یک نفر می گوید یک بار دیگر، اما این بار «یاعلی» کنید و همه یکصدا می گویند یاعلی! چرخ ماشین از جوی آب بیرون می آید و مالک خودرو به جای آنکه خطاب به مردانی که ماشینش را از جوی آب بیرون آورده اند بگوید دست شما درد نکند، دستهایش را بالا می برد و می گوید:یاعلی!
هیچ کس نمی داند چه قدرتی در«یاعلی» نهفته است. آیا علی منشأ قدرت است؟ آیا علی مرکز وحدت است؟ آیا علی جایگزین خوبی برای سلام و علیک است؟ آیا قرار است یاعلی به جای خداحافظی بنشیند؟ و...
امروز در کوچه و خیابان نام علی همه کار می کند، اما هیچ کس نمی داند دلیل این موارد چیست؟ البته این را فراموش نکنیم هر کار نشدنی با ذکر نام علی، شدنی می شود. همان گونه که محمدحسین شهریار در اهمیت ذکر نام علی می گوید: «گمانم ابن ملجم یاعلی گفت.»

علی بن ابی طالب(ع) الگویی تمام عیار
شهرام صدوقی می گوید: همه چیز را می توان از علی خواست! شفای بیمار در بیمارستان، اجرای عدالت در دادگاه، خیانت نکردن در یک شراکت و... .
حمید لباف با اشاره به اعتقاد مردم ایران به درستی و انساندوستی اظهار می دارد: در فرهنگ ایرانیان پس از اسلام، حضرت علی مظهر جوانمردی، انسانیت، گذشت، شجاعت، قدرت، عبادت و ... است.
وی با اشاره به ورزشهای باستانی می گوید: باستانی کاران دو قطعه چوب پهن بزرگ را می گردانند تا یادی از قدرت امیرالمؤمنین(ع) در هنگام کندن در قلعه خیبر نشان دهند.
محمد سلطان پور با اشاره به زندگی سراسر گذشت، عدالت و شهامت حضرت علی می گوید: برای مردم علی بن ابی طالب یک الگوی تمام عیار است. جوانی اهل مطالعه می گوید: علی(ع) در دین اسلام جامعیت دارد. علی را هم سنی و هم شیعه می شناسند و قبول دارند. به همین دلیل مشاهده می کنیم از او به عنوان الگو یاد می شود.
وی با اشاره به کلمه تشیع علوی می گوید: حضرت علی، همسر فاطمه(س) و پدر حسن و حسین(ع) است. به عبارت بهتر پدر امامت و شیعه است، بنابراین دلیلی نمی بینیم که آرزوها و دعاهای خود را برای فرد دیگر و از شخص دیگری بخواهیم.
محمد احمدی با تأکید بر شأن و جایگاه علی(ع) می گوید: هیچ کس منکر شخصیت و توانایی علی(ع) نیست. اما مردم به دنبال کسی می گردند که همه صفات نیک در او جمع شده باشد.
وی می افزاید: اگر کسی می خواهد اسلام را بشناسد، اول باید علی(ع) را بشناسد و به او ایمان بیاورد.

