باورم این است حضور استقلال در لیگ برتر والیبال و انتقال امتیاز این تیم به مشهد را باید به فال نیک گرفت. پس از مدتها که والیبال خراسان رضوی در حسرت داشتن یک نماینده در بالاترین سطح مسابقات باشگاهی کشور بود، حالا دوباره قرار است نام مشهد در لیگ برتر والیبال شنیده شود؛ آن هم با نامی که بهطبع میتواند بخشی از هواداران پرشمار استقلال را راهی سالنها کند و برای ورزش شهر، شور و نشاط تازهای به همراه داشته باشد.
این اتفاق البته حاصل تلاش و پیگیری مجموعهای از مدیران و افرادی است که با اهداف شخصی و عمومی در هفتههای گذشته برای انتقال این تیم به مشهد پای کار آمدند. (منظورم را که متوجه شدید؟) از این منظر، نباید اصل اتفاق را کوچک شمرد. مشهد به رویدادهای ورزشی بزرگ و بهانههایی برای دور هم جمع شدن مردم نیاز دارد و حضور یک تیم لیگ برتری، اگر درست مدیریت شود، میتواند فراتر از یک مسابقه والیبال، بخشی از فضای اجتماعی شهر را تحت تأثیر قرار دهد.
شوربختانه درست از همین جا باید یک «اما»ی بزرگ را وسط گذاشت. باورم همیشه به عنوان یک روزنامهنگار این بوده که باید چند ماه و چند سال بعد را برای دادن تحلیل درست به مردم دید. پس امروز هم خوشحال بودن از آمدن استقلال نباید موجب شود درباره فردای استقلال مشهد سؤال نکنیم.
واقعیت داستان این است که قرار نیست صرف حضور یک نام بزرگ، همه مشکلات والیبال خراسان رضوی حل شود. قرار نیست صرفاً به این دلیل که استقلال آمده و احتمالاً تماشاگران زیادی هم به سالن خواهند آمد، خیال کنیم مأموریت ما تمام شده است. اتفاقاً اگر قرار است این حضور یک اتفاق ماندگار برای ورزش استان باشد، باید از همین امروز درباره کیفیت این حضور، هزینههای آن، سهم والیبال خراسان و آیندهاش سؤال کرد.
سؤال اول: سهم استعدادهای خراسان؟
اول باید بپذیریم توسعه والیبال با داشتن یک تیم لیگ برتری تفاوت دارد. توسعه یعنی بازیکن جوان خراسانی فرصت پیدا کند، استعدادهای استان دیده شوند، مربیان بومی در ساختار تیم سهم داشته باشند و در کنار نتیجهگرایی، یک مسیر مشخص برای پشتوانهسازی هم وجود داشته باشد.به یاد داریم سالهای گذشته، وقتی تیمهای خراسانی با حمایت اسپانسرها وارد مسابقات میشدند، بخش مهمی از شاکله تیم را بازیکنان بومی و جوان تشکیل میدادند و چند بازیکن باتجربه برای تکمیل ترکیب به آنها اضافه میشدند. حالا باید پرسید وقتی باشگاه استقلال نیمی از بودجه را تأمین میکند و طبیعتاً بخش مهمی از تصمیمات فنی و یارگیری هم در اختیار باشگاه خواهد بود، سهم بازیکن مشهدی و استعداد خراسانی در این تیم دقیقاً کجاست؟ اگر قرار باشد استقلال مشهد با مجموعهای از بازیکنان شناختهشده و باتجربه از نقاط مختلف کشور وارد لیگ شود و بازیکن خراسانی فقط تماشاگر بازی تیم خودش باشد، آن وقت باید پذیرفت که متأسفانه پروژه توسعهای برای والیبال استان در کار نیست. ما فقط میزبان سادهدلی هستیم که ژنرالهای آبیپوش برای ماندن بیشتر پایشان را روی شانههای ما گذاشتهاند.
سؤال دوم: کدام سالن پذیرایی؟
ماجرای سالن هم موضوع دیگری است. گفته شده سالن شهید رئیسی گزینه اصلی میزبانی استقلال مشهد خواهد بود؛ سالنی که برای رسیدن به استانداردهای مورد نیاز لیگ برتر، نیازمند بررسی و احتمالاً اصلاحاتی در کفپوش است. اگر قرار باشد برای استانداردسازی سالن هزینه قابل توجهی صرف شود، باید از همین حالا روشن شود که این هزینه دقیقاً با چه منابعی پرداخت خواهد شد و مهمتر اینکه این سرمایهگذاری درنهایت برای والیبال خراسان باقی خواهد ماند یا فقط برای میزبانی استقلال در یک فصل هزینه میشود؟
سؤال سوم: کدام پول با کدام اسپانسر؟
از طرف دیگر، تکلیف نیمی از بودجه تیم که بر عهده استان گذاشته شده نیز باید روشن باشد. به گفته مدیرکل قرار است دو اسپانسر، این بخش را تأمین کنند. تجربه تیمهایی مثل سپهرصدرا مشهد نشان داده در ورزش حرفهای، اگر پول به موقع نرسد، آبروریزی بدی رخ خواهد داد و تیمداری جز شرمساری برای ما چیزی نخواهد داشت.از سوی دیگر دغدغه اصلی این است که اگر یک سال دیگر باشگاه استقلال تصمیم بگیرد تیم را از خراسان خارج کند، استان چه ابزاری برای حفظ آن خواهد داشت؟
این پرسش وقتی جدیتر میشود که بدانیم پیش از این نیز موضوع ماندن یا انتقال امتیاز استقلال میان گنبد و مشهد مطرح بوده است. بنابراین باید قرارداد انتقال به مشهد به شکلی تنظیم شود که این تیم صرفاً میهمان یکساله استان نباشد.
سؤال چهارم: ضمانت ماندن؟
حتی مسئله تغییرات مدیریتی در خود باشگاه استقلال هم نباید از نظر دور بماند. اگر مدیرعامل یا هیئتمدیره باشگاه در آینده تغییر کند، آیا توافق انجامشده با مشهد همچنان اعتبار و ضمانت اجرایی خواهد داشت؟
بنابراین، شاید بهترین اتفاق این باشد که از آمدن استقلال خوشحال باشیم، سالنها را پر کنیم و برای بازگشت والیبال مشهد به لیگ برتر جشن بگیریم؛ اما همزمان قراردادها را هم ببینیم، سهم بازیکنان بومی را هم مطالبه کنیم، درباره منابع مالی هم سؤال بپرسیم و برای روزی که ممکن است استقلال دیگر نخواهد در مشهد بماند هم از امروز فکر کنیم.
استقلال مشهد میتواند شروع یک فصل تازه برای والیبال خراسان باشد؛ اما به شرطی که این حضور فقط به نام استقلال ختم نشود و چیزی هم به نام والیبال خراسان باقی بگذارد.
نظر شما