به گزارش سرویس فرهنگی قدس انلاین، وحدت‌ اسلامي‌ يكي‌ از مهم ‌ترين‌ ضرورت‌ هاي‌ تاريخي‌، اجتماعي‌ و سياسي‌ مسلمانان‌ در جهت‌ ايستادگي‌ و پويايي‌ و هويت‌ امت‌ اسلامي‌ و از مهم‌ترين‌ عوامل‌ عزت‌ و پيروزي‌ آنان محسوب می شود و در نقطه مقابل‌ بی شک تفرقه‌ و تشتت‌ جز ذلت‌ و پراكندگي‌ و به‌ هدر رفتن‌ نيروهاي‌ فكري‌ و سرمايه‌هاي‌ انساني‌ امت‌ اسلامي‌ ثمري‌ نخواهد داشت‌. دعوت‌ به‌ وحدت‌ و يگانگي‌ مسلمانان‌، و پرهيز از تفرقه‌، از دستورات‌ قرآن‌ و سيره‌ نبي‌ اكرم‌ (ص) و اولياي‌ دين‌ است‌، به نحوی که قرآن‌ كريم‌ همه مسلمانان‌ و پيروان‌ خود را به‌ اعتصام‌ و وحدت‌ و پرهيز از تفرقه‌ فرا مي‌خواند؛ «وَ عْتَصمُوا بحَبْل‌ للّه‌ جَميعاً وَلاَ تَفَرِّقُوا» (آل‌ عمران‌:103). بنابراين‌ اتحاد و انسجام‌ امت‌ اسلامي‌ يك‌ ضرورت‌ و دستور قرآني‌ و تفرقه‌ يك‌ عمل‌ ناصواب‌ و مفسد و زيان‌بار از نظر دين‌ و عقل‌ است‌: «وَلاَتَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَب‌َ ريحُكُم‌ْ» (انفال‌: 46) و كوشش‌ براي‌ وحدت‌ و برادري‌، حركت‌ در جهت‌ رهنمودهاي‌ الهي‌ و اقتدا به‌ سنّت‌ پيامبر و اولياي‌ دين‌ است‌. شكي‌ نيست‌ كه‌ وحدت‌، هم‌ به‌ حكم‌ عقل‌ و هم‌ به‌ حكم‌ قطعي‌ شرع‌، ضرورت‌ دارد و ايجاد اختلاف‌ و يا دامن‌ زدن‌ به‌ برخي‌ مسايل‌ اعتقادي‌ كه‌ در مرتبه‌ بعداز توحيد و نبوت‌ و معاد قرار دارد، هرگز نمي‌تواند مجوز اختلاف‌ باشد. پيروان‌ شريعت‌ محمدي‌ (ص) هرگز نبايد از اين‌ نكته‌ غفلت‌ نمايند كه‌ يكي‌ از اقدامات‌ اساسي‌ و برنامه ‌هاي‌ پيامبر اكرم (ص) ايجاد وحدت‌ و الفت‌ و اخوت‌ بين‌ مسلمانان‌ بوده‌ است‌، چنانکه در قرآن کریم می خوانیم: «وَذْكُرُوا نعْمَةَ للّه‌ عَلَيْكُم‌ْ اذْ كُنْتُم‌ْ أَعْدَاءً فَاَلِّف‌َ بَيْن‌َ قُلُوبكُم‌ْ فَاَصْبَحْتُم‌ بنعْمَته‌ اخْوَاناً» (آل ‌عمران: ‌103).

بر این اساس یکی از راهکارهای اساسی در زمینه ثبات این امر ترویج فرهنگ وحدت و زدودن شبهات و گاه خرافاتی می باشد که بی شک از سوی معاندین دین مبین اسلام منتشر می گردد. چنانکه مقابله با این موضوع نیازمند تلاشهایی بی وقفه می باشد، به نحوی که «حجت الاسلام والمسلمین مهدی مسائلی» با نگارش آثاری فاخر در این حوزه به فعالیتی ممتاز پرداخته و ثمره این کوشش، 3 اثر علمیِ «لعن های نامقدس: تبیین قوانین و محدودیت تبری»، «نهم ربیع، جهالت‌ها، خسارت‌ها» و «پیشوایان شیعه پیشگامان وحدت» می باشد.

مهدی مسائلی درنیمه شعبان 1404 هجری قمری، مطابق با 27 اردیبهشت 1363 هجری شمسی در شهر اصفهان متولد و سنین نوجوانی و جوانی را در این شهر تاریخی و مذهبی گذرانده و پس از اخذ دیپلم در رشته ریاضی فیزیک، علی رغم قبولی در دانشگاه، عزم تحصیل در حوزه علمیه نمود تا به عنوان یک طلبه، خدمت گذار به اسلام باشد. لذا در سال 1381 در حوزه علمیه اصفهان ثبت نام نموده و مشغول به تحصیل در این حوزه شد. وی از همان آغاز، تحصیلات حوزوی موفقی داشته و هر سال به عنوان طلبه ممتاز آن پایه انتخاب و این موفقیت تا اتمام دروس سطح جریان داشت. حجت الاسلام والمسلمین مهدی مسائلی  همزمان با تحصیلاتِ متداولِ حوزوی، مطالعاتِ تخصصی و پژوهش را نیز در برنامه فعالیتی خویش قرار داده که از جمله سایر کتب وی می توان به «تشیع انگلیسی: معادله ای برای مهار تمدنی شیعه»، »فرهنگ اصطلاحات طلاب»، «قمه زنی سنت یا بدعت؟»، «عزاداری شعار حیات عاشورایی» و «لطیفه های اسلامی» اشاره نمود.

