استقلال فصل را بدون جام تمام کرد؛ نه فقط در زمین، بلکه پشت میزهای مدیریتی هم شکست خورد. آخرین پرده این ماجرا را حیدر بهاروند کنار زد؛ رئیس سازمان لیگ رسماً اعلام کرد لیگ فصل گذشته قهرمان ندارد و پرونده جام حذفی فصل قبل نیز بسته شده است. به این ترتیب، یکی از امیدهایی که در ماه‌های گذشته به هواداران استقلال داده شده بود، رسماً از بین رفت .
علی تاجرنیا در ماه‌های گذشته بارها از پیگیری موضوع قهرمانی استقلال، باز شدن پنجره نقل‌وانتقالات و حل مشکلات باشگاه سخن گفت. درباره پنجره حتی وعده رسیدن خبرهای خوب در کوتاه‌ترین زمان داده شد و از پیگیری‌های حقوقی و درخواست دستور موقت سخن به میان آمد. اما پنجره باز نشد و استقلال فصل نقل‌وانتقالات را با همان محدودیت‌های آزاردهنده آغاز کرد.
حالا هم سازمان لیگ آب پاکی را روی دست استقلال ریخته است. نه خبری از جام لیگ است و نه جام حذفی فصل گذشته قرار است ادامه پیدا کند. بهاروند به‌صراحت گفته براساس مصوبه هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، لیگ نیمه‌تمام قهرمان ندارد و پرونده جام حذفی فصل گذشته نیز تمام شده است.
البته نمی‌توان همه مشکلات استقلال را به حساب تاجرنیا نوشت. پنجره بسته، بدهی‌های انباشته و پرونده‌های به‌جامانده از مدیریت‌های قبلی، یک‌شبه ایجاد نشده‌اند. حتی خود تاجرنیا هم بارها تأکید کرده که بخشی از مشکلات ریشه در عملکرد مدیران گذشته دارد. اما مدیریت دقیقاً برای همین روزهاست؛ برای اینکه میراث نامطلوب گذشته را تحویل بگیرد و آن را به مسئله فردای باشگاه تبدیل نکند.
مشکل امروز استقلال وعده درمانی است که نتیجه‌ای جز فراگیر شدن سرطان ناکامی آبی‌ها نداشت(داشت؟)
پنجره قرار بود باز شود، نشد. جامی که هوادار امیدوار بود به استقلال برسد، نرسید و مشکلات مالی که قرار بود سامان پیدا کند، اما هنوز صدای مطالبات و بدهی به بازیکنان و اعضای تیم شنیده می‌شود. این در حالی است که دیروز اعلام شد حتی پیوستن خلیفه و گودرزی هم به استقلال در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و این یعنی استقلال با دستان در بند و چشمان بسته به قفس شیرهای گرسنه در آسیا قدم خواهد گذاشت.
باورم این است در چنین شرایطی دیگر نمی‌توان همه چیز را به «بدشانسی» یا «میراث مدیران قبلی» نسبت داد. مدیرعامل و سرپرست مدیرعاملی، فقط مسئول اعلام خبرهای خوب نیست؛ مسئول پاسخ‌گویی درباره وعده‌هایی هم هست که محقق نشده‌اند.
تاجرنیا البته در مقطعی بابت باز نشدن پنجره از هواداران عذرخواهی کرد؛ اما عذرخواهی پایان ماجرا نیست. پس شاید بهتر باشد در باشگاه استقلال هم یک بار تکلیف وعده‌ها روشن شود: کدام وعده محقق شد، کدام وعده شکست خورد و چه کسی قرار است مسئولیت این فاصله را بپذیرد؟
هوادار استقلال بیش از وعده، نتیجه می‌خواهد. یادمان نرود کارنامه مدیریتی را نه با تعداد مصاحبه‌ها، بلکه با تعداد مشکلاتی می‌سنجند که واقعاً حل شده‌اند.