واژه های زیادی برای توصیف عشق وجود دارد. بعضی از رایج ترین عنوانهای مورد استفاده عبارتند از: "احترام" ، "پذیرش" و "توجه مثبت". اما این موضوعات تنها بخشی از عشق بدون انحصار هستند.

یونانیان قدیم، میان سه نوع عشق تمایز قائل می شدند: نخست دوستی است. دوم، عشق محبت آمیز که بسیار کلی تر از عشق جنسی صرف است. سوم، عشق برادرانه به معنای علاقه به خیر و خوشی دیگران است. اما با ارزش ترین روابط، روابطی هستند که بیش از یکی از این اجزا را در خود داشته باشند. عشق بدون انحصار طلبی، رابطه ای است که در آن هر سه جز فوق حضور دارند.

عناصر عشق بدون انحصار طلبی:

پذیرش

یعنی بازخوردی بی طرفانه نسبت به شخص دیگر: فرد مقابل می تواند بگرید، بخندد، عصبانی باشد یا حتی رفتارش مورد پسند نباشد اما پذیرفته شود.

احترام

در عشق اصیل،به خلوت فرد دیگر احترام گذاشته می شود.به گزارش برنا عشق واقعی متجاوز نیست و سعی نمی کند به زور به خلوتگاه شخص دیگر وارد شود.

صمیمیت

برای شکوفا شدن چیزی بیش از پذیرش و احترام لازم است. شکوفا شدن نیازمند ارتباط عاطفی گرم و مثبت با افراد دیگر است.

زمانی که فردی را می پذیریم و به او احترام می گذاریم او در برخورد با ما بیشتر مایل خواهد بود که خود واقعی اش را نشان دهد و زمانی که ما واقعاً او را بشناسیم، احساس دوست داشتن نیز در پی می آید. عشق خواسته شده، در بیشتر اوقات منجر به دوست داشتن می شود.