از جمله رتبه های علمی اخذ شده از سوی وی می توان به برگزیده چهارمین همایش اهلم قلم استان اصفهان، برگزیده همایش تجلیل از خادمین فرهنگ مکتوب استان اصفهان در سال 1386، خادم نمونه فرهنگ عمومی استان اصفهان در سال 1386،روحانی برگزیده جشنواره حضرت علی اکبر در سال 1387، برگزیده جشنواره سراسری علامه حلی در سال 1388، برگزیده جشنواره استانی علامه حلی در سال 1389 و ده ها عنوان دیگر اشاره داشت. حجت الاسلام والمسلمین مسائلی  هم اکنون پس از اتمام دروس سطح حوزه، در دروس خارج فقه و اصول مشغول به تحصیل بوده و در کنار آن به تدریس و تحقیق و پژوهش فعالیت دارد. آنچه در ادامه می خوانید، معرفی 3 اثر ممتاز ایشان در حوزه وحدت بین اهل تشیع و تسنن و پاسخگویی به خرافات مطروحه می باشد.

لعن های نامقدس: تبیین قوانین و محدودیت تبری

حجت الاسلام مسائلی در این کتاب ابتدا به تبیین معنای تبری پرداخته و ابعاد گوناگون قلبی، گفتاری و رفتاری آن را تشریح می کند و پس از آن که تصوری صحیح از آموزه تبری ارائه کرد، به بحث مهم قوانین و محدودیتهای تبری می پردازد. نویسنده در ادامه پرهیز از فُحش و دُشنام و توهین را یکی از قوانین تبری برشمرده و با بررسی عنوان وجود «دشنام در قرآن و روایات» به بیشتر شبهات مطرح شده در این زمینه پاسخ می گوید. وی همچنین «پرهیز از تهمت و افترا» را یکی از لوازم تبری می داند و معتقد است تهمت و افترا از سلوک اهل باطل بوده و با تکیه بر چنین روشهایی نمی توان به معرفی اهل باطل پرداخت و به مصاف آنها رفت. حجت الاسلام مسائلی  سپس بحث مفصلی پیرامون بعضی از روایاتی که عده ای با تمسک به آنها خواسته اند تهمت و افترا زدن به مخالفان را توجیه کند را مورد بررسی قرار داده، در همین راستا به موضوع «نسبت حرام زادگی به مخالفان عقیدتی» نیز پرداخته و از برخورد شدید ائمۀ شیعه (علیهم السلام) با این طرز تفکر خطرناک، پرده بر می دارد.
اما یکی از مهمترین موضوعات مورد بررسی این کتاب، موضوع لعن است. شاید بحث از لعن با رویکرد و صراحت این نوشتار، برای اولین بار باشد که در کتابی مستقل مطرح می شود و عنوان آن کتاب را به خود اختصاص می دهد. نویسنده در مقدمه کتاب بیان می دارد که اگر چه بیشتر شیعیان دشنام و توهین به مقدسات دیگران را عملی خلاف و نادرست می دانند، اما در این میان بعضی نیز حساب لعن را از دشنام و توهین جدا دانسته و بیان آن را در هر صورتی جایز می دانند. این درحالی است که لعن به مقدسات اهل سنت، به بزرگ ترین مانع درجهت انسجام مسلمانان تبدیل شده است و هرگونه تلاش و حرکتی را برای تقریب مذاهب اسلامی با مشکل روبه رو می سازد. امروز در دنیای اهل سنت، به جز بخشی از ناآگاهان افراطی و ابزار امپریالیسم، همه از گفت وگوهای سازنده برای وحدت جهان اسلام استقبال می کنند؛ اما در مذهب اهل سنت، آن ها نیز از این ناراحت هستند که به خلفای بعد از پیامبر اهانت و لعن می شود. حجت الاسلام مسائلی با بررسی مسئلۀ لعن، از نهی خاص اهل بیت (علیهم السلام) درباره توهین و لعن یاد می کند. افزون بر این، «لعن های موجود در قرآن و روایات» نیز مورد بررسی قرار می گیرد. «سخنی دربارۀ زیارت عاشورا» و «شعار مرگ بر آمریکا و اسرائیل» از دیگر عناوین این بخشند.

