کاظم جلالی دوشنبه در یادداشتی در خبرگزاری تاس با عنوان «تحریم و ترور، سهم جامعه مدنی ایران از مقابله با یکجانبهگرایی» افزود: رخدادهای ناگوار ۱۸ دی ۱۴۰۴ از منظر تحولات منطقهای، ادامهای بر سلسه وقایع آغاز شده در خرداد ۱۴۰۴ و جنگ ۱۲ روزه رژیم اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران محسوب میشود.
وی خاطرنشان کرد: ارزیابی اقدامات بازیگران اصلی در این دوره نشان میدهد که در پی عدم موفقیت در دستیابی به اهداف، شاهد تغییر در تاکتیکها و بروز خشونت بودهایم.
سفیر ایران در مسکو تصریح کرد: در روزهایی که مسعود پزشکیان رئیسجمهوری ایران، با اعضای اتاق بازرگانی، تجار و فعالان اقتصادی گفت و شنود میکرد و در جلسات هیات دولت پذیرای آنها بود، رئیسجمهوری ایالات متحده از طریق اظهارات تحریک آمیز، ارسال پیام های سیاسی و تهدیدهای علنی، به تشویق خشونت، حمایت از گروههای تروریستی، تحریک بیثباتی اجتماعی و تلاش برای تبدیل اعتراضات مسالمتآمیز به آشوبهای خشونت بار، میپرداخت و هنوز هم میپردازد.
وی ادامه داد: همزمان با اقدام دولت ایران برای گفتوگو، مصالحه و راهیابی برای حل مسائل اقتصادی، ناگاه جوخههای ترور اسرائیل در شهرهای مختلف به حرکت درآمد تا در یک جنگ نیابتی و در پوشش اغتشاش و آشوب، از تجمع های صنفی و مسالمتآمیز سوء استفاده کند.
وی در ادامه نوشت: ترامپ که طراح و مجری فشار و تحریم حداکثری است، به نحو مضحک و تناقضآمیزی پیام «حمایت»، «نجات» یا «حفاظت از مردم ایران» ارسال میکند.
جلالی یادآور شد: از منظر حقوق بینالملل، اقدامات بیثباتکننده ائتلاف یکجانبهگرا، منشور ملل متحد را تضعیف، اصول بنیادین حقوق بینالملل را نقض و بنیانهای اساسی صلح و امنیت بینالمللی را با تهدید مواجه میکند.
در ادامه این یادداشت آمده است: ایالات متحده آمریکا با حمایت از رژیم «بحران زیست» اسرائیل «قواعدی بازی» را که خود زمانی موجد آن بوده، مکررا زیر پا می گذارد؛ این روند مسلما زوال «هژمونی» در حال افول آمریکا را شتاب میدهد.
وی یادآور شد: ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد، دولت های عضو را از توسل به زور یا تهدید به استفاده از زور در روابط بین المللی علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر دولت منع می کند.
سفیر ایران در مسکو خاطرنشان کرد: ماده ۲ بند ۷ منشور ملل متحد نیز هرگونه مداخله در اموری را که اساسا در صلاحیت داخلی هر دولت عضو قرار دارد، به طور قاطع ممنوع میکند.
وی افزود: از منظر سیاسی «مداخله خارجی برای نجات یا تحمیل نتایج سیاسی قهرآمیز» یادآور سیاست های استعماری قرون گذشته است.
جلالی در ادامه این یادداشت نوشت: حضور میلیونی مردم ایران در راهپیمایی ۲۲ دی ۱۴۰۴ گویای «نه بزرگ» جامعه مدنی ایران به «ارتجاع» و «ائتلاف یکجانبهگرای مرتجع» بود.
وی افزود: نقطه قوت جمهوری اسلامی ایران اتکا بر جامعه هویت یافتهای است که تار و پود آن در یک روند طولانی مدت از «فرهیختگی»، «درایت» و «اعتماد به نفس» قوام یافته است؛ این هویت عمیق تاریخی تجویزهای سیاسی الیگارشی بینالمللی زور و ترور را بر نمیتابد.
در بخش پایانی این یادداشت میخوانیم: از منظر اخلاقی احتمالا اظهارت آقای [فردریش] مرتس صدراعظم آلمان، در توصیف کارگزاری ائتلاف یکجانبهگرا در تابستان گذشته هنگامی که خانهها و صنایع ایران توسط رژیم اسرائیل بمباران میشد، میتواند به اندازه کافی روشنگرانه باشد. او گفت: «این کار کثیفی است که اسرائیل به نمایندگی از اروپا آن را انجام میدهد».
جلالی تصریح کرد: به پاس خدمات جدید این کارگزار بدنام، آمریکا و اروپا به دنبال اعمال تحریمهای جدید علیه ملت ایران هستند.
نظر شما