دشمنان ایران هیچ ‌گاه حاضر نبوده‌اند و نخواهند بود که ثبات، استقلال، اقتدار و پیشرفت کشور را تحمل کنند. بنابراین هر گونه تصور مبنی بر اینکه دشمنان به ما کاری نداشته باشند، محال است. حداکثر آن است که به دلیل ضعف مقطعی، دشمن نتواند اقدام عملی انجام دهد، اما دست از دشمنی برنخواهد داشت.
نمونه بارز این واقعیت، وقایع دی‌ ماه اخیر است که به تعبیر رهبر معظم انقلاب شبیه یک کودتای داخلی بود. اگرچه این کودتا موفقیت‌آمیز نبود، اما نشان داد دشمن از ایران دست نکشیده و همچنان به دنبال ایجاد آشوب و ناامنی است. یکی از عرصه‌هایی که دشمنان بیشترین نفوذ را در آن می‌توانند داشته باشند، دانشگاه‌ها هستند. از ابتدای انقلاب تاکنون، ضعف مدیریت و برنامه‌ریزی دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی در مقابله با نفوذ دشمن در دانشگاه‌ها مشهود بوده است. برخوردها اغلب مقطعی، ناقص و بدون راهکار اساسی بوده و این مسئله فرصت نفوذ را برای گروه‌های معدود فراهم کرده است.دولت‌ها نیز معمولاً از برخورد جدی با اغتشاش‌ها و شورش‌ها در دانشگاه‌ها خودداری کرده‌اند، به این دلیل که قشر وسیعی از جامعه، به‌ویژه جوانان، درگیر هستند و مواجهه مستقیم با آنان ممکن است تبعات اجتماعی و سیاسی داشته باشد. در نتیجه، گروه‌های معدودی توانسته‌اند فضای دانشگاه را مختل کنند و بر روند تحصیلی و فرهنگی اثرگذار باشند. این ضعف مدیریتی موجب شده دشمنان ایران بتوانند با نفوذ اندک، اما هدفمند، تحرکاتی را سازماندهی کنند که امنیت ملی را تهدید می‌کند.اتفاق‌های اخیر، برای مسئولان کشور یک اتمام حجت و تجربه مهم است. مسئولان دستگاه‌های مختلف باید از دولت بخواهند مطابق مصالح کشور، برخوردی قاطع و اصولی با اغتشاش‌ها و نفوذ دشمن داشته باشد. همان ‌طور که در دی ‌ماه مشاهده شد، برخی تصمیم‌های دولتی مانند آزادی مطلق دانشجویان بازداشت‌شده، اشتباه بزرگی بود و برخی از این افراد ممکن است در فتنه‌های اخیر نقش داشته باشند. این موضوع نشان می‌دهد برخورد نادرست و کوتاهی در مدیریت مسائل دانشگاهی و مدارس می‌تواند بستر نفوذ دشمن و ادامه اغتشاش‌ها را فراهم کند.بنابراین، واقعیت روشن است: دشمنان ایران همواره در تلاش هستند و کوتاه نخواهند آمد. مقابله با تهدیدهای داخلی و خارجی از جمله در دانشگاه‌ها و مدارس، نه تنها ضرورتی امنیتی بلکه یک وظیفه ملی است. تجربه دی‌ماه و وقایع اخیر، به مسئولان یادآوری می‌کند که برخورد قاطع، مدیریت واقع‌بینانه و برنامه‌ریزی بلندمدت، شرط حفظ ثبات، اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی ایران است و هر گونه کوتاهی می‌تواند منافع ملی را به خطر بیندازد. ایران کشوری است که تاریخ و تجربه نشان داده در برابر فشار، مقاومت خواهد کرد و هیچ ‌گاه تسلیم تهدیدهای خارجی و داخلی نخواهد شد.