حسن‌بیگی گفته است: «سالی که وابسته فرهنگی بودم در عشق آباد، ملاقاتی داشتم با وزیر فرهنگ کشور ترکمنستان. صحبت از فرهنگ و هنر ایرانی شد. وزیر از توی کشوی میزش آلبومی را بیرون آورد و گفت: «این آلبوم را به ایران که رفته بودم به من هدیه دادند. نقاشی‌های استاد فرشچیان است. این تصاویر آنقدر تاثیرگذار و آرامش‌بخش است که من هر وقت از کار خسته می‌شوم به مینیاتورهای فرشچیان نگاه می کنم و خستگی‌ام را می‌گیرد.»

در بزرگی و تأثیرگذاری این مرد بزرگ، همین یک نقل و قول از یک مرد خارجی کافی است. کافی است بدانیم چه بزرگ مردی را از دست دادیم. کافی است بدانیم بزرگ مردهای دیگری در ایران هستند که باید قدر و منزلت‌شان را بدانیم.