هشتاد و یکمین اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد با شعار «احیای اعتماد»، از دیروز سهشنبه با سخنرانی سران کشورها آغاز شد و براساس برنامه اعلامشده، سفر پزشکیان به نیویورک تا شنبه ادامه خواهد داشت. وقوع جنایاتی همچون حمله به مدرسه میناب و لامرد، به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب و کشتن گسترده غیرنظامیان، بار دیگر چهره ضدحقوق بشری آمریکا و رژیمصهیونیستی را آشکار کرد. این مسائل اهمیت اطلاعرسانی از تریبون سازمان ملل را برجسته میکند. در چنین محیطی حضور رئیسجمهور در جمعی که میتواند موجب انتقال بیپرده حقانیت، حقوق و منافع مردم به جهانیان شود بسیار مهم است.
پزشکیان نمیرفت، صحنه را به ترامپ و نتانیاهو میباختیم
حمیدرضا آصفی، سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه در گفتوگو با قدس، با اشاره به این نکته، ضمن زیر سؤال بردن رویکرد افرادی که خواهان عدم حضور پزشکیان در این رویداد بودند، گفت: برخی افراد تندرو استناد داشتند که به دلیل شرایط جنگی نیاز به حضور رئیسجمهور در مجمع عمومی نیست ولی برعکس در فضایی که وضعیت نه جنگ نه صلح حاکم است، این بازیگری فعالانه ضروریتر است. باید از منتقدان پرسید کی بوده که جمهوری اسلامی به چنین مجامعی نرفته و خود را از چنین ظرفیت مهمی محروم کرده؟ اگر یک دوره رساندن پیام انقلاب توجیه سفر رئیسجمهور به نیویورک بود، حال همان گونه که پزشکیان گفته فریاد مظلومیت ایران از کنگره سازمان ملل باید شنیده شود. فرصت گفتوگو و دیدارهای دوجانبه برای تبیین رویکرد کشورمان بااهمیت است و اگر نمیرفتیم عملاً صحنه را به ترامپ و نتانیاهو واگذار میکردیم.سفیر پیشین ایران در فرانسه، در ادامه با اشاره به اعلام آمادگی دونالد ترامپ برای دیدار با پزشکیان در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل، چنین رویهای را گامی در راستای دستاوردسازی در منظر افکار عمومی داخلی خواند و افزود: جاری شدن چنین گفتههایی بر زبان مقامات آمریکایی از جنبه رسانه و تبلیغاتی معنا داشته و نباید آن را جدی گرفت. البته به شخصه معتقدم انجام گفتوگو بد نبوده و نیست، آن هم برای ما که از موضع حقانیت و قدرت سخن میگوییم. اینکه برخی مانند حجتالاسلام مهدی کروبی رئیس پیشین مجلس، در نامهای خطاب به رئیسجمهور توصیه دارد که «برای صلحی پایدار، اگر شرایط فراهم آمد با ترامپ دیدار کند»، در همین زمینه قابل تعریف است. مذاکره و جنگ مکمل هستند و اگر بتوان با گفتوگو در راستای منافع ملی گرهگشایی کرد پسندیده است؛ البته که با توجه به شرایط جاری چنین فرایندی قطعاً باید با اجماعسازی و مجوز نظام باشد.