نهم ربیع، جهالت‌ها، خسارت‌ها

محور اصلی این اثر، آسیب شناسی وحدت و انسجام اسلامی می باشد و نهم ربیع آفات و آسیب‌های آن به اتحاد اسلامی مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. حجت الاسلام مسائلی  در فصل اول این کتاب به بررسی موضوع نسبت کشته شدن خلیفه دوّم به روز نهم ربیع الاوّل در فرهنگ عوام شیعه پرداخته و با بررسی منابع تاریخی، این موضوع را تبیین می کند که همة تاریخ نویسان به اتفاق ماه ذی الحجه را به عنوان مَقْتَل خلیفه دوّم معرفی نموده اند و با اندکی اختلاف در روز آن، دوشنبه یا چهارشنبه، 26 یا 27 ذی الحجه را به عنوان روز مجروح شدن خلیفه دوّم شناخته اند. به گونه ای که می توان گفت وقوع این حادثه در این ماه از امور قطعی و متواتر در نزد تاریخ نویسان بوده است. حتی در میان این منابع، کتابی را نمی توان یافت که تاریخی دیگر برای این واقعه ثبت نموده باشد.
نویسنده در فصل دوم که «جهالت ها» نام گذاری شده است، در آن پس از تعریف تبری و مراحل آن، حدود و قوانین آن را تبیین می شود. «تحریف تبری» «تعریف تبری» « مراحل تبری» «پرهیز از فُحش و دُشنام و توهین» «بررسی مسئلۀ لعن» «نهی خاص اهل بیت (علیهم السلام) از توهین و لعن» «لعن های موجود در روایات» «سخنی دربارۀ زیارت عاشورا» «مُدارا و تَقیّه زمان و مکان ندارد» از عناوین این فصل هستند.

حجت الاسلام مسائلی  در فصل دیگر تحت عنوان «خسارت ها» به گزارش رفتارها و اقدامات ناشایست بعضی از شیعیان در قرنهای اخیر پرداخته است که با برانگیختن تعصبات و احساسات مذهبی اهل سنت، محرک بسیاری از جنگ مذهبی بوده و خسارت های فراوانی برای امت اسلامی به وجود آورده اند.
 بخش دیگر این کتاب به بحث ضرورت حفظ وحدت اسلامی اختصاص دارد و در آن به تبیین نگاه اهل بیت (علیهم السلام) درباره وحدت اسلامی توجه شده است. در این قسمت تشریح می شود که موضع  وحدت اسلامی به طور مستقل مورد توجه و عنایت ائمه، قرار داشته است و آن بزرگواران ضمن تأکیدهای فراوان بر ضرورت حفظ اتحاد مسلمین، آن را از وظایف اصلی شیعیان در برخورد با مخالفان مذهبی می دانسته اند.
اما بخش انتهایی کتاب به نقل دیدگاه مراجع تقلید درباره نهم ربیع اختصاص دارد و فتاوی و پرسش هایی از مراجع و آیات عظامی همچون خامنه ای، محمد تقی بهجت، میرزا جواد تبرّیزی، حسین نوری همدانی، مکارم شیرازی، فاضل لنکرانی، موسوی اردبیلی، سید محمدصادق روحانی در این باره آورده شده است.

پیشوایان شیعه پیشگامان وحدت

مولف در این اثر با تبیین معنای وحدت اسلامی به بررسی سیره امیرالمومنین علی (ع) و دیگر ائمه شیعه درباره وحدت مسلمین پرداخته است. همچنان كه نويسنده اين اثر در بخشي از كتاب خود آورده است: «وحدت و همبستگی در هر جا و هر زمان و میان هر ملتی وجود داشته باشد، برای آنان عزت و کامیابی و پیروزی فراهم می‌آورد و از سوی دیگر، تفرقه و تشتت و اختلاف و چنددستگی در هر جا و هرگاه در هر گروهی رخ دهد، ضعف و زبونی و شکست و نابودی و ناکامی را در پی دارد. این سنت تغییرناپذیر تاریخ است و مسلمان و غیر مسلمان و شرقی و غربی و دیروز و امروز نمی‌شناسد. از این رو اهل‌بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) نیز به عنوان هادیان امّت اسلامی، همواره در پی تحقق این معنای عظیم بوده و کلام و سیره و رفتار آن بزرگواران از شاخص‌ترین الگوها برای تحقق انسجام اسلامی است. پس چه بی راهه می رود اگر کسی ادعای پیروی از ایشان را داشته باشد و این راه و مسیر را دنبال ننماید».
حجت الاسلام مسائلی در این اثر مي‌كوشد با بررسی روایات و سیره‌ رفتاری ائمه اطهار(علیهم السلام)، به شدت اهتمام آن بزرگواران به مقوله‌ وحدت و انسجام اسلامی پي برد.از عناوین فصول اين کتاب مي‌توان «امیرالمومنین طلایه‌‌دار وحدت اسلامی»، «تاکید بر حضور و همگامی در عبادات و مناسک اجتماعی مسلمانان»، «تاکید بر نمازگزاردن با اهل سنت اتحاد و انسجام اسلامی در حج»، «تاکید بر وحدت با تکیه بر معاشرت نیکو و مدارا با مخالفان»، «دستور به معاشرت و مجالست با اهل سنت»، «مدارا با سایر مسلمانان در عقایدشان» و «نهی از دشنام و لعن مخالفان» را نام برد.