هيچگاه از آنچه در غرب براي شهروندانش رخ ميدهد، با عنوان نقض حقوق بشر با اين شدت و غلظت ياد نميکند. آمريکا به عنوان کشوري که پرچمدارمبارزه با نقض حقوق بشر در مجامع بين المللي شناخته ميشود، خود در اين ميدان چه نمرهاي کسب ميکند؟
اين پرسشي است که در گفتوگوي قدس با چند استاد دانشگاه، کارشناس رسانه و فعال سياسي آمريکايي مطرح شده و به آن پاسخ گفتهاند. پروفسور مايکل جونز، استاد دانشگاه، تحليلگر رسانه و مدير مسؤول
Culture Wars، دکتر ويلمر جي لئون مشاور و فعال سياسي در ايالات متحده آمريکا و سيسيلي جانسون از فعالان سياسي ايالات متحده، پاسخگوي پرسشهاي خبرنگار قدس در اين رابطه هستند. همراه ما باشيد.
حقوق بشر آمريکايي؛ دفاع از بي اخلاقي
حقوق بشر چه جايگاهي در ايالات متحده آمريکا دارد؟ اين پرسش را فعالان سياسي آمريکايي پاسخ ميدهند.
پروفسور مايکل جونز، با نگاهي به وضعيت حقوق بشر در آمريکا ميگويد: حقوق بشر در آمريکا تنها يک بهانه است که از طريق آن اقليتي کوچک اراده خود را بر اکثريتي بزرگ اعمال ميکنند. در ايالات متحده آمريکا اصطلاح حقوق بشر تنها به عنوان توجيهي براي افزايش همجنس گرايي و يا توجيهي براي افزايش سقط جنين به کار ميرود.
دکتر ويلمر جي لئون نيز در اين باره ديدگاه قابل توجهي دارد. اومي گويد: وضعيت حقوق بشر در آمريکا چالش برانگيز است، بويژه براي سياه پوستان اين کشور. ما به عنوان اولين آفريقايي هايي که وارد ايالات متحده شديم و اکنون به عنوان آفريقايي- آمريکاييهاي ايالات متحده شناخته ميشويم؛ همواره براي حقوق بشر و براي شناخته شدن به عنوان يک انسان، مبارزه کرديم. يکي از اساسي ترين دلايلي که يک افسر پليس در ايالات متحده اين فکر به سرش خطور ميکند که به يک شهروند سياه پوست آمريکايي شليک کند و او را در خيابان مانند يک سگ بکشد، اين است که آن پليس فرد مذکور را به عنوان يک انسان در نظر نميگيرد.
سيسيلي جانسون، ديگر فعال سياسي آمريکايي است که درباره وضعيت حقوق بشر در آمريکا اظهار نظر ميکند: جامعه سياه پوستان در آمريکا از هيچگونه حقوق شهروندي برخوردار نيستند و فرياد و اعتراض اين افراد در خيابانها با برخوردهاي شديد پليس که منجر به دستگيري و حتي تبعيد اين افراد ميگردد، روبهرو ميشود. تنها خواستهاي که ما داريم اين است که ما را به عنوان انسان بشناسند و موضوع ناراحت کننده اين است که در رسانهها به گونهاي چهره غير انساني از ما نمايش داده ميشود که منجر به آزار و اذيت جامعه سياه پوستان و اقدامات امنيتي عليه ما در سراسر دنيا شده است و تنها ما را به عنوان برده شناخته و هيچگونه حقوق انساني براي ما قايل نيستند.
تفرقه بينداز و حکومت کن
يکي از مسايلي که همواره مورد توجه قرار ميگيرد، وضعيت سياه پوستان در آمريکاست. مدير مسؤول Culture Wars با اشاره به قرباني شدن سياه پوستان در جرايم مربوط به حقوق بشر در آمريکا، اظهار ميدارد: 60 سال يهوديان در تلاش بودند تا سياهپوستان را به افراد انقلابي تبديل کنند و اين باعث ايجاد درگيريهاي انقلابي در آمريکا شد. اين جريان در اواخر دهه 60 پايان يافت و نمونه بارز آن «حزب بلک پانتر» بود که توسط يهوديان تأسيس شد. اين حزب توهمات انقلابي در سر داشت و به دنبال برقراري ارتباط با همه افراد جامعه بود. ما شرايط مشابهي را نيز در حادثه فرگوسن شاهد هستيم. «جرج سروس» اين عمليات را طرح ريزي کرد.
او به دنبال اين بود که افراد سياهپوست و سفيدپوست با يکديگر درگير شوند تا بدين وسيله همگان از ميلياردرها و چگونگي کسب درآمد آنها غافل شوند.
