مسئولانی که شریک جشن قهرمانی‌اند اما غریبه با مسیر قهرمانی!

مراسم استقبال از احمد محمدنژاد جوان، قهرمان مشهدی کشتی جهان، بار دیگر صحنه آشنایی را در ورزش این شهر به نمایش گذاشت؛ شور و هیجان مردم برای استقبال از یک قهرمان و حضور برخی مسئولان برای تبریک گفتن، عکس یادگاری گرفتن و البته وعده‌هایی که قرار است روزی به ثمر بنشیند. اما پشت این تصاویر پرشور، یک پرسش جدی وجود دارد: سهم همین مسئولان در مسیری که این قهرمان برای رسیدن به سکوی جهانی طی کرده، چقدر بوده است؟
واقعیت این است که حضور در کنار قهرمانان، گرفتن عکس یادگاری و انجام مصاحبه‌های احساسی، سال‌هاست به بخشی از کسب‌وکار رسانه‌ای برخی مسئولان ورزش این شهر تبدیل شده است. کافی است ورزشکاری روی سکوی قهرمانی بایستد تا ناگهان چهره‌هایی پیدا شوند که تا پیش از آن کمتر نشانی از حضورشان در مسیر موفقیت او دیده می‌شد. اعضای شورای شهر، مدیران ورزشی و دیگر مسئولان، هرکدام سهمی از قاب دوربین می‌خواهند؛ یکی از حمایت می‌گوید، دیگری از افتخارآفرینی شهر و آن یکی هم فرصت را برای بیان شعارهای انتخاباتی و وعده‌های مربوط به ورزش شهر و حتی مجلس مغتنم می‌شمارد. همین مسئولان در روزهایی که این ورزشکاران نوجوان و جوان برای تأمین هزینه‌های اردو، رفت‌وآمد، تجهیزات، تغذیه و حضور در مسابقات با مشکل مواجه‌اند، کجا هستند؟
قهرمانان رده‌های سنی پایه، همان استعدادهایی که قرار است چند سال دیگر پرچم ایران را در میادین جهانی بالا ببرند، اغلب به حال خود رها شده‌اند تا به‌صورت خودجوش، دیمی و با اتکا به خانواده‌ها و مربیانشان رشد کنند. نه برنامه حمایتی منسجمی وجود دارد، نه سازوکار مشخصی برای شناسایی و پرورش استعدادها و نه تضمینی که یک نوجوان مستعد، صرفاً به دلیل ناتوانی مالی خانواده، از مسیر قهرمانی کنار نرود.
مانور شهرداری مشهد روی نام احمد جوان نیز نمونه قابل تأملی از این رویکرد است. استفاده از نام و اعتبار یک قهرمان برای نمایش توجه به ورزش شهر، زمانی معنا پیدا می‌کند که این توجه از قاب عکس و بنر و مراسم فراتر برود و در حمایت واقعی از مسیر قهرمانی او و ده‌ها استعداد دیگر خودش را نشان دهد. قهرمانان به عکس یادگاری مسئولان احتیاج ندارند؛ آن‌ها پیش از رسیدن به سکو به حمایت نیاز دارند، نه پس از آن.
نگاهی به فهرست نامزدهای نشان کاوه و مدال‌آوران خراسان رضوی نشان می‌دهد ظرفیت انسانی ورزش استان بسیار فراتر از آن چیزی است که در برنامه‌های حمایتی موجود دیده می‌شود. به گفته مدیرکل ورزش و جوانان استان، بیش از ۱۵۰ مدال‌آور در رده‌های مختلف سنی در خراسان رضوی حضور دارند. در ماه‌های اخیر نیز نوجوانان و جوانان استان در رشته‌هایی مانند کشتی و بوکس به مدال‌های ارزشمند جهانی و آسیایی رسیده‌اند؛ افتخاراتی که گاهی حتی از چشم همان مسئولانی دور مانده که در مراسم استقبال از قهرمانان، از حمایت همه‌جانبه سخن می‌گویند.
بنابراین اگر قرار است مسئولان سهمی در افتخارآفرینی‌های آینده ورزش مشهد داشته باشند، باید پیش از قهرمانی وارد میدان شوند؛ زمانی که ورزشکار هنوز نامی در رسانه‌ها ندارد و دوربین‌ها برای ثبت تصویرش صف نکشیده‌اند.