بهگزارش قدس آنلاین، سازمان عفو بینالملل در روزهای اخیر گزارشی مفصل و ۴۲ صفحهای با عنوان «ساخت هند؛ تأمین سلاح و مهمات برای اسرائیل» منتشر کرد که در رسانهها بازتاب وسیعی داشت. سازمان عفو بینالملل در چارچوب این گزارش به بررسی روند انتقال محمولههای نظامی میان هند و اسرائیل در فاصله ۷ اکتبر۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۵( ۹ آذر ۱۴۰۴) پرداخته است؛ یعنی دقیقاً زمانی که رژیم صهیونیستی یکی از بزرگترین نسلکشیهای تاریخ را در غزه رقم زد. در گزارش سازمان عفو بینالملل به این نکته اشاره شده که در این فاصله زمانی، هند دستکم ۲هزار و ۵۹۶ محموله شامل سلاح، مهمات و قطعات سلاح و تجهیزات جنگی برای رژیم صهیونیستی ارسال کرده است.
نگاهی به تاریخچه همکاریهای نظامی دو طرف
اگر چه هند تا سال ۱۹۹۲ برای برقراری ارتباط رسمی دیپلماتیک با رژیمصهیونیستی صبر کرد، اما روند همکاریهای نظامی و امنیتی دهلینو و تلآویو حتی خیلی زودتر از شکلگیری روابط رسمی آغاز شد. برنامهریزی مشترک هند و اسرائیل برای حمله به تأسیسات اتمی پاکستان در دهه ۱۹۸۰ میلادی و در مراحل بعد، کمک تسلیحاتی رژیمصهیونیستی در جنگهای میان هند و پاکستان را میتوان بخشی از این روند همکاریها برشمرد.اما روند همکاریهای نظامی هند و اسرائیل در دوره دولت مودی به اوج خود رسید، بهطوریکه گفته میشود از آغاز نخستوزیری مودی در هند تاکنون دهلینو بیش از ۶۶۰میلیون دلار تسلیحات از تلآویو خریداری کرده است. اما در این میان نکته مهمتر آن است که این روند همکاری نظامی و امنیتی در سالهای اخیر به خرید و فروش تسلیحات محدود نمانده و به شراکت راهبردی ویژه در حوزه تولید و انتقال فناوریهای نظامی و امنیتی تبدیل شده است.
در جریان سفر سال گذشته مودی به تلآویو، همکاری ۱۰میلیارد دلاری در حوزه نظامی مورد توافق دو طرف قرار گرفت که مهمترین وجه آن، انتقال بخشی از تولیدات نظامی رژیمصهیونیستی به داخل هند و درواقع تولید مشترک تسلیحات بود. در این چارچوب و براساس آمار انتشار یافته، هم اکنون دستکم ۱۹ شرکت هندی با مجتمعهای نظامی و صنعتی اسرائیل همکاری دارند که حوزههای وسیعی از قطعات هواپیما و پهپادها، قطعات الکترونیکی، موشکها، سیستمهای دفاع هوایی، رادارها و مواد منفجره را دربرمیگیرد. جالب این است که اغلب این تولیدات مشترک، با برچسب ساخت هند وارد بازارها یا میادین نبرد جهانی میشوند.
هند و نسلکشی در غزه
گزارش سازمان عفو بینالملل در مورد شراکت هند در نسلکشی غزه تنها گوشهای از حقایق را بازتاب میدهد. در حالی که در این گزارش به انتقال ۳۹۰هزار قطعه سلاح سبک، ۵۶۴هزار قطعه مهمات انفجاری و حدود ۳۰۰ وسیله نقلیه اشاره شده، اسناد و آمارها به روندی بسیار فراتر از آن اشاره دارند. به عنوان نمونه ممانعت اسپانیا از توقف دو کشتی هندی در بنادر این کشور جنجال زیادی را در مورد محموله این کشتیها به راه انداخت. آنطور که تحقیقات رسانهها نشان داد این کشتیها حامل بیش از ۲۷ تن مواد منفجره از یکی از بنادر هند به مقصد حیفا بودند. علاوه بر این در کشتیها ۱۲.۵ تن قطعات موشک، ۲۰ تن موتور موشک و بیش از ۷۰۰ کیلو گلوله توپ وجود داشت. مدتی پس از حضور این کشتیها تصاویری از بمباران اردوگاه نصیرات منتشر شد که موشکهایی را با علامت ساخت هند نشان میداد. علاوه بر این، از موشکهای بالاک ۸ ساخت مشترک شرکتهای اسرائیلی با شرکت هندی پرایم به شکل وسیعی در بمباران غزه استفاده شدهاست. به این موارد باید ساخت مشترک پهپادهای هرمس را هم اضافه کرد که در خاک هند تولید شده و یک سوم از آمار شهدای غزه را به این پهپادها نسبت دادهاند.
همانطور که سازمان عفو بینالملل اشاره کرده، با این روند همکاری نظامی میان دهلی و تلآویو، هندیها به بخشی از زنجیره تولید و تأمین تسلیحاتی اسرائیل و همچنین شریک جرم این رژیم در جنایات غزه تبدیل شدهاند. اگر چه در مورد این همکاری اختلاف نظرهایی در داخل هند وجود دارد، اما به نظر نمیرسد دولت راستگرا و افراطی مودی بخواهد به این گزارشها یا پیامدهای آن توجهی نشان دهد. برای دولت مودی دستیابی به فناوری، تقویت نظامی و ایجاد بازار کار برای نیروی داخلی بیش از هر چیز دیگر مهم است.
خبرنگار: میراحمدرضا مشرف
نظر شما