ويلمر جِي لئون همچنين به مسأله چرايي و چگونگي انتقال سياه پوستان به آمريکا اشاره ميکند و ميافزايد: انتقال
سياه پوستان به آمريکا با توجيه بردگي صورت گرفت. مسيحيان دروغيني که ما را به بردگي گرفتند و به سواحل آمريکا کشاندند، اين سازه مصنوعي نژادي را ايجاد کردند، زيرا زماني که شما مردم را به گروههاي مختلفي تقسيم ميکنيد، ميتوانيد يک ساختار سلسله مراتبي ايجاد نماييد و برخي از افراد را در رأس آن سلسله قرار دهيد. بردگان آفريقايي به عنوان املاک و داراييهاي ديگران محسوب ميشدند، آنها را در سطح مشابهي همانند گاوها، خوکها و اسبها در نظر ميگرفتند و در نتيجه زماني که شما حتي به عنوان انسان نيز شناخته نميشويد، معضلاتي که در اين روزگار، شاهد آن هستيم، پديدار ميشوند که نتيجه مستقيم چنين تفکراتي است که در قالب نژادپرستي در آمريکا ديده ميشود.
سيسيلي جانسون نيز با اشاره به وجود دو دسته از سياه پوستان در آمريکا ميگويد: دسته اول از بوميان خود ايالات متحده و دسته ديگر از سياه پوستان آفريقايي هستندکه طي ساليان متمادي بين قدرتها و قشر ثروتمند به عنوان برده در سرتاسر دنيا خريد و فروش شدهاند. آنان همواره به عنوان تروريست شناخته شده و با گرفتن نام وهويتشان سرکوب شده اند. تنها دليل ادامه اين سرکوبها ايجاد يک قشر سرمايه داري تقويت آن به عنوان يک سيستم است. موضوع تبعيض نژادي همچنان در ايالات متحده ادامه دارد و روز به روز تشديد ميشود.
شليک، به راحتي آب خوردن
يکي ديگر از موضوعات مرتبط با مسأله حقوق بشر در آمريکا، آزادي حمل سلاح گرم است. حمل سلاح گرم درآمريکا يکي از چالش برانگيزترين موضوعاتي است که در حوادث آمريکا مورد نقد و بررسي قرار ميگيرد.
پروفسور مايکل جونز، با بيان اينکه قانون استفاده از سلاح گرم هرگز تغيير نخواهد کرد، بيان ميدارد: اسلحه هماکنون بخشي از زندگي مردم آمريکاست. حمل اسلحه، مسألهاي است که هرگز تغيير نميکند.
دکتر ويلمرجِي لئون با اشاره به متمم دوم قانون اساسي آمريکا درباره منع قانون حمل سلاح اظهار ميدارد: متمم دوم قانون اساسي آمريکا، حقوق انفرادي شخصي را که سلاح گرم با خود حمل ميکند، تضمين نميکند. در واقع دادگاه عالي ايالات متحده قوانين زيادي در اين باره به اجرا گذاشت، در سال 1965 يا 1966 بود که اين دادگاه به صراحت اعلام کرد که دومين متمم قانون اساسي، حقوق فردي را که سلاح گرم با خود حمل ميکند را تضمين نميکند. تنها در آن زمان بود که انجمن ملي سلاحهاي گرم و سازمان هايي که از آن حمايت ميکردند، هزينههاي هنگفتي در پس اين جريان سرمايهگذاري کردند، سازندگان تسليحاتي نيز همين کار را انجام دادند و بتدريج ذهنيتي را در ميان مردم آمريکا ايجاد کردند که شما شاهد آن هستيد.
حمايت لابيهاي مربوط به فروش تسليحات و سازندگان آن باعث شکل گيري تغييرات اساسي در اين قانون و در نهايت موجب تغيير ذهنيت مردم آمريکا نسبت به سلاح گرم شد.
سيسيلي جانسون با بيان اينکه اين قانون درکشورهاي ديگر نيز وجود دارد، تصريح ميکند: در کشورهاي ديگر هم اين قانون وجود دارد، ولي مردم آن کشورها براحتي به سوي يکديگر نشانه نميروند.
طبق متمم قانون اساسي ايالات متحده افراد براي دفاع از خود اجازه حمل سلاح را دارند. اما موضوع تنها حمل سلاح نيست، بلکه فاجعهاي است که در حال وقوع است.
واقعيتي وجود دارد اين است که افراد زيادي سلاح حمل ميکنند و دست به اقدامات احمقانهاي ميزنند و اين موضوع نشأت گرفته از فرهنگ آمريکايي است که در فيلمها هم شاهد آن هستيم، اين يک موضوع رواني است و احتياج به تصويب قانوني دارد که در ابتدا صلاحيت افراد را تأييد کرده، بعد اجازه حمل سلاح را به آنها بدهد. اين موضوع به ذهنيت مردم آمريکا باز ميگردد و تا زماني که ذهنيت آنها در مورد امنيت و استفاده از سلاح تغيير نکند، اين روند تغيير نخواهد کرد.
نظر شما