سعید مهرزادی درباره وضعیت قاچاق فرآورده‌های دارویی اظهار داشت: در این حوزه دو نوع قاچاق وجود دارد؛ یک نوع مربوط به فرآورده‌های بدون لیبل و مجوز است که از طریق مسافر، باربری، ته‌لنجی و...، انجام می‌شود و فروش آنها نیز اکثرا در فضای مجازی است که یکی از چالش‌های مهم وزارت بهداشت همین فروش فرآورده‌های غیرمجاز است.

وی افزود: نوع دیگر قاچاق فرآورده‌های دارویی مربوط به فرآورده‌هایی است که مجوز قانونی برای واردات یا تولید دارند، اما در زنجیره قانونی عرضه نمی‌شوند. زنجیره تأمین شامل واردکنندگان دارای مجوز، کارخانه‌های تولید دارو است و توزیع در زنجیره توسط داروخانه‌ها و شرکت‌های مجاز پخش انجام می‌شود. اگر دارو از هر کدام از مراحل این زنجیره خارج شود در نظر ما یک محصول قاچاق است. برای مثال اگر دارو به‌ویژه داروهای کمیاب و با مجوز قانونی از محلی خارج از داروخانه مانند عطاری‌ها و سوپرمارکت‌ها تهیه شود، توزیع آن توسط افراد غیرمجاز قاچاق محسوب می‌شود.

سرپرست دفتر بازرسی و مدیریت عملکرد سازمان غذا و دارو، قاچاق داروهای برند را چالش دیگر این حوزه دانست و گفت: به عنوان مثال، در حالی که یک فرآورده به وفور در داخل کشور تولید می‌شود، ممکن است مصرف‌کنندگان به دنبال برند خاصی باشند. طبق قانون، در صورت تولید داخلی دارو و تخصیص ارز برای ماده مؤثره آن، واردات برندهای دیگر از خارج از کشور ضروری نیست. وزارت بهداشت به مدت سه تا پنج سال، به شرط تولید داخل و فراهم کردن زیرساخت‌های لازم، اجازه واردات می‌دهد.

وی افزود: ارائه آمار دقیق در مورد میزان قاچاق امکان‌پذیر نیست و ما تنها می‌توانیم وجود آن را تأیید کنیم.