ما باید به این نکته واقف باشیم که بسیاری از ابراز شادمانی‌هایی که هنگام پیروزی‌ها مشاهده می‌شود، متاثر از تأثیرات بیگانگان است و در میان برخی مسلمانان رایج شده است.

این رفتارها هیچ ارتباطی با فرهنگ قرآنی و آموزه‌های اسلامی ندارد و با روح عبودیت و بندگی خداوند منافات دارد.

گاهی افراد پس از رسیدن به پیروزی، به خیابان‌ها می‌ریزند و در جریان این شادمانی‌ها، بدترین گناهان را مرتکب می‌شوند.

اما باید دانست که پیروزی حقیقی، «فتح» واقعی از ناحیه خداوند است و در این شرایط، بهترین واکنش، سپاسگزاری از پروردگار و توجه به خداوند متعال است.

در زمان پیروزی، باید به جای شادمانی‌های کاذب، به عبادت و ستایش خداوند پرداخت؛ به درگاه الهی دعا کرد، خدا را بزرگ داشت، حمد و تسبیح گفت و برای کوتاهی‌های خود استغفار نمود.

این رفتار، احترام به نعمتی است که خداوند عطا کرده و راهی برای نزدیکی به او محسوب می‌شود.

اظهار شادمانی در ذات خود امری پسندیده است، اما باید به شیوه‌ای حلال، پاک و بدون آلوده شدن به گناهان صورت گیرد.

هرگونه اختلاط زن و مرد، استفاده از موسیقی‌های مبتذل و پیروی از رسوم غربی و غیرالهی، با شادمانی اصیل و قرآنی سازگار نیست.

بنابراین، همواره باید مراقب باشیم که شادمانی‌هایمان الهی و مطابق ارزش‌های اسلامی باشد و از پیروی از شیوه‌های غیرمجاز و ناپاک پرهیز کنیم.