به گزارش قدس آنلاین، این مجموعه با تکیه بر ظرفیتهای فرهنگی و جغرافیایی این شهر، قصه شخصیتهایی را دنبال میکند که در کنار مسائل و چالشهای خانوادگی، با موضوعاتی همچون ریشهها، تعلق و روابط انسانی نیز مواجه هستند. حضور بناهای تاریخی و فضای بومی قزوین در این مجموعه صرفاً به عنوان لوکیشن مورد استفاده قرار نگرفته و بخشی از هویت داستان و شخصیتهای آن را شکل میدهد.
«دیار مادری» که این شب ها روی آنتن شبکه ۳ سیما می رود، تلاش دارد در کنار روایت یک قصه خانوادگی، تصویری از زندگی و مناسبات انسانی در یک فضای بومی ارائه دهد و مخاطب را با شخصیتهایی همراه کند که هرکدام دغدغهها و مسائل خاص خود را دارند.
ستاره حسینی یکی از بازیگران این مجموعه است که در سریال نقش «پروین» را ایفا میکند؛ دختری جوان و پرانرژی که به عنوان تورلیدر با بناهای تاریخی قزوین و روایتهای مربوط به آنها سر و کار دارد اما در زندگی شخصی خود با چالشهای خانوادگی روبهروست. حسینی معتقد است همین تضاد میان زندگی حرفهای و شخصی پروین، یکی از مهمترین عواملی بوده که او را برای پذیرفتن این نقش ترغیب کرده است.
دغدغههای پنهان خانوادگی
ستاره حسینی درباره ویژگیهای فیلمنامه و شخصیت پروین در سریال «دیار مادری» میگوید: چیزی که در فیلمنامه و شخصیت پروین برای من جذاب بود، این بود که با دختری روبهرو هستیم که در ظاهر یک تورلیدر جوان و پرانرژی است و با بناهای تاریخی قزوین و قصههای آنها سر و کار دارد اما در زندگی شخصی خودش با مسائل و چالشهای خانوادگی جدی مواجه است. این تضاد برای من بسیار جذاب بود؛ اینکه کسی که برای دیگران از تاریخ و گذشته حرف میزند، خودش درگیر مسائل امروز زندگی و خانوادهاش است و باید برای حل مشکلات آنها تلاش کند. احساس کردم پروین شخصیتی قابل لمس و در عین حال شیرین است که میتوان ابعاد مختلفی از او را در بازی نشان داد و همین موضوع باعث شد علاقهمند باشم این نقش را تجربه کنم.
حسینی درباره تفاوت این شخصیت با نقشهایی که پیش از این ایفا کرده است، اظهار میکند: مهمترین تفاوت پروین با نقشهایی که پیش از این بازی کردهام، جنس نگاه و انرژی این شخصیت است. پروین در کنار شیرینی و شوخطبعی، آدمی مسئولیتپذیر است و خیلی وقتها مجبور میشود برای حل مشکلات خانوادهاش خودش را وسط ماجرا بیندازد. از طرف دیگر، شغل پروین به عنوان تورلیدر و ارتباطش با تاریخ و بناهای قدیمی قزوین، ویژگی متفاوتی به شخصیت او داده که برای من جذاب بود. در واقع پروین فقط یک شخصیت طنز نیست و پشت این انرژی و شوخیها، دغدغهها و مسئولیتهایی دارد که به نظرم باعث میشود مخاطب بتواند با او ارتباط برقرار کند.
این بازیگر درباره چگونگی نزدیک شدن به شخصیت پروین نیز تاکید میکند: برای نزدیک شدن به این شخصیت، بیشتر تلاش کردم روی جزئیات رفتاری و سبک زندگی یک تورلیدر تمرکز کنم؛ اینکه چگونه با آدمهای مختلف ارتباط میگیرد، چطور درباره بناهای تاریخی صحبت میکند و چگونه در عین داشتن روحیهای پرانرژی و اجتماعی، با مشکلات شخصی و خانوادگی خودش مواجه میشود.
او اضافه میکند: از طرف دیگر، تلاش کردم قزوین و فضای بناهای تاریخی شهر را بهتر بشناسم تا ارتباط پروین با شغلش برایم باورپذیرتر باشد. در تمرینها نیز بیشتر روی لحن، ریتم صحبت کردن و انرژی شخصیت کار کردم تا پروین در عین شیرین بودن، یک شخصیت واقعی و قابل لمس باشد.
وی درباره تأثیر فضای بومی قزوین بر بازی خود میگوید: قزوین با پیشینه تاریخی و فضای فرهنگی خاص خودش تأثیر زیادی بر شکلگیری پروین داشت. چون بخش مهمی از زندگی او با معرفی بناهای تاریخی و ارتباط با گردشگران گره خورده است، قرار گرفتن در این فضاها کمک کرد دنیای شخصیت را بهتر لمس کنم و جزئیات رفتاری او برایم واقعیتر شود. حضور در فضای بومی شهر و آشنایی نزدیکتر با فرهنگ و حالوهوای مردم نیز به بازیها و روند تولید رنگ و هویت مشخصی داد. به نظرم این ارتباط میان قصه و جغرافیای آن، یکی از ویژگیهای جذاب «دیار مادری» است.
وی درباره همکاری با حسین تبریزی، کارگردان سریال، عنوان میکند: همکاری با آقای تبریزی برای من تجربهای ارزشمند و حرفهای بود. چیزی که در شیوه کار ایشان برایم قابل توجه بود، توجه به جزئیات شخصیتها و ایجاد فضای مناسب برای بازی بازیگران بود. درباره پروین نیز تعامل و گفتوگوهایی که با کارگردان داشتم کمک کرد به شناخت دقیقتری از شخصیت برسم و انتخابهای بازیام را با فضای کلی قصه هماهنگ کنم. به نظرم وقتی میان بازیگر و کارگردان اعتماد و تعامل شکل بگیرد، نتیجه میتواند به اجرای دقیقتر و باورپذیرتر منجر شود و خوشحالم که این فرصت را در «دیار مادری» داشتم.
