حجتالاسلام والمسلمین علیرضا تقوایی، استاد حوزه علمیه، در درس اخلاقی که روز یکشنبه در مدرسه علمیه امیرالمؤمنین(ع) برگزار شد، با اشاره به جایگاه و مناقب اهلبیت(ع)، اظهار داشت: در بیان فضائل و مقامات اهلبیت(ع) هرچه گفته شود، باز هم اندک است؛ با این حال، نباید در بیان مقام آنان دچار غلو شد و برای اهلبیت(ع) مقام الوهیت قائل شد.
وی افزود: اهلبیت(ع) از خداوند متعال جدا نیستند و خود را بندگان خدا میدانند؛ در عین حال، نسبت به بندگان خدا دارای مقامات و فضائل بسیار والایی هستند. پیامبر اکرم(ص) در جایگاه نخست و پس از ایشان امیرالمؤمنین(ع) و دیگر اهلبیت(ع) قرار دارند.
این استاد حوزه علمیه با تأکید بر ضرورت دوری از منیت و خودبینی اظهار کرد: انسان هرچه بیشتر از منیت فاصله بگیرد و بندگی خود در برابر خداوند را بپذیرد، به حقیقت بندگی نزدیکتر میشود. انسان مؤمن باید همواره خود را در برابر خداوند بنده بداند و از ادعاهای بیاساس درباره مقامات معنوی دوری کند.
محبت اهلبیت(ع) و بیرغبتی به دنیا
حجت الاسلام والمسلمین تقوایی با اشاره به روایتی از پیامبر اکرم(ص) درباره آثار محبت اهلبیت(ع)، گفت: در روایات آمده است هر کس محبت اهلبیت(ع) روزی او شود، خیر دنیا و آخرت را به دست میآورد و نباید در بهشتی بودن چنین انسانی تردید کرد.
وی افزود: برای محبت اهلبیت(ع) ویژگیهایی بیان شده که بخشی از آنها مربوط به دنیا و بخشی مربوط به آخرت است. یکی از مهمترین این ویژگیها، بیرغبتی به دنیاست.
این استاد حوزه علمیه تأکید کرد: بیرغبتی به دنیا به معنای ترک کار، زندگی، تلاش اقتصادی و بیتوجهی به خانواده نیست. انسان باید برای تأمین زندگی خود تلاش کند، اما نباید دنیا و مال دنیا هدف اصلی زندگی او شود.
حجت الاسلام والمسلمین تقوایی ادامه داد: مؤمن میتواند کار کند، درآمد داشته باشد، خانه و امکانات مناسب برای خود و خانوادهاش فراهم کند، اما دلبسته دنیا نباشد. سادهزیستی و بیرغبتی به دنیا با تنبلی و بیمسئولیتی تفاوت دارد.
وی با اشاره به سیره اهلبیت(ع)، گفت: امیرالمؤمنین(ع) و امام سجاد(ع) در عین تلاش و فعالیت، زندگی سادهای داشتند و بخشی از امکانات خود را در مسیر کمک به دیگران و آزاد کردن انسانها به کار میگرفتند.
محبت اهلبیت(ع) باید در عمل دیده شود
حجت الاسلام والمسلمین تقوایی یکی دیگر از ویژگیهای محب اهلبیت(ع) را عملگرایی دانست و اظهار کرد: محبت واقعی تنها در ادعا و سخن خلاصه نمیشود، بلکه باید در رفتار و عمل انسان دیده شود. کسی که خود را محب اهلبیت(ع) میداند، باید در زندگی خود اهل تلاش، مسئولیتپذیری و عمل صالح باشد.
وی افزود: انسان مؤمن نباید به بهانه توکل، دست از تلاش بردارد. اینکه فرد در خانه بنشیند و بدون کار و تلاش منتظر رسیدن روزی از سوی خداوند باشد، معنای توکل نیست. انسان باید وظیفه خود را انجام دهد و در عین تلاش، به خداوند توکل کند.
این استاد حوزه علمیه با تأکید بر اهمیت تلاش در زندگی، گفت: کار و تلاش برای تأمین زندگی خانواده، اگر با نیت درست انجام شود، میتواند عبادت باشد. مؤمن باید در کنار فعالیت اقتصادی، به خانواده و تربیت فرزندان نیز توجه داشته باشد و میان کار، عبادت و مسئولیتهای خانوادگی تعادل برقرار کند.
همنشینی با افراد موفق و اهل عمل
حجت الاسلام والمسلمین تقوایی با اشاره به نقش محیط و همنشینان در رشد انسان، گفت: یکی از راههای تقویت اراده و پیشرفت، قرار گرفتن در کنار افراد پرتلاش و موفق است. انسان از همنشین خود تأثیر میپذیرد و اگر در کنار افراد اهل علم، تلاش و عمل قرار گیرد، زمینه رشد بیشتری برای او فراهم میشود.
وی ادامه داد: گاهی انسان برای انجام کاری نیاز دارد شرایطی ایجاد کند که او را به سمت هدف مورد نظر سوق دهد. برای مثال، دانشآموز یا طلبهای که در مطالعه دچار سستی میشود، میتواند با ایجاد یک برنامه منظم و قرار گرفتن در محیط مناسب، خود را به مطالعه وادار کند.
این استاد حوزه علمیه تأکید کرد: مؤمن نباید به سرعت از تلاش و حرکت دست بکشد. استقامت و استمرار در عمل از ویژگیهای مهم انسان مؤمن است و انسان باید برای رسیدن به اهداف خود، راههای مختلف را امتحان کند.
تلاش همراه با تعادل
حجت الاسلام والمسلمین تقوایی با بیان اینکه در آموزههای دینی، تلاش و فعالیت مورد تأکید قرار گرفته است، گفت: انسان باید در زندگی اهل کار و کوشش باشد، اما نباید در هیچ زمینهای دچار افراط شود.
وی افزود: فعالیت اقتصادی و اجتماعی نباید موجب غفلت از خانواده، عبادت و وظایف دینی شود و در مقابل، عبادت و امور معنوی نیز نباید بهانهای برای فرار از مسئولیتهای اجتماعی و اقتصادی باشد.
این استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: محبت اهلبیت(ع) زمانی در زندگی انسان اثر واقعی خود را نشان میدهد که در کنار اعتقاد قلبی، به اصلاح رفتار، تلاش، مسئولیتپذیری، سادهزیستی، خدمت به دیگران و حرکت در مسیر بندگی خداوند منجر شود.




نظر شما