خطبه ی هنگام قیام
در روایتی آمده است که حضرت مهدی (عج) در لحظه ی ظهور، پشت به دیوار کعبه می دهد و پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیغمبر (ص) خودش را معرفی می نماید و می فرمایند: بَقیتُ اللهِ خَیرٌ لَکم إن کُنتُم مؤمِنین (هود: آیه 86) و سپس تاویل آیه را بر خود منطبق نموده و می فرمایند: اَنا بَقیة اللهِ وَ خَلیفة وَ حُجَتُهُ عَلیکُم؛ من باقیمانده (حجت های) خدا و جانشین و حجت او بر شما می باشم، یعنی باقی مانده برترین جماعات بشری در میان انبیاء و اوصیا، و حضرت با این کلام بر حق بودن خود را آشکار می نماید.
در باب متن نخستین خطبه ای که حضرت مهدی (عج) در لحظه ی آغاز قیام بیان می فرمایند از حضرت باقر (ع) نقل شده است که فرموده اند، حضرت مهدی (عج) می فرمایند:
ای مردم؛ ما از خدا و هر کس از مردم که ما را اجابت نماید، یاری می طلبیم. ما اهل بیت پیامبر شما حضرت محمد (ص) هستیم. ما سزاوارترین مردم نسبت به خدا و حضرت محمد (ص) هستیم، کسی که با من بحث کند درباره ی حضرت آدم(ع)، بداند که من از آدم(ع) سزاوارتر هستم و حتی به نوح و ابراهیم(ع) و انبیاء دیگر.
آنگاه حضرت مهدی (عج) می فرمایند: آیا خداوند متعال در کتابش نمی فرماید «خدا آدم و نوح و خاندان ابراهیم را بر جهانیان برگزید؟» و حضرت به نحوی خلاصه وار به این نکته اشاره می فرمایند که من از آن ذریه هستم و از برگزیدگان آن ها.

خطبه ی دوم
در روایت دیگر آمده است که حضرت مهدی (عج) خطبه دیگری نیز ایراد می فرمایند، به نحوی که امام باقر (ع) در این باره فرموده اند: حضرت مهدی (عج) هنگام عشاء در مکه ظاهر می گردند و با ایشان پرچم رسول الله (ص) همراه می باشد...، پس هنگامی که حضرت نماز عشا را خواند با صدای بلند می فرماید: ای مردم؛ شما را به یاد خداوند می اندازم و لحظه ای که در پیشگاه او حاضر می شوید (قیامت). خدایی که حجت را تمام کرده، انبیاء فرستاده و کتاب نازل نموده است، و به شما امر نموده است که مشرک نگردید و بر اطاعت خدا و رسولش مواظبت کنید، و هر چه قرآن زنده کرده، زنده کنید و هر چه میرانده، بمیرانید (حرام و حلال را به جا آورید) و...

خطبه سوم
علاوه بر دو خطبه ی ذکر شده در روایتی از امام صادق (ع) آمده است که حضرت در لحظه ی ظهور خطبه ی سومی نیز بیان می فرمایند که قسمتی از آن چنین است: حضرت مهدی (عج) در هنگامه ی ظهور پشت به دیوار کعبه نموده و می فرماید: ای جماعت خلایق! کسی که می خواهد نگاه کند به آدم و شیث، من آدم و شیث می باشم؛
و هر که می خواهد بنگرد به نوح و فرزندش، من آن نوح و سام هستم؛
و هر که می خواهد به ابراهیم و اسماعیل بنگرد، من ابراهیم و اسماعیلم؛
و هر آن کس که می خواهد نگاه کند به عیسی و شمعون، من عیسی و شمعون می باشم؛
و هر کس می خواهد محمد (ص) و جانشنی برحق او را بنگرد، من محمد (ص) و علی (ع) می باشم؛
و هر کس که می خواهد نگاه کند به حسن و حسین (ع)، من حسن و حسینم؛
و هر که به ائمه از فرزندان حسین (ع) می خواهد نگاه کند، من آن ائمه هستم... من جامع و کامل تمام انبیاء و اوصیا می باشم، و در روایتی دیگر امام باقر (ع) می فرمایند: پس از بیان این بیانات یاران حضرت، آن 313 نفر جمع می شوند و با حضرت بیعت می نمایند، بعد از این که جبرئیل با حضرت بیعت کرده باشد و 40 هزار فرشته بر او نازل شده باشند.

منابع:
1- المهدی من المهد الی الظهور؛ 412، 422.
2- بحارالانوار، ج52: 315؛ ج53: 9.
3- موعود امم: 197- 199.