ماه مبارک رمضان، ماه نزول قرآن، ماه روزهداری، دعا و استغفار، و ماه رحمت و مغفرت الهی است؛ ماهی که در آن درهای رحمت پروردگار بیش از هر زمان دیگری بهسوی بندگانش گشوده میشود. رمضان، بهاری است برای دلها و جانها؛ فرصتی ارزشمند برای پاکی و پالایش درون، بازگشت به فطرت الهی و بازنگری در مسیر زندگی فردی و اجتماعی انسان مؤمن.
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: اگر بندگان میدانستند چه فضیلتی در ماه رمضان وجود دارد، آرزو میکردند که تمام سال رمضان باشد. این حدیث شریف، نشانگر عظمت و جایگاه بیبدیل این ماه در پیشگاه الهی است.
در این ماه، خداوند بندگان خود را به ضیافت معنوی دعوت میکند، درهای آسمان را میگشاید و فرصت اجابت دعا و آمرزش گناهان را در اختیار آنان قرار میدهد.
نزول قرآن کریم، مهمترین ویژگی ماه رمضان است. در این ماه، کلام الهی بر قلب پیامبر اکرم (ص) نازل شد و راه هدایت برای انسانها روشن گشت؛ چنانکه خداوند متعال میفرماید: شهر رمضان الذی اُنزل فیه القرآن هدیً للناس و بیّناتٍ من الهدی والفرقان (بقره: ۱۸۵). انس و تدبر در آیات قرآن، مایه نور، برکت و آرامش قلبهاست.
روزه در این ماه، تمرینی است برای خویشتنداری و تزکیه نفس. روزه تنها در امساک از خوردن و آشامیدن خلاصه نمیشود، بلکه فرصتی برای پالایش روح، مهار خواهشهای نفسانی و دوری از گناه است. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: روزه، سپر آتش است. این سخن گهربار تأکیدی است بر اثر بازدارندگی روزه در مسیر رشد و تقوا.
ماه رمضان، ماه توبه و بازگشت است. شبهای قدر، اوج رحمت و مغفرت الهیاند؛ شبهایی که عبادت در آنها برتر از هزار ماه شمرده شده و قلم تقدیر به نام بندگان خاشع رقم میخورد. در لحظات سحر و هنگام افطار، درهایی از امید و استجابت دعا بر روی بندگان گشوده میشود.
رمضان، برای بهرهبردن کامل از برکات این ماه شریف، باید با نیتی خالص و دلی بیدار به استقبال آن رفت.
توبه و بازگشت، صادقانه دیگر راه است که باتکیهبر کرم و رحمت الهی، از گناهان گذشته توبه کرده و بر جبران کوتاهیها همت گماریم.
تلاوت و تدبر در قرآن، انس روزانه با قرآن، تدبر در معانی آیات و بهکارگیری آن در زندگی فردی و اجتماعی، مسیر هدایت انسان را هموار میکند.
دعا و نیایش، در لحظههای ناب سحر و افطار، ارتباط قلبی با پروردگار تقویت شده و دل در آرامش بندگی غوطهور میشود. روزه حقیقی، روزه تنها امساک ظاهری نیست؛ بلکه باید زبان از غیبت، چشم از ناپاکی و گوش از سخن ناروا حفظ شود تا روزه، رنگ تقوا بگیرد.
افطاری دادن و کمک به نیازمندان، نیز نیکوترین جلوه بندگی، دستگیری از محرومان است. افطاری دادن به روزهداران و یاری به نیازمندان، مصداق عینی محبت و بخشش الهی است.
شرکت در مساجد و محافل دینی دیگر راهکار بهرهگیری از فیوضات ماه رمضان آیت چرا که حضور در نماز جماعت، جلسات قرآنی و سخنرانیهای اخلاقی، بهجانودل آرامش و انگیزهای تازه میبخشد.
برنامهریزی و نظم معنوی، نظم در عبادت، مطالعه، کار و فعالیتهای اجتماعی موجب بهرهوری بیشتر از فرصتهای این ماه مبارک میشود.
در حقیقت ماه رمضان، نعمتی است که در طول سال یکبار نصیب انسان میشود. باید این فرصت گرانبها را قدر دانست و از آن برای اصلاح رفتار، رشد معنوی و تقویت روابط انسانی بهره جست. رمضان، یادآور پیوند انسان با خداست؛ فرصتی برای تزکیه، گذشت، صبر و مهربانی.
امید آن داریم که به فضل و عنایت الهی، همگان توفیق درک کامل معنویت این ماه و بهرهمندی از برکات بیپایان آن را بیابند و با روحی پاک و دلی آرام به استقبال عید سعید فطر روند.
نظر شما