بزرگترین مجازات ترامپ نادیده گرفتن او است
حسن بهشتیپور، تحلیلگر ارشد مسائل سیاسی نیز حضور پزشکیان در سازمان ملل را تقویتکننده موضع کشورمان دانست و تأکید کرد: منتقدان، الفبای دیپلماسی رسانه را نمیدانند. ظاهراً آنها انتظار دارند رئیسجمهور برنامه خود را متناسب با اهداف واشنگتن و تلآویو بچیند؛ چراکه انزوای جمهوری اسلامی عین خواسته دشمن است. وی با بیاهمیت دانستن جو رسانهای ایجاد شده توسط دونالد ترامپ ادامه داد: بازی روانی ترامپ بر سر ملاقات با پزشکیان فاقد اهمیت سیاسی است؛ چرا که او نشان داده هر روز یک حرف میزند و موضع او در حال تغییر است. رئیسجمهور بر اساس مصالح کشور اقدام میکند و به نظرم رفتن او به نیویورک در این شرایط ضروری بود. دلیل آن روشن است؛ سازمان ملل فقط محیطی برای سخنرانی نیست. دیدار رودررو و بدون پروتکلهای دست و پا گیر معمول با بسیاری از سران کشورها، شفافسازی رویکرد کشور در گفتوگو با سران دولتهایی که بسیاری از آنها به آمریکا انتقاد دارند، نشست و برخاست با کارشناسان، آدمهای رسانهای و اتاقفکرهای اثرگذار نزد افکار عمومی آمریکا، همه فرصتهایی است که در نیویورک وجود دارد. بهویژه در شرایطی که رئیس دولت چهاردهم به دلیل فضای موجود، برای سفرهای خارجی با محدودیتهایی مواجه بود، سازمان ملل میدان خوبی برای انتقال پیام منطقی ایران به جهانیان است.بهشتیپور با نکوهش منتقدان که بهدنبال خالی کردن صندلی ایران در سازمان ملل بودند، ادامه داد: اقدامهایی مانند ویزا ندادن به رسانهها که شعار آزادی بیان و جریان آزاد اطلاعرسانی را زیر سؤال میبرد عملاً رسوایی برای آمریکا و اعتراف به ترس از حقیقت است. وی معتقد است به موضوعات طرح شده درخصوص دیدار پزشکیان و ترامپ هم نباید توجه داشت؛ چراکه سناریو کاخسفید در مسیر جلب افکار عمومی است. ترامپ آدم نرمالی نیست و ملاقات با چنین فردی در شرایط جاری اصلاً موضوعیت ندارد. بزرگترین مجازات ترامپ نادیده گرفتن او است، پس رسانههای ما باید هوشیار بوده و در زمین ترامپ نیفتند.
با یک ملاقات نمیتوان مشکلات را حل کرد
رحمن قهرمانپور نیز گفت: زمان جنگ و بهویژه سال ۱۳۶۵ که جنگ نفتکشها میان ایران و آمریکا در جریان بود، بحث و حواشی درباره سخنرانی رئیسجمهور وقت در مجمع عمومی وجود داشت. مخالفان به وضعیت جنگی استناد داشتند و موافقان میگفتند سازمان ملل فقط آمریکا نیست. استدلال دوم درست است. سازمان ملل مساوی آمریکا نیست. فرصت رساندن پیام از تریبون مهمترین نهاد جهانی، مهم است.
این تحلیلگر مسائل آمریکا بحث و شایعات درباره دیدار رؤسایجمهور ایران و آمریکا را نیز حرف جدیدی ندانست و تأکید کرد: متأسفانه یک عده در درون کشور فکر میکنند میتوان با یک ملاقات، مشکلات را حل کرد که این دیدگاه درستی نیست. چنین رویدادی بدون اجماع در صحنه داخلی نه تنها مسئلهای را حل نخواهد کرد بلکه سبب تشدید اختلاف میشود. البته اینکه چرا ترامپ چنین پیشنهادی داده به رویکرد منفعتطلبانه او بازمیگردد. وی پیشتر با کیمجونگاون، رئیس کرهشمالی مقابل دوربینها عکس یادگاری گرفت بدون آنکه برای ایالاتمتحده دستاوردی داشته باشد ولی همان را چماقی کرده و مدام بر سر مخالفان میکوبد.قهرمانپور در انتها اعمال محدودیتها برای تیم ایرانی در سفر به نیویورک را نقشه حساب شده کاخسفید در تکمیل محاصره و اعمال فشار ارزیابی و تشریح کرد: چنین رویکردی از منظر اساسنامه سازمان ملل مردود است. آمریکا پیشتر هم از مشارکت محمد اسلامی، مدیر کل آژانس اتمی برای شرکت در کنفرانس عمومی آژانس بینالمللی انرژی اتمی ممانعت کرد. این اتفاقها را باید در کنار اقدامهای اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده و عملیات خشم اقتصادی و تلاش برای محاصره دریایی و هوایی کشورمان ببینیم و اثباتی است بر اینکه کاخسفید انزوای جهانی ایران را کلید زده و تا زمانی که ما قدرتمند نشویم در حوزههای مختلف چنین تهدیدهایی وجود خواهد داشت.
نظر شما