هر کس به طریقی نام علی(ع) را می برد

و اما خانم سعیده میرزایی (جامعه شناس) می گوید: زندگی حضرت علی(ع) با فراز و نشیبهای زیادی روبه رو است. گاهی در قلعه خیبر را از جا می کند و گاهی در نیمه شب به سراغ فرزندان یتیم می رود و برای آنان نان می پزد. گاهی در دادگاه همچون یک قاضی کارکشته بین چند نفر قضاوت می کند و گاهی که به او ناحق اتهام می زنند به عنوان یک متهم از حق قانونی خود می گذرد. بنابراین حضرت علی(ع) مظهر قدرت، عدالت، سخاوت، صبر، شهامت و به عبارتی مظهر همه صفات نیک است.
میرزایی با بیان اینکه بسیاری از مردم نام علی (ع) را به عنوان یک عادت به کار می برند، می گوید: برخی دیگر نیز به جای سلام کردن یا خداحافظی کردن از کلمه یا علی استفاده می کنند.
وی ادامه می دهد: این طور نیست که همگان فقط نام علی(ع) را بر زبان بیاورند و از ذکر نام سایر ائمه(ع) خودداری کنند، اکنون شاهد هستیم در برخی مناطق آذربایجان ارادت خاصی به حضرت ابوالفضل(ع) وجود دارد.
وی با بیان اینکه بارها مشاهده شده مادران می گویند «یاعلی» سلامت بچه بیمارم را از تو می خواهم، می گوید: برخی افراد تا زمانی که فرزندشان دچار بیماری لاعلاجی نشود، نامی از ائمه(ع) نمی برند. به عبارت بهتر برای پولدارها حضرت علی(ع) زمانی مطرح می شود که از پزشکان قطع امید کنند، اما برخی دیگر از همان لحظه اول بیماری فرزندشان، حتی اگر یک سرما خوردگی ساده باشد، یاد علی(ع) در ذهن ونام علی(ع) بر زبانشان است.
*
حجة الاسلام کریم دلفانی با بیان اینکه در قرآن کریم 300 آیه در شاءن و منزلت علی(ع) آمده است، می گوید: مفسران شیعه و سنی این شاءن نزول ها را قبول دارند.
این کارشناس دینی با تاکید بر اینکه نام علی(ع) با مستمندان و طبقه رنج کشیده جامعه عجین شده است، می گوید: امیرالمومنین(ع) در اوج قدرت و مقام، بار بر دوش می گذارد و نیمه شب به خانه های بینوایان می رود و برای بچه های یتیم نان می پزد، آن وقت شما انتظار دارید مرفهان بی درد به یاد علی باشند؟ مگر آنان مرام علی را دنبال می کنند که بخواهند نامش را بیاورند؟
وی تاکید می کند:علی(ع) دولتمردی بوده که همه چیز داشت، اما دنیا برایش پشیزی ارزش نداشت. امام اول شیعیان به اندازه ای بزرگ بود که با چاه درد دل می کرد، اما هرگز آبروی کسی را نبرد و اسراری را که می دانست بر زبان نیاورد.
دلفانی با اشاره به کتاب «اسرار آل محمد» نوشته سلیم بن قیس هلالی می گوید: سلیم تا دوران امام محمد باقر(ع)، زندگی 4 امام را درک کرده بود و در کتابش روایتی آورده که بدین شرح است؛ یک روز حضرت علی از کوچه عبور می کرد که پیرمردی به او سلام کرد، اما امام پاسخ سلام او را ندادند و فرمودند چه پیرمرد زشتی هستی! آنگاه مشخص شد او شیطان است.
شیطان خطاب به علی (ع) گفت: چیزی نگو تا داستانی برایت تعریف کنم. آن زمان که فرشته مقرب درگاه خدا بودم و 6 هزار سال او را عبادت کردم جایی دیدم که نوشته بود لا اله الا ا...، محمد رسول ا... . مدده وعلی. یعنی هیچ خدایی به غیر از خدای یگانه نیست و محمد پیامبر خداست و ما این پیامبر را به وسیله علی کمک کردیم. در نتیجه من با دیدن این جمله نافرمانی کردم و هنگامی که خداوند فرمود به آدم سجده کن من این کار را نکردم .
دلفانی ادامه می دهد: زمینه سازی برای سوء استفاده از اسلام از زمانی آغاز شد که حکومت از دست علی خارج شد. وی با تأکید بر اینکه هیچ بشری به غیر از پیامبر اکرم به گرد پای علی(ع) نمی رسد، می گوید: این مهم را بزرگان اهل سنت نیز اشراف دارند.
دلفانی در مورد اهمیت واقعه غدیر می گوید: روایت معتبری نقل است، هنگامی که پیامبر (ص) در واقعه غدیر دست علی(ع) را گرفت و او را مولای مسلمانان معرفی کرد شخصی به نام «حارث بنی نومان فهری» به نزد پیامبر آمد و گفت: بتهایمان را شکستیم. سالها نماز خواندیم، جهاد کردیم، خمس و زکات دادیم وعبادت به جای آوردیم تا تو دست پسر عمویت را در غدیر بالا ببری و او را ولی معرفی کنی؟ پیامبر در پاسخ حارث فرمودند: من هیچ کاری را بدون اذن خداوند انجام نداده و نمی دهم. اما حارث قبول نکرد و به پیامبر گفت: اگرحرف تو درست است و علی را به اذن خدا معرفی کردی اکنون بلایی سهمگین بر من نازل شود. در آن حال سوره ای در شاءن حضرت علی (ع) نازل شد و هنوزحارث به شترش نرسیده بود که سنگی از آسمان نازل شد و بر سر او خورد و جان باخت تا تاوان شک به غدیر را بپردازد.

«یا علی»فریادی جهانی

وی با تاکید بر اینکه هزاران دلیل وجود دارد که مردم شبانه روز نام امیرالمومنین علی(ع) را بر زبان بیاورند، می گوید: اکنون در سازمان ملل به این نتیجه رسیده اند که نهج البلاغه منشور عدالت سازمان ملل شود، زیرا اگر قرار باشد دنیا را عدالت بگیرد و بشر ، بشریت کند راهی به غیر از اجرای منشور نهج البلاغه وجود ندارد.
دلفانی مردم را به دو دسته تقسیم می کند و می گوید: عده ای که شور علی(ع) دارند و تشنه عدالت و قاطعیت علی(ع) هستند، این افراد دایم از علی(ع) می گویند و نام او را به اشکال مختلف و بهانه های گوناگون بر زبان می آورند. گروه دوم افرادی هستند که علی(ع) را می شناسند، اما از او عقده دارند و می دانند که اگر عدالت و قاطعیت علی(ع) حکمفرما شود نابود خواهند شد، بنابر این به دنبال حذف نام علی(ع) از زبان خواص و عوام مردم هستند.
وی در پاسخ به اینکه چرا مردم این قدر «یاعلی» را بر زبان می آورند، می گوید: مردم می دانند که علی(ع) تا چه اندازه نزد خداوند عزیز است. مردم می دانند علی(ع) از هر تهمتی مبراست. مردم می دانند علی(ع) پاکترین مخلوق خداوند است و... بنابر این مردم به علی می گویند حالا که تو تا این اندازه نزد خداوند عزیز هستی سفارش ما را به خدا بکن تا دعای ما مستجاب شود.
حجة الاسلام دلفانی تاکید می کند: اینکه دارا و ندار یاعلی می گوید به خاطراین است که شعار مددخواهی از خداوند را به وسیله علی سر می دهند. چه واسطه ای مهربانتر از علی؟