بی شک نماز شب که اولیاء الله فراوان بر آن تاکید نموده اند دارای اثرات بسیار عظیمی می باشد که هم در بُعد دنیوی و هم در بعد معنوی گِره گشای مومنین می باشد و روایاتی که در فضیلت نماز شب وارد شده است، روشنگر همین حقیقت می باشد.

درمان بیماری ها
در باب فضیلت و اثر نماز شب از امام صادق (ع) نقل شده است که ایشان فرموده اند: عَلیکُم بِصلاة الَیل، فَاِنها سُنَة نَبیکُم، ودَأبُ الصالحین قَبلکُم، وَ مَطردةُ الداء عَن اَجسادِکُم؛ بر شما باد خواندن نماز شب؛ چرا که نماز شب سنت پیامبرتان (ص) می باشد و رسم صالحان و پاکان است که قبل از شما بودند، و نماز شب موجب دفع بلا و بیماری ها و دردها از بدن های شما می باشد. (روضة الواعظین: ۳۲۱)

چهره ی نماز شب خوان
یکی از تاثیرات دنیوی نماز شب، ایجاد شادابی و طراوات در ظاهر فرد به جاآورنده آن می باشد، به نحوی که حضرت محمد (ص) در این باره فرموده اند: مَن صَلّی بِاللَّیلِ حَسَنُ وَجهُه بالنَّهارِ؛ کسی که نماز شب بخواند، صورتش در روز نیکو و زیبا خواهد بود، و همچنین روایت شده است که روزی شخصی از امام زین العابدین (ع) پرسید: چرا چهره ی نمازشب خوان ها نورانی و زیبا است و از یک نورانیت خاصی برخوردار است و نسبت به دیگران ممتازند؟
حضرت فرمودند: لِاَنَهم خَلوا بِاللهِ فَکساهُمُ اللهُ مِن نُورِه؛ به خاطر این که نماز شب خوانان با خداوند خلوت می کنند، و خداوند از نور پرفروغ خویش به آنان می پوشاند و چهره هایشان را نورانی و پرفروغ می سازد (تفسیر صافی: ۲۶۵)، و در روایتی دیگر امام صادق (ع) می فرمایند: نماز شب صورت را زیبا، خلق را نیکو، بو را معطر، روزی را زیاد و غم و غصه را برطرف می سازد و بینایی را جلا می بخشد. (مصابیح الدجی: ۷۷۶)

رحمت خدا بر آن مرد و زن که...
در باب ارزش به جا آوردن نماز شب از رسول خدا نقل شده است که ایشان فرموده اند: خداوند رحمت کند مردی را که در نیمه های شب برخیزد و به نماز شب بایستد، و همسرش را نیز بیدار کند تا او نیز به نماز شب بایستد، و اگر همسر مومنه اش بیدار نشد، آب به صورت او بپاشد و بدین گونه او را از خواب بیدار کند؛ و همچنین خداوند رحمت کند آن زن مومنه ای را که برای نماز شب برخیزد و شوهرش را بیدار کند (سنن ابی داوود، ج۲: ۷۰)، و در روایتی دیگر فرموده اند: هرگاه مردی همسرش را بیدار کند و در نیمه های شب با هم وضو گرفته و به نماز بایستند، آنان از ذاکرین خداوند متعال محسوب می شوند که بسیار ذکر خداوند را به جا آورده اند. (میزان الحکمة، ج۵: ۴۱۸؛ آمال الواعظین، ج۳: ۳۳- ۳۶)

نویسنده: مصطفی لعل شاطری