عضو انجمن فولاد اعلام کرد که سه اقدام فوری شامل استمهال بدهی‌های مالیاتی و بانکی، تسهیل واردات اسلب بدون انتقال ارز و تهاتر ۱۲ میلیون تن گندله مازاد می‌تواند روند تولید را به‌سرعت بهبود دهد.

دو هفته پس از برقراری آتش‌بس در جنگ ۴۰ روزه، صنعت فولاد ایران وارد مرحله بازسازی و تثبیت شده است. تولیدکنندگان با اتکا به توان داخلی و مدیریت شرایط بحرانی، توانسته‌اند سطح حداقلی تولید را حفظ کنند.

وحید یعقوبی، معاون اجرایی انجمن تولیدکنندگان فولاد، با اشاره به تلاش واحدهای آسیب‌دیده برای حفظ اشتغال، سه راهکار اساسی را برای عبور از بحران مطرح کرد: نخست، تعویق در پرداخت بدهی‌های مالیاتی و بانکی برای واحدهای خسارت‌دیده؛ دوم، تسهیل واردات اسلب بدون نیاز به انتقال ارز؛ و سوم، تهاتر مازاد گندله سنگ‌آهن با سایر مواد اولیه مورد نیاز.

او تأکید کرد که اجرای این اقدامات می‌تواند از افت ظرفیت تولید جلوگیری کرده و به تعادل بازار کمک کند.

به گفته وی، صنعت فولاد با سهم ۵.۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی و ۱۱ درصدی در صادرات غیرنفتی (معادل ۷.۷ میلیارد دلار)، نقش بسیار مهمی در اقتصاد کشور ایفا می‌کند.

در همین راستا، سید رسول خلیفه‌سلطان، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد، ضمن اشاره به جایگاه ایران در تولید جهانی فولاد و آهن اسفنجی، نسبت به نوسانات بازار هشدار داد. او بیان کرد که افزایش ناگهانی تقاضا برای ورق و اسلب می‌تواند موجب بی‌ثباتی قیمت‌ها شود و پیشنهاد داد خریداران به مدت دو ماه از خریدهای عمده خودداری کنند تا بازار به ثبات برسد.

کارشناسان معتقدند صنعت فولاد علاوه بر تأمین نیاز داخلی، نقش کلیدی در توسعه صادرات غیرنفتی دارد و هرگونه توقف طولانی در تولید می‌تواند تراز تجاری کشور و درآمدهای ارزی را تحت تأثیر قرار دهد.

با وجود خسارات وارده به برخی کارخانه‌ها در جریان جنگ، بسیاری از تولیدکنندگان با مدیریت منابع و تکیه بر ظرفیت‌های داخلی توانسته‌اند تولید را حفظ کنند. حتی برخی واحدها در بخش آهن اسفنجی افزایش ظرفیت داشته‌اند که نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری این صنعت در شرایط بحرانی است.

در این میان، وجود ذخایر استراتژیک مواد اولیه و استفاده از روش تهاتر، نقش مهمی در تداوم تولید ایفا کرده است. با وجود اختلالات لجستیکی و آسیب به برخی تأسیسات، مدیریت صحیح منابع مانع از توقف کامل تولید شد.

در نهایت، حمایت دولت و همراهی نظام بانکی در این مقطع حساس ضروری است. اقداماتی مانند استمهال بدهی‌ها و تسهیل واردات می‌تواند فشار مالی را کاهش داده و از کاهش اشتغال و افت تولید جلوگیری کند.

در مجموع، اگرچه صنعت فولاد ایران در دوران پساجنگ با چالش‌هایی روبه‌روست، اما ظرفیت تولید بالا، اهمیت استراتژیک در صادرات و توان مدیریت بحران، زمینه بازگشت سریع به مسیر رشد و تثبیت جایگاه جهانی را فراهم کرده است.