علی مطلق در حاشیه کنگره پرستاری انکولوژی گفت افزایش موارد سرطان باید در کنار عواملی مانند افزایش سن جمعیت و رشد امید به زندگی بررسی شود و برای ارزیابی دقیق روند بیماری، شاخص‌هایی مانند بروز استانداردشده سنی اهمیت دارد.

وی با اشاره به شیوع سرطان‌های پروستات، پستان و کولورکتال افزود: در کنار درمان، کنترل عوامل خطر و تشخیص زودهنگام سرطان‌هایی که امکان پیشگیری یا شناسایی در مراحل اولیه آنها وجود دارد، اهمیت زیادی دارد.

مطلق با اشاره به ورود روش‌های جدید درمانی اظهار کرد: درمان سرطان دیگر به یک دارو یا روش محدود نیست و اکنون روش‌هایی مانند ایمونوتراپی، درمان‌های هدفمند، ADCها و رادیوتراپی دقیق در اختیار بیماران قرار دارد، اما موفقیت این درمان‌ها در عمل به تشخیص به‌موقع، انتخاب روش مناسب، مدیریت عوارض، مراقبت حمایتی و پیگیری بیمار وابسته است.

رئیس انجمن رادیوانکولوژی ایران همچنین بر نقش فزاینده پرستاران متخصص در درمان سرطان تأکید کرد و گفت با پیچیده‌تر شدن درمان‌ها، وظایف پرستاران از مراقبت عمومی فراتر رفته است. شناسایی زودهنگام عوارض ایمونوتراپی و داروهای ضدسرطان، مراقبت از پورت و دسترسی‌های عروقی، ایمنی در تجویز داروها و آموزش بیمار از جمله وظایف مهم پرستاران تخصصی انکولوژی است.

علی تقی‌زاده، دبیر علمی کنگره و دبیر انجمن رادیوانکولوژی ایران، نیز گفت ورود درمان‌های هدفمند، ایمونوتراپی، ADCها، درمان‌های سلولی، رادیوداروها و روش‌های نوین رادیوتراپی، مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان را پیچیده‌تر کرده است.

به گفته او، پرستار باید علاوه بر آشنایی با نحوه اجرای درمان، مکانیسم آن، عوارض احتمالی، علائم هشدار، پایش بیمار و مدیریت سمیت‌های درمانی را نیز بشناسد؛ چراکه در بسیاری از موارد پرستار نخستین عضو تیم درمان است که تغییر وضعیت بیمار را تشخیص می‌دهد.

تقی‌زاده همچنین پزشکی شخصی‌سازی‌شده، تصویربرداری پیشرفته، رادیوتراپی دقیق، رادیوداروها و هوش مصنوعی را از فناوری‌های مؤثر بر آینده درمان سرطان دانست و گفت هوش مصنوعی می‌تواند در تفسیر تصاویر، پیش‌بینی پاسخ به درمان، انتخاب بیماران و برنامه‌ریزی درمان به تیم پزشکی کمک کند، اما هدف آن جایگزینی پزشک و پرستار نیست.

سوده ارسطویی، دبیر اجرایی کنگره، نیز با اشاره به گسترش درمان‌های هدفمند، ایمونوتراپی و داروهای خوراکی ضدسرطان، بر ضرورت ارتقای دانش تیم درمان تأکید کرد و گفت در کنار مهارت‌های بالینی، کیفیت زندگی، سلامت روان، آموزش بیمار و مراقبت جامع باید در فرآیند درمان مورد توجه قرار گیرد.