چالشهای کار برای یک بازیگر جوان
حسینی درباره سختترین بخشهای تولید این مجموعه میگوید: یکی از سختترین بخشهای کار، صحنههایی بود که در یک روستا فیلمبرداری داشتیم. هوای آنجا واقعاً سرد بود و فیلمبرداری در چنین شرایطی چالشهای زیادی داشت. از نظر بازی اما، بخشهایی که به مسائل و مشکلات خانواده پروین مربوط میشد، برای من چالشبرانگیزتر بود. بهخصوص یک سکانس گفتوگوی دونفره با مادرم داشتم که از نظر احساسی بسیار تحت تأثیرم قرار داد. سعی کردم احساساتم را کنترل کنم و در همان حال، شرایط و حال پروین را به درستی منتقل کنم، اما وقتی سکانس تمام شد، واقعاً اشکم درآمد.
این بازیگر با اشاره به بخشهای پایانی سریال یادآور میشود: در قسمتهای پایانی نیز موقعیتهایی وجود دارد که نمیتوانم درباره جزئیات آنها صحبت کنم، چون ممکن است بخشی از قصه برای مخاطب لو برود اما میتوانم بگویم از نظر احساسی برای من بسیار درگیرکننده بودند. همین بخشهای خانوادگی از ماندگارترین تجربههای من در این پروژه شدند.
حسینی درباره مهمترین پیام «دیار مادری» برای مخاطب امروز میگوید: به نظرم یکی از مهمترین پیامهای این سریال، اهمیت خانواده، ریشهها و حس تعلق است؛ موضوعی که شاید امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت داشته باشد. در دنیایی که سرعت زندگی و فاصلههای اجتماعی بیشتر شده و آدمها گاهی آنقدر درگیر مسائل روزمره میشوند که از ریشهها و روابط خود فاصله میگیرند، یادآوری ارزش خانواده و تعلق به یک سرزمین میتواند برای مخاطب امروز معنا و اهمیت بیشتری پیدا کند. فکر میکنم سریال تلاش میکند نشان دهد با وجود همه اختلافها و مشکلات، پیوندهایی وجود دارند که بخشی از هویت ما را میسازند و نمیتوان به سادگی از کنار آنها گذشت. شاید همین بازگشت به ریشهها و توجه دوباره به روابط انسانی، چیزی باشد که «دیار مادری» را برای مخاطب امروز قابل تأمل میکند.
تفاوت «دیار مادری» با دیگر آثار تلویزیونی
این بازیگر درباره تفاوت «دیار مادری» با دیگر آثار خانوادگی تلویزیون خاطرنشان میکند: یکی از تفاوتهای «دیار مادری» این است که در کنار قصهای خانوادگی، به فضای بومی و هویت تاریخی قزوین نیز توجه ویژهای دارد. این فضا صرفاً یک پسزمینه برای داستان نیست، بلکه با زندگی و شخصیتهای قصه گره خورده است. از طرف دیگر، شخصیتها هرکدام دغدغهها و مسائل خودشان را دارند و روابط خانوادگی در دل اتفاقات مختلف پیش میرود. بنابراین مخاطب فقط با یک روایت خانوادگی ساده روبهرو نیست و با موقعیتهای متنوعی همراه میشود.
وی میافزاید: به نظرم مخاطب میتواند «دیار مادری» را دنبال کند چون هم قصه و فضای صمیمی و سرگرمکنندهای دارد و هم در کنار آن به موضوعاتی مانند خانواده، ریشهها و روابط انسانی میپردازد؛ موضوعاتی که میتوانند برای مخاطب امروز نیز ملموس و قابل ارتباط باشند.
حسینی درباره مسیر آینده خود در بازیگری میگوید: بعد از «دیار مادری» دوست دارم بیشتر به سمت نقشهایی بروم که از نظر روانی و شخصیتی پیچیدگی بیشتری دارند و بتوانند بخشهای تازهای از توانایی من به عنوان بازیگر را به چالش بکشند. همیشه برایم جذاب بوده که بتوانم شخصیتهایی را تجربه کنم که با خود واقعی من فاصله دارند و برای رسیدن به آنها نیاز به تحقیق، تمرین و کشف تازهای داشته باشم. چالشی که در بازیگری دنبال میکنم، تکرار نکردن خودم است؛ اینکه هر نقش برایم تجربهای تازه باشد و بتوانم در ژانرهای مختلف، از درام و روانشناختی گرفته تا نقشهای متفاوت و حتی دشوار، خودم را محک بزنم. برای من بازیگری زمانی جذابتر میشود که یک نقش بعد از پایان کار نیز چیزی به من به عنوان بازیگر اضافه کرده باشد.
این بازیگر درباره نقشهایی که تاکنون بازی کرده، یادآور میشود: واقعیت این است که تقریباً همه نقشهایی را که بازی کردهام به نوعی دوست دارم، چون هرکدام برای من یک تجربه و بخشی از مسیر بازیگریام بودهاند. اصولاً نقشهایی را بیشتر دوست دارم که تکرار تجربههای قبلی نباشند و چیزی تازه برای کشف کردن و چالشهای بیشتری به من بدهند. فکر میکنم همین تفاوتهاست که باعث میشود هر نقش، خاطره و ارزش خاص خودش را برای من داشته باشد.
نظر شما