به گزارش قدس، امین هراتی با انتقاد شدید از وضعیت پرداخت مطالبات دامداران توسط کارخانجات لبنی، اظهار کرد: در حال حاضر بزرگترین چالش و گلوگاه خطرناک صنعت دامداری، تأخیر در تسویه حساب کارخانجات است. بسیاری از دامداران و تعاونی‌ها مبالغ سنگینی از صنایع لبنی طلبکارند و این چرخه معیوب پرداخت، نقدینگی تولیدکنندگان را به شدت تحت فشار قرار داده است.

وی افزود: نگاهی به تفاوت قیمت شیر خام و محصولات نهایی در بازار، گویای همه چیز است. دامدار شیر را با قیمت ۵۵ هزار تومان عرضه می‌کند، اما صنایع لبنی همان شیر را با چربی‌گیری و بسته‌بندی، تا ۱۳۰ و ۱۴۰ هزار تومان به دست مصرف‌کننده می‌رسانند. آیا دستگاه‌های نظارتی تنها زورشان به دامدار می‌رسد؟ صنایع تبدیلی در این شرایط نه تنها با سرمایه دامدار کار می‌کنند و پول را با تاخیرهای دو الی سه ماهه می‌پردازند، بلکه با کوچک کردن حجم بسته‌بندی‌ها و افزایش قیمت‌ها، فشار مضاعفی به مردم وارد می‌کنند.

مدیر اتحادیه صنعت دامپروری خراسان رضوی با اشاره به ریزش قدرت خرید خانوارها تصریح کرد: محصولات لبنی که باید در صدر سبد سلامت خانوار باشد، به دلیل کاهش توان اقتصادی مردم در حال حذف شدن هستند. در حال حاضر حتی تخصیص کالابرگ‌ها نیز صرف اولویت‌های بقای خانوار نظیر روغن، برنج و سیب‌زمینی می‌شود و دیگر سهمی برای پروتئین و لبنیات باقی نمی‌ماند؛ این روند، صنعت دامپروری را به سمت یک بحران عمیق و طولانی‌مدت سوق داده است.

هراتی در خصوص وضعیت تامین نهاده‌ها و تاثیر نرخ ارز گفت: اگرچه در قیمت نهاده‌ها جهش ناگهانی مشابه سایر کالاها نداشته‌ایم، اما عدم اطمینان از تامین پایدار، بزرگترین نگرانی تولیدکننده است. مسئولان دولتی در حالی از آزادسازی نرخ ارز سخن می‌گویند که شاهد یک جهش قیمتی بزرگ از نرخ‌های ۲۸هزار و۵۰۰ تومان به نرخ‌های بالاتر بوده‌ایم. نگرانی اصلی این است که سیاست‌های ارزی و عدم ثبات نرخ، به یک‌باره قیمت نهاده‌ها را نیز به تبعیت از دلار ۲۰۰ هزار تومانی بازار آزاد، دچار جهش غیرقابل پیش‌بینی کند.

مدیر اتحادیه صنعت دامپروری خراسان رضوی با اشاره به مشاهدات میدانی از بنادر کشور خاطرنشان کرد: گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که با وجود موجودی کالا در انبارها، اعلام بار صورت نمی‌گیرد. به نظر می‌رسد واردکنندگان به امید اثرگذاری نرخ ارز بر قیمت نهایی و فروش گران‌تر، از عرضه کالا خودداری می‌کنند؛ امری که ضرورت نظارت دقیق‌تر دستگاه‌های مسئول بر زنجیره تامین و توزیع را بیش از پیش نمایان می‌کند.

مدیر اتحادیه صنعت دامپروری خراسان رضوی با اشاره به سیاست‌های متناقض در حوزه واردات گوشت، گفت: واردات، قصه‌ای تکراری است که همواره در زمان بروز بحران‌ها به عنوان مسکن موقت تجویز می‌شود. اگرچه از دیدگاه اقتصادی، واردات برای تنظیم بازار و جلوگیری از جهش قیمت‌ها اقدام منطقی به نظر می‌رسد، اما این سیاست زمانی کارآمد است که همزمان با آن، از تولیدکننده داخلی نیز حمایت شود. متأسفانه در کشور، مبادی ورودی را برای واردات باز گذاشته‌ایم اما مبادی خروجی را برای صادرات بسته‌ایم.

هراتی تصریح کرد: تولیدکننده ایرانی نیازمند صادرات است تا در شرایط رکود اقتصادی و مازاد تولید، بتواند خسارت‌های خود را جبران کرده و ارزآوری داشته باشد. ممنوعیت صادرات، به ویژه در محصولاتی مانند شیرخشک و دام، نه تنها کمکی به تنظیم بازار نمی‌کند، بلکه عملا زمینه را برای قاچاق فراهم می‌سازد. همان‌طور که بارها گفته‌ام، ممنوعیت صادرات بی‌معناست؛ وقتی جلوی یک اتوبان امن را می‌بندید، مردم ناچار به تردد از جاده‌های فرعی و قاچاق می‌شوند. قاچاق، نتیجه مستقیم بستن مسیرهای قانونی صادرات است.

