به آتش کشیدن، تخریب، خسارت به اموال عمومی، بانکها، درمانگاهها، مساجد، فروشگاهها، ساختمانهای شهری و... و حمله به همشهریان مختلف، خلاصهای از چیزی است که برای ایجاد ترس و وحشت و البته کشتهسازی از طرف عوامل وابسته به بیگانگان در سطح محلههای مختلف مشهد به گوش میرسد و آثارش به جز روایتهای مردمی به چشم هم دیده میشود.
روایت مردم از مناطق مختلفی که مورد حمله و تخریب قرار گرفته تقریباً یکسان است؛ تخریبگران که به هر وسیلهای متوسل میشوند، اکثرشان دختران کم سن و سال هستند و با همراهی پسرانی که آنها هم اکثراً نوجواناند به سبک «داعش»، برخی خیابانها و کوچههای مشهد را ناامن کردهاند و برای آسیب زدن به اموال عمومی و حتی شخصی از هیچ چیزی دریغ نمیکنند و به هر کسی که احساس کنند با آنها همراه نیست، رحم نمیکنند.
اغتشاشگرانی که شعارشان صیانت از شرف ایرانی است اما به اموال و سرمایههای مردم هجوم میبرند. فرقی هم ندارد چه باشد؛ بانکها، فروشگاههای مواد غذایی، خیریه، مساجد، آتشنشانی، مرکز ارتباطات مردمی شهرداری، درمانگاهها و مغازههای شخصی و البته مترو، پلهای هوایی، تابلوهای تبلیغاتی و... هم از خشونت بی حد و مرز آنها بینصیب نمانده است.
برای بررسی میدانی، روز گذشته سری به محلات مختلف مشهد زدم و آنچه دیده و توسط مردم محلی روایت میشود فقط تخریب اموال عمومی و سرمایههای مردمی است.
عوامل موساد، کف خیابانهای شهر
در بولوار اول طبرسی یک فروشگاه افق کوروش و ساختمان بانک مهر، کامل در آتش سوخته است. جلو ساختمان سوخته فروشگاه افق کوروش خانمی بهشدت گریه میکند، فروشگاه متعلق به پسرش بوده که نمایندگی افق کوروش را داشته است.
از شدت گریه توان صحبت کردن ندارد و حرفش یک چیز است: «کسانی که اینجا را آتش زدهاند مردم نیستند، اینها «موساد» هستند. مگر مردم عادی به اموال عمومی آسیب میرسانند؟ خدا را شکر که پسرم سالم است و در فروشگاه نبود، اما چه کسی جواب این خسارت را میدهد؟».
خانمی دیگر که منزلش چند ساختمان آن طرفتر است، از سوختن و غارت بانک مهر میگوید و دیده است که اجناس فروشگاه را دزدیدهاند، میگوید: «جرئت بیرون آمدن را نداشتیم، فقط دخترم چند لحظه آمد، وضعیت را دید و برگشت».
کمی جلوتر در همان محدوده، شیشههای مسجدی که نامش حضرت ابوالفضل(ع) است شکسته و آسانسور و شیشههای پل عابر پیاده جلو مسجد هم تخریب شدهاست، اما ظاهراً اغتشاشگران نتوانستهاند وارد مسجد شوند.
بعد از آن هم بانک دیگری که ظاهراً سپه بوده آتش گرفته و شاهدان عینی روایت میکنند «افراد نقابداری که نمیشناختیم، آمدند و وقتی دیدند اینجا بانک است، ساختمان را آتش زدند و گروههای بعدی هم که میرسیدند، آتش را بیشتر میکردند. سه گروه مختلف اینجا سرمایههای مردم را به آتش کشیدند».
خسارتهایی که به سلامت مردم میرسد
یک درمانگاه مجهز و رادیولوژی هم در همان محدوده طبرسی ۵۹ قرار دارد که شیشههای بالای ساختمان تخریب شده و آثار آتش روی پلههایش مشخص است.
متصدی داروخانه شبانهروزی که ساختمانش کنار همین درمانگاه است، میگوید: «شب گذشته حوالی ساعت ۸ طبقه پایین درمانگاه را آتش زدند و تا پسفردا درمانگاه آماده میشود. ما پرسنل هم با اینکه داروخانه شبانهروزی داریم این شبها زودتر تعطیل میکنیم و انبار هم شبانه خالی میشود، اما روز بعد باز هم میآییم تا کار مردم معطل نماند».
درست روبهروی همین درمانگاه در طبرسی ۵۳ فروشگاه زنجیرهای و دو بانک دیگر هم در آتش اغتشاشگران سوخته است. اموالی که همه با پول مردم ساخته شده و متعلق به مردم همین شهر است. در خیابانهای دیگر شهر هم بانکها از تخریب مصون نماندهاند.
تخریبهای هدفمند در مکانهای بیطرف!
