موفقیتهای منصوریان در لیگ عراق و با تیم الطلبه این روزها نام او را سر زبانها انداخته است. علی منصور استقلالی حالا سوژهای برای گفتوگو با ماست، مردی که دوست دارد در عراق تحولی بزرگ را به نام یک مرد ایران آن هم در عرصه فوتبال به نام خود ثبت کند. آیا علی منصور موفق خواهد شد؟
بعد از بردهای اخیر بهویژه پیروزی مقابل اربیل، شرایط تیم الطلبه را چطور ارزیابی میکنید؟
واقعیت این است که این بردها از نظر روحی و روانی تأثیر بسیار مثبتی روی تیم داشت. ما در مقطعی تیمی بودیم که در رده یازدهم جدول قرار داشتیم و شرایط چندان خوبی حاکم نبود، اما با تلاش بازیکنان و کادر فنی توانستیم روند مثبتی را آغاز کنیم. برد مقابل اربیل بهخصوص از این جهت مهم بود که نشان داد تیم به باور و اعتمادبهنفس رسیده و میتواند مقابل تیمهای بزرگ هم حرف برای گفتن داشته باشد.
شما گفته بودید کار در لیگ عراق ریسک بالایی دارد. چرا چنین نظری دارید؟
بله، همچنان هم روی این حرف هستم. لیگ عراق لیگ بسیار خاصی است؛ هم از نظر فشار هواداران و رسانهها و هم از نظر شرایط فنی و مدیریتی. شاید هر مربی حاضر نشود در چنین فضایی کار کند، بهخصوص وقتی تیم در جایگاه مناسبی نیست. اما من این چالش را پذیرفتم چون معتقدم اگر بتوانی در چنین شرایطی نتیجه بگیری، تجربه بسیار ارزشمندی کسب میکنی.
ارتباط شما با بازیکنان عراقی چطور شکل گرفت؟
از همان روز اول سعی کردم ارتباط صمیمی و حرفهای با بازیکنان برقرار کنم. بازیکنان عراقی از نظر احساسی و تعصبی شباهت زیادی به بازیکنان ایرانی دارند. وقتی ببینند مربیشان به آنها اعتماد دارد و با احترام برخورد میکند، تمام توانشان را در زمین میگذارند. فکر میکنم همین ارتباط خوب موجب شد در بازیهای اخیر امتیازهای مهمی بگیریم.
شما معتقدید بازیکنان عراقی هم ظرفیت لژیونر شدن دارند؟
قطعاً همینطور است. عراق کشور پرجمعیتی است و استعداد فوتبالی در آن زیاد دیده میشود. بسیاری از بازیکنان هنوز ظرفیتهای آزاد نشدهای دارند و اگر در مسیر درست قرار بگیرند، میتوانند در لیگهای خارجی هم موفق باشند؛ درست مثل بازیکنان ایرانی. من آینده روشنی برای فوتبال عراق میبینم.
نقش همکاران ایرانی شما در این موفقیتها چقدر بوده است؟
موفقیت هیچوقت کار یک نفر نیست. من یک کادر قوی در کنار خودم دارم که همه ایرانی هستند و واقعاً زحمت زیادی میکشند. از بدنساز گرفته تا آنالیزور و مربیان دیگر، همه نقش مهمی در این نتایج دارند. این موفقیتها حاصل یک کار تیمی است.
هدف نهایی شما با الطلبه چیست؟
هدف من این است که تیم را به جایگاه شایستهای در جدول برسانم و شخصیت برنده را در آن نهادینه کنم. دوست دارم تجربهای از خودم باقی بگذارم که مدیران باشگاههای عراقی دوباره به مربیان ایرانی اعتماد کنند.
حضور مربیان ایرانی در کشورهای همسایه را چگونه ارزیابی میکنید؟
به نظرم اتفاق بسیار مثبتی است. مربیان ایرانی الان در کشورهای مختلف منطقه نتایج خوبی میگیرند و این به اعتبار فوتبال ایران کمک میکند. اگر ما بتوانیم حرفهای، منظم و با دانش کار کنیم، بیشک جایگاه مربیان ایرانی در فوتبال آسیا بالاتر خواهد رفت.
نظر شما