عبدالله موحد درگذشت / از ساحل خزر تا قلب المپیک؛ داستان مرد همیشه طلایی

در اردیبهشت ۱۴۰۵، خبر درگذشت عبدالله موحد، یکی از پرافتخارترین چهره‌های تاریخ کشتی ایران و جهان، جامعه ورزش را در شوک و اندوه فرو برد.

امیر رضازاده

زمان مطالعه: ۴ دقیقه

این قهرمان افسانه‌ای که سال‌ها نماد اقتدار، اخلاق و تکنیک در کشتی آزاد بود، در سن ۸۶ سالگی در آمریکا چشم از جهان فرو بست.

عبدالله موحد؛ از ساحل بابلسر تا قله‌های جهان

عبدالله موحد در ۲۹ اسفند ۱۳۱۸ در شهر بابلسر متولد شد. پدرش مجتبی فضلی‌زاده، معلمی سخت‌گیر و بااصول بود که نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت او داشت. موحد در سن ۴ سالگی پدرش را از دست داد و از همان کودکی با سختی‌های زندگی آشنا شد.

او فعالیت ورزشی خود را ابتدا با رشته‌هایی مانند شنا، والیبال و قایقرانی آغاز کرد، اما خیلی زود مسیر زندگی‌اش تغییر کرد و به کشتی روی آورد؛ تصمیمی که او را به یکی از بزرگ‌ترین قهرمانان تاریخ ایران تبدیل کرد.

در ۱۷ سالگی به تهران آمد و در باشگاه‌های «تهران‌جوان» و «دارایی» تمرینات حرفه‌ای کشتی را آغاز کرد. همین نقطه، آغاز مسیر طلایی او در ورزش حرفه‌ای بود.

آغاز درخشش جهانی

اولین حضور جدی موحد در رقابت‌های جهانی به سال ۱۹۶۳ در صوفیه بازمی‌گردد. او در این رقابت‌ها تجربه ارزشمندی کسب کرد، اما به مقام ششم بسنده کرد.

اما تنها دو سال بعد، در مسابقات جهانی ۱۹۶۵ منچستر، ورق برگشت. موحد با شکست رقبای قدرتمند از جمله کشتی‌گیران مطرح ترکیه و شوروی، به مدال طلا دست یافت و دوران طلایی خود را آغاز کرد.

دوران طلایی؛ حکمرانی بر کشتی جهان

بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰، عبدالله موحد یکی از بی‌رقیب‌ترین کشتی‌گیران جهان بود. او در این بازه:

۵ مدال طلای قهرمانی جهان

۱ مدال طلای المپیک

۲ مدال طلای بازی‌های آسیایی

را به دست آورد.

اوج این موفقیت‌ها در المپیک مکزیکوسیتی ۱۹۶۸ رقم خورد؛ جایی که موحد با اقتدار کامل و بدون شکست، مدال طلای وزن ۶۸ کیلوگرم را کسب کرد.

نکته قابل توجه اینکه او بسیاری از مسابقات خود را با ضربه فنی به پایان رساند؛ موضوعی که نشان‌دهنده برتری مطلق او نسبت به رقبا بود.

رکوردی تاریخی در کشتی ایران

عبدالله موحد با ۶ مدال طلای جهان و المپیک، یکی از پرافتخارترین کشتی‌گیران تاریخ ایران محسوب می‌شود.

او سال‌ها رکورددار بیشترین مدال طلای کشتی ایران بود تا اینکه بعدها حمید سوریان این رکورد را شکست.

با این حال، بسیاری از کارشناسان هنوز هم موحد را بهترین کشتی‌گیر آزادکار تاریخ ایران می‌دانند.

رابطه با بزرگان کشتی

موحد هم‌دوره و از دوستان نزدیک غلامرضا تختی بود. این دو اسطوره نه‌تنها در مسابقات، بلکه در اردوهای تیم ملی نیز ارتباط نزدیکی داشتند.

بسیاری معتقدند اخلاق پهلوانی موحد نیز تحت تأثیر همین دوستی و فضای آن دوران شکل گرفته است.

المپیک ۱۹۷۲ و پایان تلخ

در حالی که انتظار می‌رفت موحد در المپیک مونیخ ۱۹۷۲ نیز بدرخشد، یک آسیب‌دیدگی شدید شانه مانع ادامه رقابت او شد.

این اتفاق عملاً پایان دوران قهرمانی او بود. پس از آن نیز به دلایل مختلف، از فعالیت‌های ورزشی در ایران محروم شد؛ موضوعی که یکی از تلخ‌ترین بخش‌های زندگی او به شمار می‌رود.

ببینید: فیلم | عبدالله موحد؛ کشتی‌گیر ایران دوست