مرکز ارتباطات شهرداری ۱۳۷ در طبرسی نمونه بارز تخریب هدفمند یک مکان بیطرف است؛ هیچ دزدیای انجام نشده و مشخصاً مقصود اغتشاشگران فقط تخریب بوده است. حتی یک قلم از اجناس ارزشمند دزدیده نشده و تلویزیون، سیستمهای کامپیوتری و در و شیشههایی که از بین رفته، تمام ساختمان غرق در شیشه شکسته و دود است. خوشبختانه نگهبان مجموعه فرار کرده و تلفات جانی نداشتهاند.
در محدوده چهارراه برق روبهروی مترو خط ۲ ایستگاه مفتح، شعبه یکی از بانکها آتش زده شده و به رستوران کناری هم رسیده است. درست جلو مترو یک خودرو شخصی سوخته پشت جرثقیل بار زده شده و یکی از عابران میگوید: «به خاطر پرتاب نارنجک، این خودرو کامل سوخته است».
انگار داعش حمله کرده بود
کمی بالاتر از مترو یکی از شعبههای آبشار عاطفهها با دری شکسته، کاملاً سوخته است. مادر و پسر کوچکی که آنجا ایستادهاند شب گذشته را اینطور توصیف میکنند: «انگار داعش حمله کرده است».
پسر کوچکش ادامه میدهد: بیشترشان دختران هم سن و سال من بودند. اول درِ خیریه را شکستند و کوکتل مولوتوف را که داخل انداختند، سقف شعبه پایین آمد. یک خودرو شخصی را هم که کنار خیابان پارک بود، سوزاندند و هفت موتور را هم اینجا آتش زدند. ساختمان خیریه تا ساعت ۵ صبح در آتش میسوخت. اگر زودتر میآمدید نارنجکها و گلولههایی که کف خیابان ریخته شده بود را میدیدید.
مادرش که بچهای را هم در کالسکه داشت از رعب و وحشت شب گذشته در محله طبرسی میگوید: فکر میکردیم بیاییم بیرون ما را هم میکشند، خیلی بد بود، بچهها اکثرشان دختر بچه بودند و حال طبیعی نداشتند، خدا به خیر بگذراند.
آتش زدن مسجد و وحشت خادمان
پلهای سوخته عابر پیاده، شیشههای خرد شدهای که زیر لاستیک خودروها میروند و عکسهای نیمه سوخته شهدا از دیگر ثمرات اغتشاش عوامل نفوذی ایرانینما در احمدآباد است و در این میان مسجد الزهرا(س) احمدآباد هم از تخریب بینصیب نمانده است.
یکی از شاهدان عینی میگوید: ۱۵ دانشآموز در مسجد بودند که در صورت بروز حادثه و شروع آتشسوزی، آتش را خاموش کنند. اغتشاشگران اول عکس شهدا را آتش زدند و بعد دوربینها و در مسجد را شکستند. در این میان سر یکی از کسانی که داخل مسجد بود هم شکسته شد و بعد وسایل داخل مسجد را آتش زدند. خانواده خادم مسجد از وحشت به پشتبام پناه بردند. بیشتر این افراد هم دختران و پسران کم سن و سالی بودند.
اعتراض با سلاح گرم!
در محدوده میدان معراج حتی ماشینهای داخل تعمیرگاهها هم از آسیب مصون نماندند. اغتشاشگران خودروهای شخصی داخل تعمیرگاه را آتش زدهاند و بنا به گفته اهالی همان محدوده، اکثراً سلاح گرم هم داشتهاند!
ایستگاه آتشنشانی، معراج الشهدا و ماشینهای پارک شده کنار خیابان و بازارچه اقتصاد مقاومتی در میدان معراج هم از دیگر اموالی است که به آتش کشیده شده و روایتها از افرادی که دست به این حجم از تخریب زدهاند مثل همان محلههای دیگر است.
از مناطق دیگر شهر هم موارد دیگر از خشونتها و تخریب به گوش میرسد.
اعتراض بحقی که به اغتشاش کشیده شده است
اعتراض و مطالبهگری در جای خود خوب است اما اینکه عدهای هموطننما با ادعای اعتراض، دست به تخریب اموال عمومی متعلق به مردم بزنند و سرمایه همین افرادی که باید سالها برای بدست آوردن هر قِران از آن تلاش کنند را به نابودی بکشند دیگر اعتراض و حقخواهی نیست بلکه عملاً برنامهای از پیش تعیین شده است که هدف آن، دستکاری روانی مردم بیپناهی است که اگر هم قرار باشد صدایشان شنیده شود با اعمال خصمانه این افراد هیچ میشود.
مردم مراقب کنجکاوی و تخلیه هیجانات فرزندان خود باشند
وقتی دشمنان این آب و خاک بهصراحت از همراهی با اغتشاشگران میگویند و عوامل آنها در کف خیابانها دستگیر میشوند و همشهریانی که دیدهاند معتقدند اکثر این افراد تحت تأثیر عوامل بیرونی یا در وضعیت غیرطبیعی بودهاند و هدفشان تخریب و ایجاد ترس و ضربه زدن است، آنچه باید خانوادهها در نظر بگیرند فقط حفاظت از بچههایشان است که برای کنجکاوی یا تخلیه هیجانات با افرادی که ممکن است هر لحظه جان خودشان یا همشهریانشان را بگیرند همراه نشوند.
نظر شما