دیروز در یکی از حساس‌ترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان، پیام روشنی از سواحل جنوبی ایران مخابره شد؛ جایی که رزمایش ترکیبی، گرم و هدفمند «کنترل هوشمند تنگه هرمز» با محوریت نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در منطقه راهبردی تنگه هرمز آغاز شد؛ رزمایشی که صرفاً یک مانور نظامی نیست، بلکه نمایش اقتدار بازدارنده و تثبیت معادله امنیت بومی در شاهراه حیاتی انرژی جهان است.
تنگه هرمز سال‌هاست در کانون طمع‌ورزی قدرت‌های فرامنطقه‌ای قرار دارد؛ آبراهی که امنیت آن نه با ناوهای بیگانه، بلکه با اراده کشورهای ساحلی تأمین می‌شود. اکنون جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توان بومی، تجربه میدانی و راهبرد «حضور هوشمند»، بار دیگر این پیام را مخابره می‌کند که امنیت منطقه، خریدنی و وارداتی نیست؛ بلکه برآمده از اقتدار درون‌زا و آمادگی دائمی نیروهای مسلح است. در ماه‌های اخیر، وضعیت ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای جدید از تنش شده است؛ نقطه‌ای که حضور نظامی نیروهای آمریکایی در آن به شدت افزایش یافته و استمرار آن نشان می‌دهد معادله امنیتی منطقه بیش از گذشته حساس شده است. تجربه چند ماه اخیر و حوادث شبه‌کودتای دی‌ماه، به روشنی ثابت می‌کند هر گونه اتکای صرف به میز مذاکره، بدون پایبندی طرف مقابل به منافع ملی ایران، کمکی به کاهش تنش نخواهد کرد. تحلیل ما نشان می‌دهد مذاکره، فارغ از جزئیات و اخبار منتشر شده، قادر به حل مسئله ایران و آمریکا نیست. تجربه خرداد ماه امسال نیز گویا بود؛ زمانی که مذاکرات ابتدایی نتوانست مانع جنگ تحمیلی ۱۲روزه شود.
تنها راه اصولی و قابل اتکا، آمادگی میدانی و بازدارندگی واقعی است. نشان دادن توان مقابله با تهدیدهای نظامی و اجرای مانورهای عملیاتی، پیام واقعی به دشمن می‌دهد و هزینه هر گونه اقدام علیه امنیت ملی را بالا می‌برد. تجربه تاریخی نیز روشن کرده است هر چقدر آمادگی ایران در برابر تهدیدها افزایش یابد، احتمال وقوع جنگ کاهش می‌یابد. مذاکره و دیپلماسی صرف بدون پشتوانه قدرت، نه تنها اثربخش نیست، بلکه می‌تواند به فرصت‌طلبی دشمن دامن بزند.
به بیان روشن‌تر، حفظ منافع ملی ایران تنها با ترکیب بازدارندگی فعال، آمادگی میدانی و استراتژی اصولی ممکن است؛ تجربه نشان داده هر گونه اعتماد صرف به مذاکرات بدون پایه قدرت، بی‌معنی و کم‌اثر است. نکته‌ای که در این شرایط باید مورد تأکید قرار گیرد این است که تنها با رفتار اصولی و نشان دادن آمادگی واقعی می‌توان امنیت ملی را تضمین کرد و از تنش‌های فزاینده دور ماند.