حضرت آیت‌الله‌العظمی بهجت (قدس‌سره) در بیانی سلوکی و ناب، به ذکر خاطره‌ای از اشراف غیبی استاد یگانه اخلاق و عرفان، مرحوم آیت‌الله سید علی قاضی پرداختند؛ رخدادی که طی آن، علامه قاضی بدون هیچ پرسش و سخن پیشینی، پس از اقامه نماز، شبهه فکری فراموش‌شده سال‌های گذشته شاگرد مبرز خود را با پاسخی قاطع حل کردند.
آیت الله بهجت(ره):
هنگام نماز شد ایشان(آیت الله قاضی) اذان و اقامه گفت و به نماز مشغول شد من هم اقتدا کردم در نماز شبهه‌ای که چند سال قبل از آن برایم پیش آمده بود و از ذهنم رفته بود یادم آمد به همان روشی که آنها دارند از ذهنم بیرون کردم بعد از نمازها و... خداحافظی کردم و از ایشان جدا شدم مقداری رفته بودم که صدایم کرد و جواب آن شبهه را به من داد.
منبع: زمزم عرفان، ص۱۶۰
نظر شما