وی با ابراز تأسف از وضعیت تولید دامی در کشور افزود: برای ورود تکنولوژی‌های روز دنیا، واردات را لازم می‌دانیم، اما آیا ما در تولید گوسفند فاقد دانش و فناوری هستیم؟ دامداری یکی از ساده‌ترین فعالیت‌های روستایی است که از دیرباز بدون نیاز به ارز و دلار انجام می‌شد. اکنون به مرحله‌ای رسیده‌ایم که برای تأمین گوشت، باید ارز مصرف کنیم؛ ارزی که خود در وضعیت بحرانی قرار دارد؛ این نشان‌دهنده وضعیت دشوار اقتصادی است.

مدیر اتحادیه صنعت دامپروری خراسان رضوی اظهار کرد: بسیار تلخ است که کشوری با ظرفیت‌های عظیم سنتی، امروز درگیر واردات گوسفند شده است. تولید گوسفند، ساده‌ترین و اصیل‌ترین فعالیت روستایی ماست که دهه‌ها بدون نیاز به دلار و یارانه انجام می‌شد؛ اما امروز به جایی رسیده‌ایم که بابت واردات آن، ارز کشور را هزینه می‌کنیم. این در حالی است که دام‌های ایرانی به دلیل کیفیت بالا، پتانسیل صادراتی بی‌نظیری دارند.

وی در ادامه به تناقض قیمت‌گذاری دستوری اشاره و اظهار کرد: فرمول فعلی تعیین قیمت‌ها در ستاد تنظیم بازار هیچ‌گاه با هزینه‌های واقعی تولید هم‌خوانی نداشته است. همیشه قیمت‌های مصوب، پایین‌تر از هزینه‌های تمام‌شده دامدار بوده و حاشیه سود تولیدکنندگان را به شدت کاهش داده است. برای نمونه، دامداران خراسان به دلیل فاصله جغرافیایی با بنادر و هزینه‌های حمل‌ونقل دوبرابری، عملا با ضرر و زیان مضاعف مواجه‌اند؛ در حالی که قیمت گوشت در این منطقه ارزان‌تر از مرکز کشور نگه داشته شده و این فشار مستقیمی به تولیدکننده وارد می‌کند.

هراتی با اشاره به وخامت وضعیت تأمین سوخت ماشین‌آلات کشاورزی و دامپروری، اظهار کرد: علاوه بر تمامی مسائل ارزی و بازاری، موضوع سوخت ماشین‌آلات کشاورزی و گازوئیل به بحرانی جدی تبدیل شده است. دامداری‌های صنعتی برای فعالیت روزمره به ماشین‌آلات و ادوات نیازمندند و تأمین سوخت آن‌ها اکنون به یک گلوگاه بزرگ برای فعالان این صنعت تبدیل شده است که نیازمند مداخله و حمایت فوری دستگاه‌های اجرایی است. گزارش‌های دریافتی از مدیران جهاد کشاورزی در شهرستان‌ها، حاکی از وضعیت اسفباری است؛ به طوری که سهمیه سوخت بسیاری از مناطق عملاً به نصف کاهش یافته و با نیاز واقعی واحدهای دامداری و کشاورزی همخوانی ندارد.

مدیر اتحادیه صنعت دامپروری خراسان رضوی با تأکید بر اینکه ماشین‌آلات صنعتی در دامداری‌ها بدون سوخت متوقف شده‌اند، افزود: دامداران صنعتی امروز به شدت به سوخت برای تراکتورها، میکسرها و سایر ادوات خود وابسته‌ است. وقتی سهمیه گازوئیل نصف نیاز واقعی شهرستان تعیین می‌شود، عملاً چرخ تولید در واحدها کند یا متوقف می‌شود. این کمبود سوخت در کنار چالش‌های پرداخت مطالبات و قیمت‌گذاری‌های دستوری، تولیدکننده را در محاصره‌ای از مشکلات قرار داده است.

وی با بیان اینکه توقع تولیدکنندگان این است که در این شرایط سخت حامیان تولید در کنارشان باشند، تاکید کرد: بسیاری از مشکلات فعلی، از جمله نحوه توزیع سوخت یا اصلاح فرمول‌های قیمتی، در دایره اختیارات مسئولان داخلی است و نیازی به گذر از بحران‌های کلان سیاسی ندارد. تولیدکننده ایرانی در حال تأمین کالای اساسی کشور است و نباید به حال خود رها شود. امروز بیشتر از هر زمان دیگری نیازمند آن هستیم که دستگاه‌های اجرایی به جای سیاست‌های انفعالی، با حمایت‌های عملی و تسهیل دسترسی به نهاده‌ها و سوخت، از فروپاشی واحدهای تولیدی جلوگیری کنند؛ این حداقل کاری است که برای حفظ بقای صنعت دامپروری کشور می‌توان انجام داد.