دوستی، تنها پیوندی اجتماعی نیست؛ همنشینان میتوانند بر اندیشه، رفتار و سرنوشت انسان اثر بگذارند. در آموزههای دینی، دوست شایسته کسی است که یاد خدا و آخرت را در دل زنده کند. آیتالله محفوظی با نقل روایتی از پیامبر اکرم(ص)، به تبیین معیارهای انتخاب دوست پرداخته است.
آیت الله محفوظی:
از پیامبر گرامی اسلام(ص) در مورد معیارهای دوست خوب سؤال کردند، ایشان این گونه پاسخ فرمودند:
«کسی که دیدن او انسان را به یاد خدا اندازد و گفتارش بر دانش شما بیفزاید و رفتارش یاد آخرت را در دل انسان زنده کند.»
* با چه کسانی دوستی نکنیم؟ قرآن می فرماید:
” و [به یاد آور] روزی را که ستمکار، دست خود را [از شدت حسرت] به دندان می گزد و می گوید: ای کاش با رسول [خدا] راهی برگزیده بودم! ای وای بر من، کاش فلان [شخص گمراه] را دوست خود انتخاب نکرده بودم ! او مرا از یادآوری [حق] گمراه ساخت بعد از آن که [یاد حق] به سراغ من آمده بود و شیطان همیشه خوار کننده انسان بوده است. ”
”منشین با بدان که صحبت بد
گرچه پاکی، تو را پلید کند
آفتاب ارچه روشن است او را
پاره ای ابر ناپدید کند”
همنشینی با بدان، شرور و بدی ها را هم گسترش می دهد، در حدیثی از امیرمؤمنان علی (ع) آمده است:
”همنشینی با بدان، موجب بدی می کردد، همچون بادی که از جایگاه متعفن و آلوده می گذرد بوی بد را با خود می برد.”
منبع: برگرفته از کتاب اخلاق اسلامی




نظر شما