پاپاخ و بورک که از پوست یا پشم بره و گوسفند ساخته می‌شود، قرن‌ها بخشی از پوشش مردان در منطقه آذربایجان، قفقاز و شمال غرب ایران بوده است. این کلاه، علاوه بر کارکرد محافظتی در برابر سرمای سخت این اقلیم، نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی، بلوغ و هویت مردانه نیز به‌شمار می‌آمد. در بسیاری از سنت‌های محلی، برداشتن پاپاخ از سر، نشانه‌ای از احترام یا اندوه بود و از دست دادن آن، به‌منزله از دست دادن شأن و اعتبار تلقی می‌شد.