مرکز حساس از جمله نیروگاه برق، بنادر، پل‌ها و… از بین رفت.

این جنگ، ۳۳ روز طول کشید و در صبح روز ۳۴ جنگ برابر با ۱۴ آگوست ۲۰۰۶میلادی (۲۳ مرداد ۱۳۸۵شمسی) براساس قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت، آتش‌بس برقرار شد.