وینگر تیزچنگی که تخته گاز در جادههای کامیابی پیش تاخته و در صعبترین ملاقاتها غوغا کرده است، اینک در ۲۷ سالگی با چهرهای تابستانی به عبور از بزرگراههای سرنوشت میاندیشد و آماده است تا بیش از پیش بدرخشد و کاری کند که سکوها برایش کِل بکشند. مخمل سبز جای خوبی برای ماندگاری است، وقتی آفتاب رؤیاهای محمد محبی در غوغای سکوت و بوی برهوت افول نمیکند.
سر را که برمیگردانی و روزهای حضور تیم ملی در جام جهانی را مرور میکنی، به چه برداشتی میرسی؟
بیشتر از هر چیز جو ورزشگاههایی که میزبان بازی تیم ملی بودند برایم خاطرهانگیز جلوه میکنند. برخلاف برخی حرف و حدیثها ایرانیهایی که به دو ورزشگاه لسآنجلس و سیاتل آمده بودند برای تیم ملی سنگ تمام گذاشتند. باور کنید اتمسفر ورزشگاه به گونهای بود که فکر میکردیم داریم در ورزشگاه آزادی بازی میکنیم. اشتباه نکنم در بازی با نیوزیلند ۹۰درصد تماشاگران حاضر در ورزشگاه ایرانی بودند و تا آخرین لحظه دست از حمایت نکشیدند و تنهایمان نگذاشتند. سکوهای جام جهانی هنوز در گوشم فریاد میکشند.
با وجود حمایت تماشاگران چرا نتوانستیم از گروه خود صعود کنیم؟
خب شرایط سخت سفر و آمادهسازی تیم پیش از بازیها اصلاً عادلانه نبود و ما از این بابت ضرر کردیم. ما طبق قوانین باید دو روز قبل از بازی با نیوزیلند به لسآنجلس میرفتیم، اما به خاطر شرایطی که برایمان رقم زده بودند صبح روز قبل از بازی از تیخوانا به محل مسابقه رسیدیم و بعدازظهر تمرین کردیم که موجب خستگیمان شد. اگر این کم لطفیها صورت نمیگرفت، بیشک تیم ملی بهتر ظاهر میشد. ضمن آنکه بدشانسی هم آوردیم و در هر سه بازی فرصتهایمان از کف رفت.
یک گل چشمنواز هم به نیوزیلند زدی. از لحظه پروازت بگو. فکر میکردی توپ به تور بچسبد؟
سانتر رامین مواج و استثنایی بود و درست همان جایی فرود آمد که حضور داشتم. من سعی کردم با چشمهای باز بلند شوم و ضربه را جوری بزنم که دروازهبان نیوزیلند نتواند آن را مهار کند. اتفاقی که رخ داد تا به گل برسیم.
شادی پس از گل تو حسابی سر و صدا به پا کرد. حالا که همه چیز خاطره شده بگو واقعاً پشت آن شادی قصد و نیت خاصی بود؟
اصلاً. فقط و فقط یک شادی گل بود. این حرکت هیچ معنای از پیش طراحیشدهای نداشت و صرفاً واکنشی لحظهای در اوج هیجان مسابقه بود. من هدفم ابراز شعف پس از گل بود و میخواستم ایرانیهای حاضر در ورزشگاه را شادمان کنم. متأسفانه برخی داستان درست کردند و چیزهایی نوشتند که با حقیقت مطابقت نداشت. دیدید که بارکولا هم پس از گلش همین شادی را رو کرد و ژست اسلحه را گرفت.
حالا که جام جهانی تمام شده، تیم ملی در چه مسیری باید قرار گیرد تا آینده از دست نرود؟
فوتبال ما استاد از دست دادن فرصتهاست. ما اگر بخواهیم در جام ملتهای آسیا فریاد لیاقت ایران را به گوشها برسانیم باید از اتلاف وقت دوری کنیم و با برنامهریزی به سمتی برویم که تیم قدرتمندی را روانه این مسابقات کنیم و فاتح باشیم.
متأسفانه پس از هر رویداد آنقدر در خصوص آن فلسفهبافی میشود که آینده در غبار میماند.
قراردادت با روستوف تمام شده؟
بله قراردادم به آخر رسیده. من سه فصل خوب و خاطرهانگیز را در روستوف سپری کردم و گلهای زیادی زدم و از اینکه توانستم در جهت تحقق خواستههای این باشگاه بزرگ گامهای بلندی بردارم، خوشحالم.
با پایان این قرارداد میتوانم بهعنوان بازیکن آزاد برای آیندهام تصمیم بگیرم.
برخی رسانهها از پیوستنت به سالزبورگ اتریش خبر دادهاند؟
از چندین باشگاه پیشنهادهایی رسیده است. پیشنهادهای خوبی که باید با تمرکز لازم روی آنها تصمیم بگیرم و باشگاه آیندهام را انتخاب کنم.
اجازه بدهید در زمانی مناسب در این خصوص اعلام نظر خواهم کرد.
نظر شما