به گزارش سرویس فرهنگی قدس انلاین بی شک این روز بزرگ، روزی که امیرالمؤمنین علی (ع) به جانشین و وصی پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) تعیین گردیدند، دارای فضایل و مزایای بی شماری می باشد به نحوی که حضرت رضا (ع) در باب آن به نحوی بسیار زیبا و دلکش فرموده اند: هنگامی که روز قیامت برپا گردد، چهار روز را زینت دهند، همانطور که عروس را آرایش می کنند، و این چهار روز عبارتند از:
روز عید قربان، روز فطر، روز جمعه، و روز غدیر، اما روز غدیر در بین اضحی و فطر و روز جمعه مانند ماه در بین ستارگان است، و آن روزی است که ابراهیم (ع) از آتش نجات پیدا کرد و برای شکرگزاری آن روز را روزه گرفت.
روز عید غدیر همان روزیست که خداوند دین را کامل گردانید و حضرت رسول (ع) را بعنوان خلافت و حکومت برای مردم برگزید، و فضیلت و وصایت او را آشکار کرد، و آن روز را روزه می گرفت.
روز غدیر را روز کمال می گویند، و روزی که شیاطین رانده می شوند، روزی که در آن اعمال شیعیان و دوستان آل محمد پذیرفته می گردد، و آن روزی است که در آن خداوند اعمالِ مخالفین را رد می کند و آن ها را ناچیز می شمارد.
روز عید غدیر روزی است که جبرئیل (ع) کرسی مخصوصی را که خداوند کرامت کرده در مقابل بیت المعمور قرار می دهد و بالای آن می رود، و فرشتگان پیرامون وی را فرا می گیرند و بر محمد درود و تهنیت می فرستند و برایِ شیعیان علی و اولادِ او (ع) و دوستان آن ها استغفار می کنند.
غدیر روزی است که خداوند کاتبان اعمال مردم را فرمان می دهد که از نوشتن اعمال دوستان اهل بیت و شیعیان آن ها خودداری کنند، و به احترام محمد و علی از آنان درگذرند.
غدیر روزیست که خداوند آن را برایِ محمد و آلِ او مخصوص گردانیده و کسانی که در آن روز عبادت کنند و یا بر اهل و عیال خود انفاق نمایند و به دوستان خود نیکی کنند مورد لطف و احسان پروردگار قرار می گیرند، خداوند در آن روز سعی و کوشش شیعیان را تقدیر می کند و گناهان آن ها را می آمرزد، و اعمال آن ها را قبول می کند.
آن روزی است که اندوه ها در آن برطرف می شود و گناهان فرو می ریزد، و روزی است که در آن عطاها و بخشش ها داده می شود. غدیر روزی است که در آن علم و فضیلت نشر می گردد، و روز مژده و بشارت و عید اکبر است، و در آن دعا مستجاب است.
غدیر روزی است که در آن باید جامه نیکو پوشید و لباس های سیاه را از بدن دور کرد، و آن روزی است که غم ها در آن زدوده می شود، و گناهانِ شیعیانِ امیرالمؤمنین (ع) آمرزیده می شود.
غدیر روزی است که در آن نسبت به کارهای خیر باید سبقت گرفت، و روزی است که در آن باید به محمد و آل محمد بسیار صلوات فرستاد.
غدیر روزی است که خداوند در آن روز دین اسلام را کامل کرد و آن را پسندید، و روز عید آل محمد (ع) می باشد، و روز قبول اعمال و استراحت مؤمنین است، و روزی است که باید از خداوند درخواست های زیادی کرد، و با یک دیگر داد و ستد نمود. روز غدیر روزی دوستی و رسیدن به رحمت خداوند است. غدیر روز پاکی و ترک گناهان بوده و روزی است که در آن باید خداوند را عبادت کرد و روزه داران را افطار داد، هر کسی در روز غدیر روزه دار مؤمنی را افطار دهد مانند این است که گروهی را افطار داده باشد.
غدیر روز تبریک و تهنیت است که گروهی را تبریک می گویند و هرگاه مؤمنی برادرش را ملاقات کند می گوید: الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمؤمنین و الائمة (ع).
روز غدیر باید در چهره های مردم تبسم کرد و با مؤمنین با روی گشاده گفتگو نمود، هر کس روز غدیر با برادران ایمانی خود با چهره خندان روبرو شود خداوند نیز روز قیامت با نظر رحمت به وی نگاه خواهد کرد، و هزار حاجت او را روا خواهند نمود، و برای او در بهشت قصری از لؤلؤ سفید خواهد ساخت، و چهره اش را نورانی می کند.
غدیر روز زینت است، هر کس روز غدیر خود را زینت کند خداوند گناهان او را می آمرزد، و فرشتگان را مبعوث می کند تا برای او حسنات بنویسند، و درجات او را بالا برند، و اگر در آن سال بمیرد شهید مرده است، و اگر زنده بماند خوشبخت می شود.
اگر در روز غدیر مؤمنی را اطعام کند مانند این است که همه پیامبران و صدیقان را اطعام کرده باشد، و اگر به زیارت برادر ایمانی خود رود، خداوند هفتاد نور در قبر او روشن می کند و قبرش را وسعت می دهد روزی هفتادهزار فرشته او را زیارت کرده و به بهشت مژده اش می دهند.
در روز غدیر خداوند ولایت را بر اهل آسمان ها عرضه کرد و اهل آسمان هفتم در این امر پیشدستی کردند، و خداوند به وسیله عرش آن را زینت داد، سپس آسمان چهارم پذیرفت خداوند به وسیله بیت المعمور آن را زینت داد، پس از آن آسمان دنیا این امر را پذیرفت خداوند آن را بوسیله ستارگان زینت داد.
بعد از این ولایت را بر زمین عرضه داشت، مکه نخست منطقه ای بود که پذیرفت و خداوند به وسیله کعبه آن را بر دیگر مناطق برتری داد.
سپس مدینه پذیرفت و آن را به مصطفی محمد (ص) برتری داد، بعد از آن کوفه قبول کرد و آن را به امیرالمؤمنین (ع) زینت داد. بعد از آن بر کوه ها عرضه داشت نخست سه کوه از میان کوه ها آن را قبول کردند: کوه عقیق، کوه فیروزه و کوه یاقوت از این جهت آن ها بهترین کوه شناخته شدند.
سپس کوه های دیگری قبول کردند که در آن ها معادل طلا و نقره پدید آمد، و هر کوهی که اقرار نکرد از معادن و منافع خالی ماند و چیزی در آن نروئید، سپس بر آب ها عرضه شد، هر آبی که پذیرفت شیرین و گوارا شد، و هر آبی که قبول نکرد تلخ و بی مزه شد.
بعد از این بر گیاهان عرضه شد، هر گیاهی که قبول کرد شیرین و خوشمزه شد، و آن که نپذیرفت تلخ گردید، سپس بر پرندگان عرضه شد هر کدام از آن ها که قبول کردند فصیح شدند، و هر کدام که نپذیرفتند گنگ گردیدند.
کسانی که ولایت علی (ع) را پذیرفتند مانند آن هائی هستند که آدم را سجده کردند، و کسانی که ولایت علی را قبول نکردند مانند شیطان هستند، و در این روز نازل شد: الیَومَ أکمَلتُ لَکُم دِینَکُم خداوند همه پیامبران را در روزی مانند غدیر مبعوث فرمود.
حرمت غدیر در نزد خداوند همین بس که برای پیغمبر خود در این روز جانشین انتخاب کرد.» (مسند الامام الرضا (ع): ج2: 21؛ گنجینه معارف، ج2: 583- 586)