چنانکه حضرت امام حسین(ع) در دوران حیات پربرکت خویش و در اعصار و قرون متمادی، همواره اسوه و الگو و مقتدای بسیاری از شخصیت‌های بزرگ تاریخ بوده‌اند و این شخصیت‌ها با الهام و پیروی از سیره و گفتار آن حضرت در طریق حق گام نهاده و منشأ تحولات بزرگ و دامنه‌داری شده‌اند.
میرزا تقی خان امیر کبیر، صدراعظم ناصرالدین شاه قاجار از جمله رجال سیاسی خوشنام و بلند آوازه ای است که در طول مدت کوتاه و دو سال و نیم صدارت خود، مصدر خدمات بزرگ و تاریخ سازی شد که بر هیچکس پوشیده نیست.
به گواه تاریخ نگاران، امیر کبیر مردی دانا و دین باور، شجاع و جسور و دلباخته حضرت سید الشهدا(ع) بوده است و با مرور زندگی این شخصیت بزرگ این نکته به عینه آشکار می‌گردد که او براستی پیام عزت آفرین مولای خویش را که «هیهات من الذله» می‌باشد دریافته و تا واپسین نفس در این طریق استوار بوده است. امیر کبیر به گواه تاریخ از هوش و حافظه سرشاری برخوردار بود و اشعار حماسی و حکمت‌آمیز را دوست می‌داشت، و مدح شاعران درباری را درباره سلاطین و حکام نمی‌پسندید، چنانکه از مدیحه «قاآنی» روی برگرداند و شاعران متملق دربار را به حضور نمی‌پذیرفت.
با این حال او برای مدح و منقبت خاندان پاک وحی (ع)، بویژه مرثیه سرایی برای سالار شهیدان اهمیت فراوانی قایل بود و از «شهاب اصفهانی» درخواست کرد تا مصیبت سید الشهدا(ع) را به نظم درآورد.
آنچنان که سید محمدعلی جمالزاده در کتاب «گنج شایگان» ذکر کرده است: «میرزا تقی خان امیر کبیر به میرزا نصرا... اصفهانی که از شاعران استاد و صاحب نام عصر خویش بود مأموریت داد دوازده مجلس تعزیه بسازد، به اسلوبی که هم خواص بپسندند و هم عامه از آن بهره‌ ببرند و این کار که قبل از امیر توسط دیگران انجام شده بود، پس از وی نیز توسط افرادی که به حفظ و اشاعه این تنها هنر نمایش آیینی و پرطرفدار علاقه‌مند بودند، ادامه یافت. در دوران امیر کبیر مجالس تعزیه با شکوه و رونق بسیاری رواج داشت و امیر علاقه بسیاری به چنین مجالسی داشت و با وجود کار و مشغله فراوان در آنها شرکت جسته و بر مصایب حضرت خامس آل عبا(ع) دردمندانه می‌گریست.
عشق و ارادت خالصانه میرزاتقی خان به ساحت مقدس حضرت امام حسین(ع) به گونه‌ای بود که تقاضا کرده بود پس از مرگ پیکرش را در جوار مرقد مطهر آن حضرت به خاک بسپارند و پس از شهادت مظلومانه او در حمام فین کاشان، با وجود مخالفت شدید شاه و درباریان، سرانجام آرزوی بزرگ امیر کبیر تحقق یافت و در جوار حرم منور مولایش به خاک سپرده شد.