کتاب «نوزایی هنر تئاتر در نیمه نخست دهه ۱۳۸۰ خورشیدی» با عنوان همراه «کابوس واقعیت»، نوشته صبا رادمان، در ۱۳۵ صفحه از سوی انتشارات آلیان روانه بازار کتاب شد.
این مجموعه شامل گزیدهای از نقدها، مقالات و جستارهای نویسنده درباره نمایشها و جریانهای تئاتری ایران در یکی از دورههای تأثیرگذار تئاتر معاصر است و با عکسهایی از مسعود پاکدل، عکاس شناختهشده ایرانی، همراه شده است.
عنوان کتاب به دورهای از تاریخ تئاتر ایران اشاره دارد که نیمه نخست دهه ۱۳۸۰ را به مقطعی مهم در تحولات هنرهای نمایشی پس از انقلاب تبدیل کرد. در این سالها، پس از دورهای از رکود و محدودیتهای دهه ۱۳۶۰، موج تازهای از علاقه جوانان به تئاتر شکل گرفت و استعدادهای جدیدی وارد عرصه اجرا شدند. همزمان، هنرمندان باسابقهای همچون بهرام بیضایی، علی رفیعی و قطبالدین صادقی نیز به صحنه بازگشتند یا فعالیتهای تازهای را آغاز کردند.
همنشینی تجربه نسل جوان با اعتبار و سابقه هنرمندان پیشکسوت، زمینهساز شکلگیری جریانهای متنوعی در نمایشنامهنویسی، کارگردانی و شیوههای اجرایی شد؛ از همین رو، عنوان «نوزایی» در این کتاب تنها به افزایش فعالیتهای نمایشی اشاره ندارد، بلکه تغییر فضای تئاتر، ورود نیروهای تازه و احیای بخشی از ظرفیتهای پیشین این هنر را نیز در بر میگیرد.
در میان آثار بررسیشده در این مجموعه، نام نمایشهایی چون «مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید مامان و همسرش مهندس رخشید فرزین» اثر توقیفشده بهرام بیضایی، «خروس» نوشته و کارگردانی محمد رحمانیان، «روز رستاخیز» نوشته نغمه ثمینی به کارگردانی کیومرث مرادی و «قرمز و دیگران» نوشته و کارگردانی محمد یعقوبی دیده میشود.
همچنین نمایشهای «هی مرد گنده گریه نکن» نوشته و کارگردانی جلال تهرانی، «تجربههای اخیر» اثر امیررضا کوهستانی، «چند کاپریس برای ویولن» به کارگردانی محمودرضا رحیمی و «روی زمین» نوشته و کارگردانی افروز فروزند از دیگر آثاری هستند که نقدها و نوشتههای مرتبط با آنها در کتاب گردآوری شده است.
صبا رادمان، نویسنده، منتقد، پژوهشگر، روزنامهنگار و نمایشنامهنویس ایرانی، فعالیت حرفهای خود را در مطبوعات با تمرکز بر نقد و گزارش تخصصی تئاتر و موسیقی دنبال کرده است. سردبیری صفحه فرهنگی روزنامه «مردمسالاری» و مدیریت تحریریه چند رسانه تخصصی، روزنامه و خبرگزاری از جمله سوابق حرفهای اوست.
رادمان در سال ۱۳۸۲ برای نقد نمایش «خواب در فنجان خالی» جایزه بهترین نقد سال انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر را دریافت کرد. او همچنین در نخستین جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران در سال ۱۳۹۰، برای گزارش «اجرایی که ندرخشید» برگزیده شد و در دومین دوره این جشنواره در سال ۱۳۹۱ نیز جایزه بخش اصلی گزارش را برای مطلب «تالارهای خالی حکایتی دیگر روایت کردند» به دست آورد.
این نویسنده در حوزه نمایشنامهنویسی نیز فعالیت داشته است. نمایشنامه «بازی انگلیسی: ضربه پنجم» او در سال ۱۳۸۶ در جشنواره انجمن نمایشنامهنویسان زن جهان (CWP) نمایشنامهخوانی شد و جایزه ویژه این انجمن را دریافت کرد؛ موفقیتی که به عضویتش در انجمن بینالمللی نمایشنامهنویسان زن انجامید. این اثر در مهر ۱۴۰۲ نیز در قالب یک نمایش رادیویی ۱۰ قسمتی تولید و پخش شد.




نظر شما