تحولات منطقه

۲ آذر ۱۴۰۵ - ۰۱:۱۱
کد مطلب: ۱۱۷۷۰۴۵

 مجلس شورای اسلامی نه صرفاً یک مجمع سیاسی، که نهاد و نماد قانون است. نمایندگان با سوگند خوردن به قانون اساسی متعهد می‌شوند که در چارچوب قانون عمل کنند و حقوق جمعی پارلمان را بر منافع فردی یا جناحی مقدم بدارند.

جنجال‌آفرینی در خانه قانون
زمان مطالعه: ۲ دقیقه

مجلس شورای اسلامی نه صرفاً یک مجمع سیاسی، که نهاد و نماد قانون است. نمایندگان با سوگند خوردن به قانون اساسی متعهد می‌شوند که در چارچوب قانون عمل کنند و حقوق جمعی پارلمان را بر منافع فردی یا جناحی مقدم بدارند. وقتی گروهی از نمایندگان - حتی اگر اعتراض مشروعی داشته باشند - با ایجاد هیاهو، تهدید به اختلال و زمینه‌سازی برای تعطیلی جلسه، روند عادی قانون‌گذاری را مختل می‌کنند، این رفتار نقض روح قانون و شأن نمایندگی نیست؟
دیروز یکشنبه، جلسه علنی وبیناری مجلس شورای اسلامی به دلیل تنش و اخلال گروهی از نمایندگان منتسب به یک جریان لغو شد. محور اصلی، اعتراض به غیرفعال بودن تبلت و سامانه نمایندگی حمید رسایی بود؛ نماینده‌ای که در پرونده‌ای غیرمرتبط با وظایف نمایندگی و به حکم قضایی در زندان بوده و با مرخصی در مجلس حضور یافته است.موضوع مناقشه دیروز حتماً می‌تواند محل اختلاف حقوقی باشد؛ اینکه آیا حکم قضایی محدودیت‌هایی بر دسترسی به سامانه‌های نمایندگی هم ایجاد می‌کند یا نه؟ این پرسش البته که قابل پیگیری از مسیرهای قانونی است؛ استعلام از قوه قضائیه، تذکر رسمی در صحن، ارجاع به هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان یا حتی پیگیری قضایی. آیین‌نامه داخلی مجلس ابزارهای متعددی برای اعتراض، تذکر و نظارت فراهم کرده است. استفاده از این ابزارها، احترام به روح قانون است. اما تبدیل صحن مجلس به صحنه تحصن، فریاد و تهدید به برهم زدن جلسه، نه اعتراض قانونی که اخلال در کار نهاد قانون‌گذار است.مجلس به عنوان نهاد تقنینی، طبیعی است که محل اختلاف ‌نظر و حتی تقابل سیاسی باشد، اما این اختلاف نباید به ابزاری برای تعطیلی خود نهاد تبدیل شود. وقتی اقلیتی با ایجاد تنش، امکان فعالیت اکثریت و کل پارلمان را سلب می‌کنند، عملاً حق نمایندگی سایر نمایندگان و حق مردم در پیگیری امور عمومی را نقض می‌کنند. به تعطیلی کشاندن جلسه یعنی توقف موقت وظایف نظارتی و قانون‌گذاری؛ وظایفی که مردم برای آن رأی داده‌اند. این رفتار، اعتماد عمومی به نهاد مجلس را تضعیف می‌کند و پیام نادرستی می‌فرستد؛ اینکه برای عده‌ای فشار و هیاهو بر مسیر قانون ترجیح دارد.
نمایندگی امانت است، نه تریبون شخصی برای فشار حداکثری. حتی اگر فرض کنیم محدودیت تبلت رسایی ناعادلانه بوده، راه پاسخ، اخلال در جلسه نیست. تاریخ پارلمان‌ها نشان می‌دهد نهادهای دموکراتیک زمانی اعتبار می‌یابند که اعضایشان قواعد کار را بپذیرند، حتی وقتی نتیجه به نفعشان نباشد. اخلال در کار نهاد، خلاف این اصل است و می‌تواند به شکل‌گیری چرخه‌ای از تنش و بی‌ثباتی دامن بزند.

خبرنگار: حسین رسول زاده

منبع: روزنامه قدس

برچسب‌ها

مشهد

کربلا

کاظمین

مکه

مدینه

قم

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • مدیر سایت مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات پس از تأیید منتشر می‌شود.
captcha