مرحوم آیتالله مجتهدی تهرانی:
بعضیها با خودشان هم قهرند. من دیدم کسی را که با خودش هم حرف نمیزند؛ آدمی که با خودش هم قهر است. ما سراغ داریم کسی را که با فامیل قهر است، با خودش هم قهر است. یک زن بدبخت گیر کرده و گرفتار شده است.
حدیث دارد: «زنِ خوشاخلاق در خانه و مردِ بداخلاق، غریبه است.» واقعاً بعضی زنها غریباند؛ مرد بداخلاق است و زن خوشاخلاق. به عکس، گاهی زن بداخلاق است و مرد خوشاخلاق. این مرد در خانه، با زن بداخلاق، غریبه است.
حالا آن زن و مردی که هر دو خوشاخلاق هستند، چقدر زندگی خوشی دارند! اگر هر دو بداخلاق باشند، زندگی بدی دارند و زود هم میمیرند. اینها روایتی دارد که میفرماید: کسی که با زن و بچهاش خوبی کند، عمر طولانی میکند.
هر وقت میرود مشهد، زنش را هم میبرد. بعضیها زنشان را نمیبرند؛ خودشان میروند، ناهار میروند بازار و چلوکباب میخورند. عیالش میگوید: «ما ناهار چه بخوریم؟» میگوید: «کوفت بخوریم!» همیشه فکر ششم است؛ از دیشب [مثلاً] مگر گوشتکوبیده زیاد نیامده است؟ میگوید: «همان را بخور.»
خودش چلوکباب میخورد، اما زن و بچه در فشارند. این درست نیست؛ اینها بد است.




نظر شما