استقلال حالا یک امید تازه پیدا کرده است؛ امیدی که از دل یک وعده حقوقی بیرون آمده: اینکه پنجره نقلوانتقالات این باشگاه چهارم شهریور باز شود و آبیها بتوانند سه بازیکن را با سهمیه فیفا به خدمت بگیرند. وعدهای که سعید فتاحی، رئیس سازمان فوتبال استقلال مطرح کرده و حالا قرار است بخشی از بار نگرانی هواداران را سبک کند. اما پشت این خبر امیدوارکننده، یک سؤال جدیتر پنهان شده است: استقلال چرا باید برای نجات نقلوانتقالات خود تا «بازار فیفا» صبر کند؟
وعده سر خرمن؟
فتاحی معتقد است بر اساس قانون و تجربهاش، محرومیت استقلال در چهارم شهریور به پایان میرسد و در صورت باز شدن تیاماس، این باشگاه میتواند از سه سهمیه فیفا استفاده کند. او حتی از برنامه استقلال برای جذب یک مهاجم خارجی خبر داده و به هواداران وعده میدهد قرارداد بهرام گودرزی و محمد خلیفه نیز به گونهای تنظیم شده که در صورت باز نشدن پنجره، این دو بازیکن از نیمفصل در اختیار تیم قرار بگیرند.روی کاغذ، این خبر میتواند برای استقلالی که با محدودیت جدی در نقلوانتقالات مواجه شده، جذاب باشد. سه سهمیه یعنی امکان اضافه کردن سه بازیکن تازه؛ اما واقعیت این است که نباید اجازه داد این وعده، صورت مسئله اصلی را پاک کند.
چرا کار به اینجا رسید؟
این باشگاه در حالی وارد فصل جدید شده که پنجره نقلوانتقالاتیاش بسته مانده و حتی دو بازیکن جذبشده از آلومینیوم نیز فعلاً امکان بازی ندارند. مدیریت باشگاه پیش از این وعده داده بود مشکل پنجره حل خواهد شد، اما نتیجه عملی با وعدهها فاصله داشت. حالا قرار است بخشی از این ناکامی با امید به چهارم شهریور و سهمیههای فیفا جبران شود.اینکه اکنون گفته میشود «اگر پنجره باز شود، سه بازیکن میگیریم» اعترافی غیرمستقیم به محدودیتهایی است که برنامه فصل را تحت تأثیر قرار دادهاند.استقلال البته مدافع عنوان قهرمانی فصل گذشته است و به همین دلیل شاید از نظر تعداد خرید نیاز چندانی به تغییرات گسترده نداشته باشد، اما این استدلال نمیتواند تمام کمبودهای موجود را توجیه کند. تیمی که قرار است در قامت مدافع قهرمانی وارد فصل شود، باید از ماهها پیش تکلیف نقاط ضعف خود را مشخص کرده باشد، نه اینکه در آستانه شروع مسابقات، نگاهش به یک پنجره احتمالی و سه سهمیه احتمالی دیگر باشد.
جام کو؟
از طرف دیگر، ماجرای فصل گذشته نیز هنوز برای هواداران بسته نشده است. استقلال لیگ را در شرایطی نیمهتمام گذاشت که صدرنشین بود و انتظار طبیعی این بود که مدیریت باشگاه برای تعیینتکلیف قهرمانی، پیگیری حقوقی، مدیریتی و رسانهای جدی و مستمری داشته باشد، اما خروجی این پیگیریها برای هوادار قانعکننده نبود. حتی درباره جام حذفی نیز پرسشهایی باقی مانده که هنوز پاسخ روشنی برای آنها ارائه نشده است.بنابراین امروز نمیتوان ماجرای «سه سهمیه فیفا» را جدا از پرونده عملکرد مدیریت استقلال دید. هوادار حق دارد بپرسد اگر قرار بود درنهایت منتظر پایان محرومیت بمانیم، در این مدت چه اقدام مؤثری برای حل مشکل انجام شد؟ اگر قانون اجازه چنین راهی را میداد، چرا استقلال از ابتدا با یک سناریو مشخص برای آن، وارد بازار نشد؟ و اگر این استثنا واقعاً قطعی و قابل اتکا نیست، چرا باید آن را به عنوان امید اصلی نقلوانتقالات مطرح کرد؟
نظر شما