امیرالمؤمنین علی(ع) در نامه ۳۱ نهج البلاغه، سه گام روشن برای مواجهه با زشتی ترسیم می‌کند: انکار با دست، انکار با زبان و دوری جستن از زشت‌کار. این سخن، نگاهی یکپارچه به مسئولیت اجتماعی مسلمان است؛ نه سکوت در برابر بدی، نه انکار صرفاً قلبی، بلکه حضور آگاهانه در میدان. اگر می‌خواهید بدانید مرز «اعتراض» و «دوری» کجاست و چگونه می‌توان در عین نقد، پاک ماند، این حدیث کوتاه را بخوانید؛ چراکه در چند کلمه، نقشه راهی برای زیست اخلاقی و اجتماعی ترسیم شده است:
امیرالمومنین علیه السلام:
أنکِرِ المُنکَرَ بیَدِکَ و لِسانِکَ ، و بایِنْ مَن فَعَلَهُ بِجُهدِکَ .
با دست و زبان خود بر زشت کاری اعتراض کن و تا می‌توانی از زشت کار دوری نما.
نهج البلاغة : الکتاب ٣١.
نظر شما